ไม่น่าเชื่อว่า ปัจจุบัน ประเทศไทย มีครีเอเตอร์รวมกว่า 9 ล้านคน และมีผู้ที่ประกอบอาชีพในฐานะครีเอเตอร์แบบเต็มเวลาราวๆ 2 ล้านคน ขณะที่มูลค่าของ Creator Economy ในปี 2568 อยู่ที่ประมาณ 45,000 ล้านบาท และยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่องในอัตราเฉลี่ย 25–30% ต่อปี
ตัวเลขเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่า อุตสาหกรรมครีเอเตอร์ไม่ใช่เพียงกระแสระยะสั้น แต่เป็นพื้นที่ทางเศรษฐกิจที่กำลังกลายเป็นหนึ่งในกลไกสำคัญของเศรษฐกิจดิจิทัล โดยมีบทบาทโดยตรงต่อทั้งพฤติกรรมผู้บริโภค การสื่อสารของแบรนด์ และรูปแบบการสร้างรายได้ในยุคใหม่
โดยแพลตฟอร์ม Facebook, TikTok, YouTube, Instagram และ X ยังคงเป็นพื้นที่หลักของการสร้างและกระจายคอนเทนต์ ขณะที่แพลตฟอร์มใหม่อย่าง Lemon8 เริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้น สิ่งสำคัญไม่ใช่แค่จำนวนผู้ใช้ในแต่ละแพลตฟอร์ม แต่คือการที่แต่ละแพลตฟอร์มมีชุมชนผู้ใช้ พฤติกรรมผู้ชม และบริบทการเสพคอนเทนต์ที่แตกต่างกัน ครีเอเตอร์จำนวนมากทำงานข้ามแพลตฟอร์ม เพื่อสร้างชุมชนของตัวเอง ขยายโอกาสทางรายได้ และต่อยอดอิทธิพลของคอนเทนต์ในรูปแบบที่หลากหลายขึ้น
ขณะเดียวกัน ในช่วง 1 – 2 ปี ที่ผ่านมา รูปแบบของคอนเทนต์เปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน มีแนวโน้มการทำคอนเทนต์เพื่อการซื้อขายสินค้ามากขึ้น ทั้งในรูปแบบการติดตะกร้าสินค้า และการไลฟ์ขายของ ขณะที่ครีเอเตอร์รุ่นใหญ่มุ่งเน้นงานคุณภาพสูงมากขึ้น และให้ความสำคัญกับการสร้าง Community ของตนเองในระยะยาว ส่งผลให้อุตสาหกรรมกำลังขยับจากการเป็นพื้นที่ผลิตคอนเทนต์ ไปสู่การเป็น “โครงสร้างอาชีพ” และ “ระบบเศรษฐกิจ” ที่ซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ
ยกระดับมาตรฐานสู่ “วิชาชีพ”
แม้อุตสาหกรรมจะเติบโตอย่างรวดเร็ว แต่ยังขาดโครงสร้างรองรับอย่างจริงจัง หนึ่งในปัญหาสำคัญคือ การที่ครีเอเตอร์ยังไม่ได้มีการรวมตัวกันในลักษณะองค์กรวิชาชีพ ทำให้ขาดมาตรฐานกลางในหลายมิติ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริยธรรมในการทำงาน รูปแบบและความเป็นธรรมของสัญญา การกำหนดค่าตอบแทน ไปจนถึงความน่าเชื่อถือของวิชาชีพในสายตาของภาคธุรกิจและสังคมโดยรวม
“สมาคมคอนเทนต์ครีเอเตอร์ไทย” หรือ TCCA (Thailand Content Creator Association) จึงถูกจัดตั้งขึ้นจากความตั้งใจของกลุ่มครีเอเตอร์และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในอุตสาหกรรม ที่ต้องการยกระดับมาตรฐาน และผลักดันระบบนิเวศของครีเอเตอร์ไทย รวมถึงการทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการพูดคุยกับทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมนี้
