ครอบครัวในเอเชียต้องการใช้เทคโนโลยีสำหรับการศึกษา
HP New Asian Learning Experience Study ยังระบุว่า ผู้ปกครองเชื่อว่าสื่อการเรียนการสอนที่เป็นสิ่งพิมพ์ส่งผลกระทบต่อการเรียนรู้ของเด็กในเชิงบวกมากกว่าการเรียนรู้กับสื่อดิจิทัลเพียงอย่างเดียว การเรียนรู้บนสิ่งพิมพ์กับบนดิจิทัลให้ประโยชน์ที่แตกต่างกัน และเชื่อว่า สิ่งพิมพ์ให้ผลที่ดีกว่าสำหรับการอ่านเพื่อความเข้าใจ การใช้เวลาในการอ่าน การเรียนคำศัพท์และการจดจำ ในขณะที่แพลตฟอร์มดิจิทัลช่วยเรื่องการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และการสร้างวิจารณญาณ
จากผลสรุปโดยรวมจากทุกประเทศ พบว่า การเรียนรู้จากสิ่งพิมพ์ น่าจะดีกว่าสำหรับการพัฒนาทักษะความเข้าใจของเด็กๆ และร้อยละ 50 ของผู้ปกครองยอมรับว่า สิ่งพิมพ์เหมาะที่สุดสำหรับการเรียนคณิตศาสตร์ ในขณะที่ร้อยละ 53 ระบุว่าสื่ออิเล็กทรอนิกส์เหมาะสมที่สุดสำหรับฝึกทักษะการเรียนรู้ทางดนตรีและการฟัง
อย่างไรก็ตาม พวกเขารับรู้ว่าการเรียนแบบผสมผสานของทั้งจากสิ่งพิมพ์และดิจิทัลให้ประโยชน์มากที่สุด ผู้ปกครองไทยร้อยละ 57 ใช้การเรียนรู้แบบผสมผสานสำหรับด้านศิลปะ รองลงมาคือการเรียนรู้ด้านภาษาร้อยละ 56 และทักษะดนตรีร้อยละ 41 ในการสำรวจยังพบว่า ประเทศไทยมีสัดส่วนผู้ปกครองสูงสุดถึงร้อยละ 90 ที่ระบุว่า เหตุผลที่ผู้ปกครองเข้าไปมีส่วนร่วมในการเรียนรู้ของเด็ก คือต้องการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และเพิ่มประสบการณ์ใหม่ๆ
“เป็นที่ชัดเจนจากการสำรวจ ชี้ให้เห็นว่า การใช้สิ่งพิมพ์ ยังคงเป็นวิธี tried-and-tested approach ที่ดีสำหรับช่วยเด็กๆ ดังนั้น วิธีการเรียนรู้บนสิ่งพิมพ์ยังคงความเป็นที่นิยม เพราะผู้ปกครองคิดว่าเป็นวิธีที่จะช่วยให้เด็กๆ มีสมาธิ จดจ่ออยู่กับการเรียนรู้ได้ดีขึ้น และยังพัฒนาทักษะการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมด้วย อย่างไรก็ตาม ผู้ปกครองยังเชื่อว่าเด็กๆ มีแนวโน้มมากขึ้นที่จะชอบสื่อการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์แบบใหม่มากกว่าสื่อสิ่งพิมพ์” ปวิณ กล่าว
การศึกษาในวันนี้กับผลกระทบต่อการทำงานในอนาคต
ผู้ปกครองยุคใหม่วันนี้ทราบดีว่า การศึกษาจะต้องมีวิวัฒนาการปรับเปลี่ยนไปตามเวลา HP New Asian Learning Experience สะท้อนการให้คำนิยามของการเรียนรู้ของครอบครัวไทยว่า จะต้องคำนึงถึงความต้องการของสภาพแวดล้อมการทำงานที่จะเกิดในอนาคตเป็นสำคัญ โดยรวมร้อยละ 88 ของผู้ปกครองไทย ให้ความสำคัญกับการเรียนรู้จากประสบการณ์ มากกว่าการเรียนรู้แบบท่องจำที่ร้อยละ 73 และเชื่อว่าการเรียนรู้ทั้งสองประเภทจะมีอิทธิพลต่อความสามารถของเด็กในการเลือกทักษะที่จำเป็นเมื่อพวกเขาเข้าสู่วัยทำงาน
ในบรรดาผู้ปกครองทั้งหมด การเรียนรู้จากประสบการณ์เป็นวิธีที่ดีที่สุดสำหรับการเผชิญกับโลกแห่งความจริง ที่เสริมการพัฒนาความสามารถเชิงสร้างสรรค์และวิจารณญาณ ในขณะที่การเรียนรู้แบบท่องจำนั้นเหมาะสำหรับความรู้ที่อาศัยความชัดเจนของความเป็นจริงอันเป็นฐานในการต่อยอดการพัฒนาทักษะอื่นๆ ที่สูงขึ้น