ทุกวันนี้ ทุกคนล้วนพูดถึงคำว่า ความยั่งยืน (Sustainability) รวมถึงตระหนักว่า เป็นเรื่องใหญ่มาก แต่อีกด้านหนึ่งเหมือนทุกคนให้คำจำกัดความแตกต่างกัน  ความท้าทาย คือใครก็ตามที่เพิ่งเข้ามาทำเรื่องนี้ จะเริ่มจากตรงไหน ? ทำอย่างไรให้เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของ “วัฒนธรรมองค์กร” 
 
Marissa McGowan ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายความยั่งยืน ตลาดอเมริกา L’Oréal กล่าวว่า เริ่มจากตรงไหนขึ้นอยู่กับสถานะของแต่ละบริษัท โดยยกตัวอย่างว่า L’Oréal เน้นการใช้น้ำ เพราะบริษัทมีแบรนด์เครื่องสำอางและน้ำหอมกว่า 36 แบรนด์ในอเมริกาเหนือ ตั้งแต่เครื่องสำอางที่ขายในร้านขายยาทั่วไปไปจนถึงน้ำหอมที่ขายในห้าง สรรพสินค้า ส่วนใหญ่ทำงานเกี่ยวกับน้ำ สภาพอากาศ บรรจุภัณฑ์พลาสติก
 
Jeffrey Hogue ประธานเจ้าหน้าที่ด้านความยั่งยืนของ Levi Strauss & Co. ให้ความเห็นว่า การพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นหนึ่งในงานการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมใหญ่ที่สุดของทุกๆ บริษัท 
 
“ถ้าบริษัทมีวัฒนธรรมแข็งแกร่ง คุณก็สามารถใช้มันเพื่อผลักดันกลยุทธ์ไปข้างหน้า ยกตัวอย่าง Levi Strauss มีอายุกว่า 170 ปีแล้ว วัฒนธรรมและค่านิยมของเราถูกพัฒนาโดยครอบครัวผู้ก่อตั้ง ความเป็นผู้นำแบบนั้นสำคัญมาก”
 
 ความยั่งยืนที่เพิ่มขึ้นยังต้องอาศัยความสัมพันธ์ของบริษัทกับห่วงโซ่อุปทานในระดับที่ดีด้วย
 
“ในธุรกิจเครื่องแต่งกาย การผลิตส่วนใหญ่เป็นงานของผู้ขายที่เป็น Third-party” Hogue กล่าว 
 
“Levi's เป็นเจ้าของและเป็นเจ้าของโรงงาน 2 แห่ง และยังใช้บริการโรงงานอื่นอีก 500 แห่ง โรงงานเหล่านี้หลายแห่งทำงานให้กับหลากหลายแบรนด์ แน่นอนว่า Levi's สำคัญต่อพวกเขา แต่ไม่จำเป็นต้องตีกรอบเข้มงวดแต่อย่างใด“
 
McGowan ผู้ทำงานด้านเครื่องแต่งกายมานานถึง 15 ปี ก่อนผันตัวเองมาที่ L’Oréal — ให้ข้อสังเกตว่าโลกปัจจุบันของเธอ ในสหรัฐอเมริกา 80% ของสินค้าของบริษัทผลิตขึ้นในโรงงานของตัวเอง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าไม่พบความยุ่งยากแต่อย่างใด 
 
Kiehl's หนึ่งในแบรนด์ของ L'Oréal นำเสนอผลิตภัณฑ์หลากหลายประเภทที่ทำจากใบดาวเรือง ทีมงานของ Kiehl's ใช้เวลานานถึง 5 ปี พัฒนาวิธีการปลูกพืชโดยไม่ใช้ดิน หรือการปลูกพืชลงบนสารละลายธาตุอาหาร ให้รากพืชสัมผัสกับสารอาหารโดยตรง รวมถึงใช้น้ำน้อยลง 90% แม้ประสบความสำเร็จ แต่ก็สร้างความท้าทายใหม่ คือการสร้างสมดุลระหว่างความพึงพอใจของโซลูชั่นใหม่ที่เป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมน้อยกว่า เทียบกับที่อาจต้องเสียซัพพลายเออร์ดั้งเดิมที่มีคุณค่าไปในระยะยาว 
 
ขณะที่ซัพพลายเออร์หยุดร้องขอแนวทางความยั่งยืนที่แตกต่างในภาคส่วนต่างๆ ของการค้าปลีก แต่ระดับผู้บริโภคกลับอยากได้วิธีการที่หลากหลาย เพื่อสามารถตรวจสอบความโปร่งใสเกี่ยวกับการทำเรื่องความยั่งยืน  McGowan เสนอคำแนะนำ 3 ข้อ ประกอบด้วย 
 
1.  แสดงให้เห็นชัดว่า ซัพพลายเออร์รายนั้นเด่นเรื่องความยั่งยืนด้านไหน อย่างไร 
2. ทำให้ผู้บริโภคมีทางเลือกที่ยั่งยืนมากขึ้น ซึ่งเป็นการยกระดับมาตรฐานแก่ทั้งอุตสาหกรรม
3. ทำงานในวงจรเดียวกับนักลงทุนที่มีศักยภาพในบริษัท
 
Jeffrey Hogue ประธานเจ้าหน้าที่ด้านความยั่งยืนของ Levi Strauss & Co. ให้ข้อมูลว่า ผลสำรวจของ GlobeScan ล่าสุดระบุว่า หลังโควิด-19 ผู้บริโภค 72% กำลังตั้งคำถามเกี่ยวกับพฤติกรรมการบริโภคของตัวเอง ยิ่งกว่านั้น ผู้บริโภค 8 ใน 10 คน คิดถึงความยั่งยืนเป็นเรื่องแรก หากต้องตัดสินใจซื้อก็รู้สึกว่าไม่มีข้อมูลที่ต้องการ
 
“นี่เป็นทั้งส่วนที่มีสีสันและน่าสนใจที่สุดของงานนี้” Hogue กล่าว “เป็นเรื่องซับซ้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การแปลความให้ผู้บริโภคเข้าใจก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่งของการทำเรื่องความยั่งยืนทางการตลาด”  
 
McGowan เพิ่มเติมว่า ไม่ใช่แค่ผู้บริโภคเท่านั้นที่ต้องการข้อมูล
 
“องค์กรธุรกิจก็ต้องการเหมือนกัน เพราะธุรกิจเป็นส่วนหนึ่งของการแก้ปัญหา เพื่อให้บรรลุเป้าหมายทางธุรกิจ ทุกฝ่ายต้องทำงานร่วมกัน ทั้งผู้บริโภค ธุรกิจ หน่วยงานรัฐบาล และทุกคนที่เกี่ยวข้อง”
 
Hogue ผู้บริหาร Levi Strauss & Co. เห็นด้วย 
 
 “จุดสำคัญ คือสร้างสมดุลระหว่างความทะเยอทะยาน การดำเนินการทางธุรกิจ และสะท้อนความเป็นตัวตนของคุณ ทั้งหมดก็เป็นอย่างที่ Peter Drucker เคยกล่าวไว้ว่า ‘Culture eats strategy for breakfast - วัฒนธรรรมสำคัญกว่ายุทธศาสตร์ทางธุรกิจ”   
 
ที่มา   https://nrf.com/blog/insights-sustainable-retailing-loreal-and-levi-strauss-co