จุดสำคัญของการจัดตั้งสมาคมครั้งนี้ คือการพยายามพาอาชีพครีเอเตอร์จากสถานะของ “กลุ่มคนทำงานที่เติบโตเร็ว” ไปสู่การเป็น “วิชาชีพ” ที่มีกรอบ มีมาตรฐาน มีความน่าเชื่อถือ และมีพื้นที่ในการกำหนดอนาคตของตนเอง ไม่ว่าจะในมิติของจริยธรรม การประกอบวิชาชีพ หรือความสัมพันธ์กับสังคมและภาคธุรกิจ
การจัดตั้งสมาคมคอนเทนต์ครีเอเตอร์ไทยในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การรวมตัวของผู้ประกอบอาชีพ แต่เป็นการวางโครงสร้างพื้นฐานของอุตสาหกรรมในระยะยาว สมาคมทำหน้าที่เป็นองค์กรกลางในการกำหนดมาตรฐานวิชาชีพ สร้างกรอบการทำงานร่วมกัน และเชื่อมโยงผู้เล่นใน Ecosystem เพื่อให้การทำงานร่วมกันมีประสิทธิภาพมากขึ้นและลดความเสี่ยงที่เกิดขึ้นในระบบ บทบาทของสมาคมไม่ใช่การควบคุมครีเอเตอร์ แต่คือการสร้างความชัดเจนให้กับอุตสาหกรรม ทั้งในด้านมาตรฐาน จริยธรรม และแนวปฏิบัติ เพื่อให้ครีเอเตอร์สามารถเติบโตในฐานะวิชาชีพ ขณะที่แบรนด์และเอเจนซีสามารถทำงานร่วมกับครีเอเตอร์ได้อย่างมั่นใจและวัดผลได้มากขึ้น
ขจร เจียรนัยพานิชย์ บรรณาธิการบริหาร RAiNMaker, iCreator Community และนายกสมาคมคอนเทนต์ครีเอเตอร์ไทย กล่าวว่า อุตสาหกรรม Creator Economy ในประเทศไทยเติบโตอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นหนึ่งในแรงขับเคลื่อนสำคัญด้านเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ แต่กลับขาดการวางมาตรฐานการกำหนดทิศทางร่วมกัน และยังไม่เป็นที่ยอมรับในการเป็นอาชีพอย่างแท้จริง
"ผมเชื่อว่าครีเอเตอร์ไทยเก่งระดับโลก และเราอยากพาวงการนี้ไปให้ถึงระดับสากล เพราะ Creator Economy ไม่ใช่แค่เรื่องของความบันเทิงอีกต่อไป แต่เป็นฟันเฟืองสำคัญที่จะช่วยผลักดันเศรษฐกิจและสังคมไทยให้โตไปพร้อมกัน"
สุวิตา จรัญวงศ์ CEO & Co-Founder, Tellscore และอุปนายกด้านจรรยาบรรณและการกำกับดูแลวิชาชีพสมาคมคอนเทนต์ครีเอเตอร์ไทย กล่าวเสริมว่า ครีเอเตอร์ในวันนี้ไม่ได้เป็นเพียงช่องทางสื่อสาร แต่เป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ธุรกิจที่ต้องสร้างผลลัพธ์ทั้ง Engagement, Conversion และความสัมพันธ์ระยะยาวกับผู้บริโภค แม้บทบาททางเศรษฐกิจจะชัดเจนมากขึ้น แต่อุตสาหกรรมยังขาดโครงสร้างรองรับในฐานะ ‘อาชีพ’ ส่งผลให้ผู้ประกอบอาชีพจำนวนมากยังเผชิญข้อจำกัดเชิงระบบ ไม่ว่าจะเป็นสิทธิพื้นฐาน ความมั่นคงทางการเงิน หรือกรอบกฎหมายที่ยังไม่คุ้มครองรูปแบบการทำงานในปัจจุบัน ซึ่งท้ายที่สุดส่งผลต่อความเชื่อมั่นของทั้งแบรนด์และผู้บริโภค
“บทบาทของสมาคมในด้านการกำกับดูแลวิชาชีพ จึงมุ่งสร้าง “มาตรฐานกลาง” ที่ทุกภาคส่วนสามารถอ้างอิงร่วมกันได้ ทั้งด้านจริยธรรม ความโปร่งใส และแนวปฏิบัติในการทำงาน เพื่อสนับสนุนให้ครีเอเตอร์เติบโตในฐานะวิชาชีพ ขณะเดียวกัน แพลตฟอร์ม แบรนด์ และผู้บริโภคสามารถทำงานร่วมกันบนความเชื่อมั่นที่ชัดเจนยิ่งขึ้น โดยเฉพาะในยุคที่ข่าวปลอม คอนเทนต์จาก AI และกลโกงทางไซเบอร์ ส่งผลต่อระดับความไว้วางใจในสังคมในวงกว้าง”
กล้า ตั้งสุวรรณ CEO & Co-Founder, Wisesight (Thailand) และอุปนายกด้านการยกระดับครีเอเตอร์สู่สื่อสาธารณะสมาคมคอนเทนต์ครีเอเตอร์ไทย กล่าวว่า สิ่งที่เห็นชัดจากข้อมูลบนโซเชียลมีเดียคือ ครีเอเตอร์ ไม่ได้เป็นเพียงผู้ผลิตคอนเทนต์ แต่กลายเป็น ‘สื่อ’ ที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้และการตัดสินใจของผู้บริโภคในวงกว้าง อุตสาหกรรมยังขาดการนิยามบทบาทของครีเอเตอร์ในฐานะสื่ออย่างชัดเจน ทำให้มาตรฐานในการสื่อสาร ความรับผิดชอบในฐานะสื่อสาธารณะ ที่ยังไม่สอดคล้องกันในระดับอุตสาหกรรม ควรได้รับการผลักดันให้เป็นวิชาชีพที่มีมาตรฐาน
“บทบาทของสมาคมคือการยกระดับครีเอเตอร์สู่การเป็นสื่อสาธารณะ และมีมาตรฐานบางส่วนร่วมกัน ทั้งในด้านคุณภาพเนื้อหา ความโปร่งใส และจริยธรรม เพื่อให้ครีเอเตอร์สามารถทำหน้าที่สื่อสาธารณะได้อย่างโปร่งใส น่าเชื่อถือ และมีความรับผิดชอบอย่างยั่งยืน ซึ่งการยกระดับในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่จะช่วยให้ครีเอเตอร์เติบโตได้อย่างสง่างามและยั่งยืน แต่ยังเป็นการสร้างความมั่นใจให้กับภาคธุรกิจและแบรนด์ต่างๆ ในการทำงานร่วมกับครีเอเตอร์”
สิ่งสำคัญที่สุดคือ การสร้าง “สังคมข่าวสารที่มีคุณภาพ” ให้กับประชาชนไทย เพื่อให้คอนเทนต์ครีเอเตอร์เป็นจิ๊กซอว์สำคัญที่ช่วยขับเคลื่อนเศรษฐกิจดิจิทัลของประเทศได้อย่างแท้จริง
ทางด้าน อิสระ ฮาตะ YouTuber และ Co-Founder บริษัท รับทราบ โปรดักชั่น จำกัด และอุปนายกด้านมาตรฐานวิชาชีพครีเอเตอร์สมาคมคอนเทนต์ครีเอเตอร์ไทย กล่าวเสริมว่า ในมุมของคนทำงานจริง ปัญหาที่เกิดขึ้นไม่ได้อยู่ที่ความสามารถของครีเอเตอร์ แต่คือการขาดมาตรฐานกลางในการทำงานร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องขอบเขตงาน การตั้งราคา หรือความเข้าใจระหว่างครีเอเตอร์กับแบรนด์ ซึ่งทำให้เกิดความไม่ชัดเจน และความเสี่ยงในทุกฝ่าย
