Idealising Skinniness- ผอมจัดคืนรันเวย์ Vogue ชี้กระแสมองทุกไซซ์ในแง่งามใกล้วาย

พ.ค. 13, 2569 M.Pussapol

รอบทศวรรษที่ผ่านมา อุตสาหกรรมแฟชั่นโลกดูเหมือนก้าวไปข้างหน้าด้วยแนวคิด Body Positivity และ Size Inclusivity อย่างหนัก โดย Vogue Business ชี้เทรนด์ อุดมคติความผอมยุค 90s/2000s (Idealising Skinniness) หรือความผอมจัดกลับมาเป็นแฟชั่นอีกครั้งและดูเหมือนรุนแรงกว่าเดิมด้วยแรงหนุนจากนวัตกรรมทางการแพทย์

ผลการวิเคราะห์ของ Vogue Business ผู้ติดตามข้อมูลความหลากหลายทางไซซ์มาตลอด 3 ปี พบว่า ฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาวปี 2026 (FW26) สัดส่วนของนางแบบบนรันเวย์สะท้อนการถดถอยชัดเจน

นางแบบไซซ์ปกติ (US 0–4) ครองรันเวย์สูงถึง 97.6%

นางแบบไซซ์กลาง (Mid-size, US 6–12) มีเพียง 2.1%

นางแบบไซซ์ใหญ่ (Plus-size, US 14+) เหลือเพียง 0.3%

ตัวเลข 0.3% เป็นระดับต่ำสุด นับตั้งแต่เริ่มเก็บข้อมูล หากเทียบกับฤดูกาลก่อนหน้า (SS26) ที่มีสัดส่วนนางแบบ Plus-size อยู่ที่ 0.9% จะเห็นว่าตัวเลขลดลงเหลือเพียง 1 ใน 3 ภายในซีซันเดียว ขัดแย้งสิ้นเชิงกับความเป็นจริงที่ว่าผู้หญิงอเมริกันโดยเฉลี่ยใส่เสื้อผ้าไซซ์ 16–18 และมากกว่า 67% สวมไซซ์ 14 ขึ้นไป

ปัจจัยใหม่ขับเคลื่อนสำคัญให้ความผอมจัดกลับมาเร็วกว่าที่คาด คือยากลุ่ม GLP-1 เช่น Ozempic และ Wegovy ช่วยให้คนในวงการบันเทิงและแฟชั่นลดน้ำหนักได้รวดเร็วเห็นผลชัดเจน

Financial Times และ New York Times รายงานไปในทิศทางเดียวกันว่า ยุค Size-inclusive ถอยหลังโดย
อ้างถึงกระแส Ozempic / Wegovy และ GLP‑1s ยาช่วยลดน้ำหนักที่เชื่อมโยงกับการลดลงของอัตราโรคอ้วนในประเทศว่ามีผู้คนมากกว่า 1 ล้านคนในสหรัฐที่ใช้ยานี้ว่าช่วย Reshaping มาตรฐานรูปร่าง

”ความผอมจัด(Idealising Skinniness) กลับมาเป็นแฟชั่นอีกครั้ง” Financial Times เขียน

เมื่อคนดังและนางแบบจำนวนมาก "ตัวเล็กลง" ในสายตาสาธารณะกลายเป็น New Normal นางแบบบางรายยอมรับว่าการใช้ยาช่วยให้ได้งานเพิ่มขึ้นชัดเจน

ด้านหนึ่ง ท่ามกลางข้ออ้างที่ว่าหาตัวแทนนางแบบไซซ์ใหญ่ยาก เหล่า Casting Director ออกมาโต้แย้งว่า ความจริงแล้วมีนางแบบ Plus-size และ Mid-size ในตลาดเหลือเฟือ แต่ปัญหาคือแบรนด์หยุดเลือก

นักวิจารณ์ระบุว่า สภาวะ Inclusivity Fatigue ทำให้แบรนด์ต่างๆ เริ่มมองว่าการนำเสนอนางแบบหลายไซซ์สร้าง Buzz ได้ไม่แรงเท่าเดิม จึงเลือกกลับไปใช้แนวคิดเดิมที่ควบคุมง่ายกว่า

นอกจากนี้ ระบบการผลิตเสื้อผ้าตัวอย่าง (Samples) ยังคงใช้ไซซ์เล็กเป็นมาตรฐาน ซึ่งการทำไซซ์ใหญ่ต้องลงทุนเพิ่มทั้งด้านแพตเทิร์นและฟิตติ้ง ทำให้หลายแบรนด์เลือกตัดปัญหาด้วยการกลับไปหานางแบบไม้แขวนเสื้อ (Clothes Hanger Model) ตามความเชื่อดั้งเดิม

Clothes Hanger Model หมายถึง นางแบบผอมจัด ตัวเล็ก ไหล่ตรง แทบไม่มีส่วนโค้ง เพื่อให้เสื้อผ้า “ห้อย” อยู่บนตัวได้เหมือนอยู่บนไม้แขวน เสื้อผ้าจึงเป็นพระเอกรูปร่าง–ตัวตนนางแบบถูกลดทอนให้เป็นแค่โครงที่โชว์แพตเทิร์นและโครงสร้างของเสื้อ

ทั้งนี้ ปัจจุบัน ความผอมไม่ได้เป็นเพียงเรื่องความสวยงาม แต่ถูกผนวกเข้ากับวัฒนธรรม Self-optimization หรือการปรับแต่งตัวเองให้ดูดีที่สุด

รูปร่างผอมเพรียวเรียบหรูถูกตีความเป็นสัญลักษณ์ของ Self-discipline + Control

สำหรับแบรนด์หรู (Luxury Brands) ภาพลักษณ์ที่สะท้อนถึงความสำเร็จและการมีวินัยกับร่างกาย กลายเป็นทุนทางสัญลักษณ์สำคัญ เมื่อบวกกับกระแสการเมืองโลกที่หันไปทางอนุรักษนิยมมากขึ้น การเปิดรับความหลากหลายจึงเผชิญกับแรงต้าน ส่งผลให้รันเวย์แฟชั่นกลับไปเน้นความงามแบบพิมพ์นิยมที่จำกัดเฉพาะกลุ่ม

ที่มา https://www.ft.com/content/5ffbec7d-9668-4d4a-a8b6-c4d2e4f52958