เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน มีความเกี่ยวเนื่องทั้งในระดับประเทศ ซึ่งสำคัญมากพอๆ กับที่เกี่ยวข้องกับภาคเอกชน จะต้องจัดหาผลิตภัณฑ์ และบริการหลักสำหรับ SDGs ในขณะที่จะต้องปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น และแบ่งปันข้อมูลบางอย่างกับสาธารณะ

ดร.ณัฐวิคม พันธุวงศ์ภักดี  นักวิจัยและอาจารย์พิเศษ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  เป็นหนึ่งในทีมนักวิจัย SDGs MOVE THAILAND ได้เขียนบทความเรื่อง SUSTAINABLE DEVELOPMENT GOALS (SDGS): THE CURRENT WORLD TREND ได้กล่าวถึงบางส่วนว่า หลายประเทศได้ผสานรวม SDGs เข้ากับนโยบายและการปฏิบัติของตน เพื่อติดตามความคืบหน้า วาระ 2030 (พ.ศ. 2573 )

วาระการพัฒนาอย่างยั่งยืนสนับสนุนให้รัฐสมาชิก “ดำเนินการทบทวนความคืบหน้าอย่างสม่ำเสมอ  รวมถึงความคืบหน้าในระดับชาติ และระดับประเทศ”  ซึ่งเป็นประเทศที่นำการขับเคลื่อนด้วย ข้อคิดเห็นที่สำคัญอย่างหนึ่ง คือ การทบทวนระดับชาติโดยสมัครใจ  มีวัตถุประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกในการแบ่งปันประสบการณ์รวมทั้งความสำเร็จอุปสรรคและบทเรียนที่ได้รับเพื่อเร่งรัดการดำเนินการตามวาระ 2573

สำหรับประเทศไทย  มูลนิธิมั่นพัฒนา ในสำนักทรัพย์สินพระมหากษัตรย์  ได้เคยกล่าวถึงเป้าหมายในปี 2573 นอกจากการพัฒนาในสามมิติ คือ เศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมตามแนวทางของ SDGs  แล้ว ประเทศไทยยังให้ความสำคัญกับมิติทางด้านวัฒนธรรมอีกด้วย

การจะบรรลุความสำเร็จของเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนได้นั้น พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช  พระมหากษัตริย์นักพัฒนาที่ทรงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ทั้งในประเทศและระดับนานาชาติ  ได้พระราชทานเข็มทิศการพัฒนาไว้ให้ทุกภาคส่วนน้อมนำไปประยุกต์ใช้อย่างเหมาะสม นั่นคือ หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง

หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เป็นแนวพระราชดำริที่ตั้งอยู่บนรากฐานของวัฒนธรรมไทย เป็นแนวทางการพัฒนาบนพื้นฐานของทางสายกลางและความไม่ประมาท คำนึงถึงความพอประมาณ ความมีเหตุผล การสร้างภูมิคุ้มกันในตัวเอง ตลอดจนใช้ความรู้และคุณธรรมเป็นพื้นฐานในการดำรงชีวิต  ซึ่งจะนำไปสู่ความสุขในการดำเนินชีวิตและสร้างสัมฤทธิผลแห่งการพัฒนาที่ยั่งยืนได้อย่างแท้จริง