“การกำหนดมาตรฐานวิชาชีพจึงไม่ใช่การจำกัดความคิดสร้างสรรค์ แต่คือการสร้าง ‘มาตรฐานกลาง’ ของอุตสาหกรรม เพื่อยกระดับคุณภาพของงานคอนเทนต์ในภาพรวมให้สอดคล้องกับความคาดหวังของตลาดที่สูงขึ้น”
ขับเคลื่อนอนาคตสู่ “ระดับสากล”
ขณะที่วงการครีเอเตอร์เติบโตแบบก้าวกระโดด และยังคงต้องหาคำตอบที่แท้จริงระหว่าง "ความคิดสร้างสรรค์" กับ "อัลกอริทึม" ว่าสิ่งใดคือตัวขับเคลื่อนอย่างแท้จริง รวมถึงการหาแนวทางการกำกับดูแลความคิดสร้างสรรค์เหล่านั้นให้อยู่ในจุดที่พอเหมาะพอดี ไม่รู้สึกว่าหย่อนเกินไป หรือตึงเกินไปในมุมของคนทำงาน
บนเวทีเสวนาในหัวข้อ “อนาคตวิชาชีพคอนเทนต์ครีเอเตอร์ อินฟลูเอนเซอร์ และนักขายออนไลน์: ศักยภาพ ความคิดสร้างสรรค์ และการกำกับดูแล” ยังได้สะท้อนมุมมองที่หลากหลายจากคนในแวดวงสื่อ และครีเอเตอร์ในด้านต่างๆ ได้อย่างน่าสนใจ ดังนี้
พงศ์สุข หิรัญพฤกษ์ (หนุ่ย) ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท โชว์ไร้ขีด จำกัด มองว่า คนทำสื่อก็อยากสื่อสารให้คนเข้าใจ นอกจากความบันเทิงที่ครีเอเตอร์มอบให้ เรายังจูงใจคนได้ เหมือนโฆษณาสมัยก่อนที่มีเวลาแค่ 15-30 วินาที แต่ทุกวันนี้คอนเทนต์คือโฆษณาขนาดยาวที่เล่าเรื่องให้คนเข้าใจตรงกัน นี่คือพลังของครีเอเตอร์ ทางสมาคมจึงต้องสร้างมาตรฐานเรื่องการใช้เครื่องมือสื่อสาร เพราะครีเอเตอร์มีรสนิยมที่แตกต่างกัน บังคับกันไม่ได้ แต่คือการยอมรับในกลุ่มเป้าหมาย ซึ่งครีเอเตอร์ส่วนใหญ่ยังกระจุกตัวอยู่ในกรุงเทพฯแต่ไม่ใช่ทั้งหมดของประเทศไทย
“เหมือนคำว่า You are what you watch ดูอะไรก็เป็นอย่างนั้น อัลกอริทึมยุคนี้เสิร์ฟเก่งมาก จนบางทีนึกว่าโลกทั้งโลกกำลังคุยเรื่องเดียวกันกับเราจากสิ่งที่เห็นบนฟีด แต่ความจริงอาจไม่ใช่ การมี TCCA เพื่อขีดเส้นมาตรฐานใหม่ให้ทุกคนมาเกาะอยู่บนเส้นเดียวกันเป็นเรื่องที่ถูกต้อง แต่พลังนี้จะเกิดจากสมาคมเดียวไม่ได้ ภาครัฐ ภาคเอกชน และคนซื้อโฆษณา ต้องใช้มาตรฐานเดียวกันในการสนับสนุนครีเอเตอร์ที่อยู่ภายใต้มาตรฐานสมาคม”
ในมุมมองคนทำงานสื่อมาตลอดอย่าง ยุทธนา บุญอ้อม (ป๋าเต็ด) Senior Executive Vice President, Showbiz บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) กล่าวว่า เริ่มต้นเข้าสู่วงการสื่อมวลชนยุคที่ต้องสอบใบผู้ประกอบการ ถ้าไม่มีใบอนุญาตจัดรายการวิทยุหรือทีวีไม่ได้ ข้อดีคือมีการคัดกรองคุณสมบัติ แต่ข้อเสียคืออาจปิดกั้นคนเก่งๆ อย่างคุณหมอที่พูดไม่เก่งแต่ข้อมูลแน่น หรือพ่อครัวที่ทำอาหารเก่งแต่ไม่มีโอกาสเล่าเรื่องผ่านสื่อ แต่ปัจจุบันใครก็เป็นครีเอเตอร์ได้ ไม่ต้องสอบใบอนุญาต ซึ่งเป็นข้อดีที่ทำให้สื่อหลากหลายขึ้น แต่การเกิดสมาคมจะช่วยสร้างสมดุล (Balance) ไม่ได้คาดหวังว่าต้องไปสอบใบอนุญาตเหมือนสมัยก่อน แต่สมาคมจะอยู่เคียงข้างเพื่อให้เกิดความสมดุลระหว่างคนที่มีเนื้อหาแหลมคม กับการทำให้ "ครีเอเตอร์สีเทาๆ" มีพื้นที่น้อยลงหรือไม่ควรมีเลย
