ปัญหาโลกร้อนนำมาซึ่งปัญหาความแล้ง เกษตรกรสูญเสียรายได้ เพราะผลผลิตสูญเสียลดน้อยถอยลง ไม่คุ้มค่าต่อการเพาะปลูกแต่ไม่น่าเชื่อ! ว่าก๊าซที่ทำให้เกิดภาวะโลกร้อนมากที่สุดคือ “ไอระเหยของน้ำ” ซึ่งมีมากกว่าก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ก๊าซมีเทนและโอโซนอีกด้วย นอกจากก๊าซที่เราคุ้นเคยเหล่านี้แล้ว ยังมีก๊าซอีกตัวหนึ่งคือ ไนตรัสออกไซด์ (N2O) ซึ่งถึงแม้ในอดีตจะมีผลกระทบต่อโลกน้อยแต่ระยะหลังๆ ก็เพิ่มขึ้นด้วยกิจกรรมทางเกษตร และพฤติกรรมการใช้ประโยชน์จากที่ดินเป็นลำดับ
ความเข้มข้นของก๊าซ คาร์บอนไดออกไซด์ ก๊าซมีเทน เพิ่มขึ้นเป็นลำดับ 31 – 141 % จากการเริ่มต้นยุคอุตสาหกรรมช่วง พ.ศ. 2290 ในปลายรัชสมัยของพระบรมโกศฯ และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากการตัดไม้ทำลายป่า การขุดเอาพลังงานจากซากฟอสซิล (Fossil Fuel) จนมาถึงปัจจุบัน ส่งผลทำให้สิ่งมีชีวิตบนโลกนี้เปลี่ยนแปลงไป เกิดความเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิโลก น้ำแข็งขั้วโลกละลาย ระดับน้ำทะเลสูงขึ้น เกาะต่าง ๆ จมหาย สัตว์ขั้วโลกอพยพล้มตาย เกิดการระบาดของแมลงศัตรูพืชจำนวนมหาศาลและมีสายพันธุ์แปลกๆ เพิ่มเข้ามา สังเกตได้จากปี 2554– 2555 ที่มีการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลมากมายหลายสายพันธุ์ทั้งปีกสั้น ปีกยาว ตัวลาย ตัวดำ ฯลฯ
สำหรับในปีนี้มีรายงานจากศูนย์ชมรมเกษตรปลอดสารพิษจังหวัดอ่างทอง พบว่าเกษตรกรมีปัญหาเพาะปลูกถั่วฝักยาว 1 ไร่ เก็บเกี่ยวผลผลิตได้เพียง 1-2 กิโลกรัม จากเดิมที่เก็บได้หลายสิบหรือเป็นร้อยกิโลกรัม เนื่องด้วยสภาพอากาศที่ร้อนจัด ทำให้พืชเกิดความเครียด หยุดการเจริญเติบโต หยุดผสมเกสร ทำให้ดอก ผล เหี่ยวแห้งและล้มตายก่อนเวลาอันควร
เมื่อเกิดภาวะโลกร้อน ภัยแล้ง นอกจากก่อให้เกิดปัญหาด้านเกษตรแล้ว อาจทำให้เกิดปัญหาสัตว์หรือแมลงบางชนิดเข้ามาอาศัยพึ่งใบบุญแบบหลบๆ ซ่อนๆในบ้านกับเรา ไม่ว่าจะเป็น มด หนู งู แมลง สาบ ฯลฯโดยเฉพาะมีสัตว์ชนิดหนึ่งที่ถือเป็นตัวอันตรายทำลายที่อยู่อาศัยของมนุษย์อย่างแนบเนียนแต่รุนแรงมากคือ “ปลวก” นั่นเองปลวกเป็นสัตว์สังคมที่มีชนชั้นวรรณะ คล้ายมนุษย์เช่นเดียวกัน มีทั้งวรรณะราชินีปลวกทหารปลวกงาน และวัยเจริญพันธุ์ที่เป็นแมลงเม่า โดยที่สมาชิกทั้งหมดจะดูแลเอาใจใส่ให้ราชินีที่เป็นแม่พันธุ์นั้นได้รับความสะดวกสบายมากที่สุด รวมถึงการจัดวางระบบป้องกันในรูปแบบต่างๆ ให้ราชินีปลวกนั้นรอดพ้นจากอันตรายในทุกกรณี เมื่อศัตรูเข้าใกล้ ก็จะมีการอพยพเคลื่อนย้ายไปยังถิ่นใหม่ เพื่อสร้างอาณาจักรใหม่ เป็นวัฏจักรอย่างนี้ไปเรื่อยๆ เพราะปลวกมีสัญชาตญาณในการรับรู้ถึงมหันตภัย จึงไม่สามารถกำจัดให้หมดสิ้นไปได้ ปลวกจึงยังคงอยู่ร่วมกับมนุษย์มานานหลายร้อยล้านปี
วันนี้ชมรมเกษตรปลอดสารพิษจึงขอฝากวิธีกำจัดหรือสร้างเกราะกำบังบ้านให้ปลอดภัยจากปลวกโดยการนำเชื้อโรคที่เป็นปฏิปักษ์ต่อปลวกอย่างจุลินทรีย์ “เมธาไรเซียม” หรือชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า “metarhiziumanisopliae spp.” ไปคลุกกับกระดาษลัง หนังสือพิมพ์ ขี้เลื่อย ขี้กบไสไม้ ฯลฯ แล้วนำไปใส่ขวดพลาสติกแนวนอน หรือไม้ไผ่ยัดไส้กลบฝังไว้รอบๆ บ้าน ในระยะ 1-2 เมตร ซึ่งจะทำให้บ้านนั้นมีระบบการป้องกันปลวกชั้นดี เมื่อมีกลุ่มแมลงเม่าต่างถิ่นบินมาสร้างรังตั้งอาณาจักร หรือเวลาปลวกงานออกหาอาหารแล้วมาเจอกระบอกไม้ไผ่และสัมผัสเข้ากับเชื้อเพราะปลวกจะเป็นสัตว์สังคมชอบสัมผัสเลียทำความสะอาดให้แก่กันและกันก็ทำให้มีการติดเชื้อจากตัวหนึ่งไปสู่อีกตัวหนึ่งและตายยกรังในที่สุดไม่ต้องห่วงปัญหาเรื่องปลวกอีกต่อไป สำหรับผู้ที่มีปัญหาข้อสงสัยหรือต้องการคำปรึกษา สอบถามเพิ่มเติมโดยตรงที่ 02 986 1680–2
สนับสนุนบทความโดย นายมนตรี บุญจรัส
กรรมการผู้จัดการ บริษัท ไทยกรีน อะโกร จำกัด (ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ)