เซ็นทรัลมินิมาร์ท ถือเป็นอีก 1 บทเรียนสำคัญของแวดวงค้าปลีกในบ้านเราที่สะท้อนให้เห็นถึงความยากในการทำตลาดค้าปลีกไซส์เล็กที่มีทั้งเรื่องของระบบการจัดการทั้งหน้าบ้านและหลังบ้าน โดยเฉพาะเมื่อขยายสาขาเพิ่มมากขึ้น เรื่องของบุคลากรที่จะเข้ามารองรับในการขยายสาขา ถือเป็นหัวใจสำคัญ
ตัวอย่างของการเตรียมความพร้อมในเรื่องนี้ก็คือ การทำตลาดของเซเว่น อีเลฟเว่น ที่เมื่อขยายสาขาได้ในสเกลจำนวนหนึ่ง กลุ่มซีพีก็มีการมองถึงการวางแผนในการพัฒนาบุคลากรเพื่อเข้ามารองรับ การเกิดขึ้นของสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์คือคำตอบในเรื่องนี้
เมื่อมองเข้ามาที่กลุ่มเซ็นทรัลเอง ในช่วงเวลานั้น ความมุ่งมั่นทั้งหมดถูกทุ่มไปที่ค้าปลีกไซส์ใหญ่ ที่มีการวางจิ๊กซอว์เพื่อให้ค้าปลีกและธุรกิจในเครือทั้งหมดหลอมรวมกันเป็นอีโคซิสเต็มด้านค้าปลีกที่จะสนับสนุนซึ่งกันและกัน อย่างการมีเซ็นทรัลพัฒนาในการทำธุรกิจพัฒนาที่ดินเพื่อค้าปลีก สร้างศูนย์การค้าเพื่อเป็นหัวลากธุรกิจในเครือทั้งหมดให้ออกไปเติบโตในทั่วประเทศ เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม ค้าปลีกไซส์เล็ก ถือเป็นอีกส่วนสำคัญที่ยักษ์ใหญ่อย่างเซ็นทรัลจำเป็นต้องมี เพราะนอกจากจะเป็นการเข้าถึงโอกาสทางการตลาดที่เปิดกว้างแล้ว ยังเป็นการช่วงเติมเต็มในการสร้างเน็ตเวิร์คที่ทรงพลังของตัวเองขึ้นมา เพราะค้าปลีกคอนวีเนียนสโตร์ ถือเป็นร้านค้าปลีกที่สามารถเข้าถึงลูกค้าได้ค่อนข้างกว้าง จึงไม่ได้ทำหน้าที่เพียงแค่การเป็นร้านค้าปลีกเท่านั้น แต่ยังพัฒนาไปสู่การเป็นเครือข่ายทางการตลาด และการบริการที่ทรงพลัง