“เราจึงควรต้องมีสมาคมเพื่อสร้างบาลานซ์ให้กับนักสื่อสารในบ้านเรา และคำว่า ครีเอเตอร์ไม่ใช่แค่คนที่อยู่หน้าจอ แต่รวมถึงคนตัดต่อ คนทำเพลง คนถ่ายภาพ และคนเขียนบท สมาคมควรมีการ Workshop เพิ่มพูนความรู้ และอยากให้มีรางวัลสำหรับครีเอเตอร์ที่ครอบคลุมคนเบื้องหลังด้วย เหมือนรางวัลออสการ์สำหรับวงการครีเอเตอร์ที่มีทั้งนักแสดง ยอดเยี่ยม ตัดต่อยอดเยี่ยม และบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผมเชื่อว่าการเกิดขึ้นของสมาคมจะทำให้เกิดสมดุลในตลาด และเป็นการให้กำลังใจหรือโอกาสสำหรับคนที่อยากทำงานในวงการนี้ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลัง”
วุฒิธร มิลินทจินดา (วู้ดดี้) CEO & Founder บริษัท วู้ดดี้ เวิลด์ จำกัด กล่าวเสริมว่า คนที่ชอบยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปตัวเองหรือคนรอบข้าง ชอบแชร์ขอบเล่าเรื่อง ทุกคนล้วนมีโอกาสเป็นครีเอเตอร์เหมือนกันหมด วันนี้ครีเอเตอร์จะกลายเป็นอาชีพอันดับหนึ่ง แต่ในการกรอกข้อมูลต่างๆ ยังไม่มีอาชีพครีเอเตอร์ให้เลือก จึงต้องช่วยกันปลดล็อกตรงนี้
“ระดับสากล เราไปที่ไหนเพราะเราเห็นคอนเทนต์เกี่ยวกับที่นั่น หรือเกี่ยวกับสินค้า ทุกวันนี้โลกคือการสร้างสรรค์ และทุกคนคือครีเอเตอร์ ครีเอเตอร์ไทยมีความคิดสร้างสรรค์สูงมาก ดูอย่างลิซ่า หรือคนอื่นๆ อีกหลายคน ตอนนี้เรื่องภาษาไม่ใช่กำแพงแล้วเพราะมี AI ช่วยแปลได้หลายร้อยภาษา ผมตื่นเต้นมากกับการเกิด TCCA เพราะจะทำให้เราได้เชื่อมต่อกัน สร้างมาตรฐานร่วมกันเพื่อไปเผชิญกับโลก และหวังว่า TCCA จะเป็นตัวกลางช่วยผลักดันซอฟต์พาวเวอร์และคอนเทนต์ไทยไปสู่ระดับโลกได้จริงๆ”
ศรัญญู เพียรทำดี (เบียร์) CEO & Co-Founder บริษัท บัฟ แก๊ก จำกัด มองในมุมของ ครีเอเตอร์ที่มีจุดเริ่มต้นจากการทำเพจคนเดียว จนถึงวันนี้มีพัฒนาการไปสู่สเกลงานที่ใหญ่ขึ้น มีทีมงานมากขึ้น โดยกล่าวว่า ตนเริ่มจากการทำ Facebook Page มานานกว่า 16 ปี ปัจจัยหลักที่ต้องสเกลงานคือ เมื่อทำไปเรื่อยๆ เริ่มมีโฆษณาติดต่อเข้ามาให้โปรโมตสินค้า พอมีงานมากขึ้นก็ไม่สามารถทำแบบเดิมได้ เพราะคุณภาพจะไม่ได้ตามเป้าหมาย จึงจำเป็นต้องเพิ่มบุคลากร ทั้งคนตัดต่อ กราฟิก และครีเอทีฟ เพื่อให้งานเกิดความยั่งยืนและมีคุณภาพทั้งเรื่องภาพ เสียง และการเล่าเรื่อง เหล่านี้เป็นปัจจัยหลักที่ทำให้เกิดการขยายสเกล
ในฐานะคนโฆษณาและครีเอเตอร์ วิชัย มาตกุล Co-Founder & Creative Director บริษัท แซลมอน เฮ้าส์ จำกัด กล่าวเสริมว่า ที่ผ่านมาคนที่ทำงานอิสระเป็นฟรีแลนซ์ หรือเป็นครีเอเตอร์ยังไม่เป็นที่ยอมรับ และมีปัญหาเรื่องเอกสารการรับรองรายได้จึงไม่สามารถกู้เงินกับสถาบันการเงินได้ แต่ทุกวันนี้ครีเอเตอร์เป็นอาชีพหลักของคนยุคนี้ไปแล้ว การมีสมาคมและการยอมรับจากสถาบันการเงิน คือความสำคัญของการยอมรับตัวตน
“คนทำคอนเทนต์มักพูดว่า ‘ตอนแรกไม่คิดว่าจะทำเงินได้’ แต่คำนี้ใช้พลังงานเยอะมากในการพิสูจน์ตัวเอง จะดีกว่าไหมถ้าทำให้ครีเอเตอร์เป็นอาชีพที่ยอมรับได้และวางระบบให้ตัวเองถูกต้องตั้งแต่แรก สมาคมที่มีรุ่นพี่ในวงการมาอยู่รวมกันจะช่วยให้น้องๆ ประหยัดเวลา ไม่ต้องไปหลงทางเอง ครีเอเตอร์ที่เก่งและดีจะช่วยกำหนดทิศทางของอัลกอริทึมได้เอง ไม่ใช่ให้อัลกอริทึมมากำหนดเรา” วิชัย กล่าว
อย่างไรก็ตาม หนึ่งในปัญหาที่สะท้อนผ่านเวทีเสวนาครั้งนี้ คือ การ "ก๊อปปี้คอนเทนต์" ที่ไม่สามารถแก้ปัญหาให้ได้ทันที รวมถึงปัญหาเรื่อง Fake News และปัญหาการถูกนำภาพไปเจน AI ในทางลามกอนาจาร ที่เป็นปัญหาใหญ่ การมีสมาคมที่เข้มแข็งจะสามารถเป็นตัวแทนไปเจรจากับแพลตฟอร์มต่างๆ เพื่อหาแนวทางแก้ไขปัญหาร่วมกันได้
สิ่งสำคัญ คือการสร้างความถูกต้องในการยืนยันตัวตนของครีเอเตอร์ ไม่ว่าจะในรูปแบบบุคคล หรือองค์กร เพราะการเข้าสู่ระบบที่ถูกต้องจะผลักดันให้อุตสาหกรรมนี้เติบโตได้อย่างยั่งยืน ซึ่งการรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนบนมาตรฐานเดียวกัน ยังช่วยเพิ่มอำนาจต่อรองทางการตลาดที่สูงด้วย
ยุทธนา (ป๋าเต็ด) ย้ำว่า การมีสมาคมดีกว่าไม่มีแน่นอน ประเทศไทยมีครีเอเตอร์ถึง 9 ล้านคน ถ้าทุกคนมาเป็นสมาชิก TCCA เราจะสามารถเรียกร้องสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมได้ เช่น การเรียกร้องให้ Facebook นำฟังก์ชันการดูว่าใครแชร์โพสต์เราไปบ้างกลับมา เพื่อให้รู้ว่าคนที่แชร์ไปพูดถึงเราอย่างไร ถ้ามี 9 ล้านเสียง อำนาจการต่อรองกับแพลตฟอร์มระดับโลกก็จะสูงขึ้น
ขณะที่ วุฒิธร (วู้ดดี้) มองถึงโอกาสในการไปสู่ระดับโลกได้จริง เมื่อครีเอเตอร์ระดับโลกหลายคนอยากมาทำคอนเทนต์ที่เมืองไทย เพราะกรุงเทพฯเป็นเมืองที่คนอยากมาพักผ่อนและทำงานมากที่สุดอันดับต้นๆ ของโลก
“เพราะเมื่อกำแพงเรื่องภาษาและการเดินทางหมดไป และถ้ากลุ่มครีเอเตอร์ของเราเหนียวแน่นมีมาตรฐานเดียวกัน เราจะสามารถเป็นศูนย์กลางคอนเทนต์ของโลกได้จริงๆ” วุฒิธร กล่าวในที่สุด
