ถ้าพูดถึงการสร้างแลนด์มาร์กระดับโลก หลายคนมักนึกถึงอาคารที่มีดีไซน์โดดเด่น หรือตึกสูงสุดตระการตา แต่จริงๆ แล้วเป้าหมายของการสร้างแลนด์มาร์ก คือการทำให้สถานที่แห่งหนึ่งกลายเป็นจุดหมายที่คนอยากเดินทางมา และเมื่อคนเข้า มาแล้ว ธุรกิจรอบข้างก็สามารถเติบโตไปด้วยกันได้

นี่เป็นโจทย์ที่ “สยามพิวรรธน์” เดินหน้ามาตลอดกว่า 67 ปี และเป็นเหตุผลที่ทำให้การเปิดตัว “ไอคอนภูเก็ต” โครงการมูลค่า 10,000 ล้านบาทนี้น่าสนใจมากกว่าการเป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่ของภูเก็ต เพราะครั้งนี้ สยามพิวรรธน์กำลังนำ ประสบการณ์จากการสร้างจุดหมายปลายทางในกรุงเทพฯ มาต่อยอดกับเมืองท่องเที่ยวระดับโลก และตั้งเป้าให้ภูเก็ตเป็นประตู เชื่อมศักยภาพของทั้งภาคใต้เข้ากับโอกาสจากทั่วโลก

ที่ผ่านมาสยามพิวรรธน์มีตัวอย่างที่สะท้อนความสามารถในการสร้างจุดหมายปลายทางให้เห็นมากมาย โดยเริ่ม จาก “สยามพารากอน” ที่ไม่ได้เป็นเพียงศูนย์การค้าขนาดใหญ่ แต่ค่อยๆ เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่มีคนจากทั้งในประเทศและ ต่างประเทศเดินทางเข้ามาใช้เวลาในย่าน ทั้งการช้อปปิ้ง รับประทานอาหาร ดูงานศิลปะ หรือเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ

เมื่อเชื่อมต่อกับสยามเซ็นเตอร์และสยามดิสคัฟเวอรี่รวมถึงพื้นที่โดยรอบ จนเกิดเป็นย่านสยาม (Siam District) ที่มี ทั้งการค้า ไลฟ์สไตล์ ความคิดสร้างสรรค์ และวัฒนธรรมอยู่ในพื้นที่เดียวกัน ทำให้ย่านสยามไม่ได้เป็นเพียงพื้นที่ที่คนเข้ามาซื้อ สินค้าแล้วเดินทางกลับ แต่กลายเป็นหนึ่งในหมุดหมายสำคัญของกรุงเทพฯ ที่สามารถดึงดูดคนจากหลากหลายกลุ่มเข้ามาใช้ เวลาและสร้างกิจกรรมทางเศรษฐกิจในพื้นที่อย่างต่อเนื่อง

ต่อมาคือ “ไอคอนสยาม” ที่ขยับโจทย์การสร้างหมุดหมายไปอีกขั้น ด้วยการนำองค์ประกอบที่หลากหลายมาอยู่ร่วม กัน ตั้งแต่แบรนด์ระดับโลก ธุรกิจไทย ร้านอาหาร ศิลปะและวัฒนธรรม ไปจนถึงเรื่องราวของชุมชนริมเจ้าพระยา พร้อมพื้นที่ริม น้ำที่ใช้จัดกิจกรรมต่างๆ ทำให้โครงการเชื่อมโยงกับพื้นที่โดยรอบมากขึ้น และเมื่อมีผู้คนเดินทางเข้ามายังฝั่งธนบุรีก็เปิดโอกาส ให้ธุรกิจและผู้ประกอบการในพื้นที่ได้รับประโยชน์ตามไปด้วย อีกทั้งยังมีส่วนช่วยให้พื้นที่ริมแม่น้ำกลับมาเป็นอีกหนึ่งศูนย์กลาง ของกิจกรรมทางเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวของกรุงเทพฯ

มากไปกว่านั้น ความสำเร็จของไอคอนสยามยังได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ โดยได้รับการจัดอันดับ Top 3 ใน ฐานะ Most Influential Retail Property Project of the Past 30 Years จาก MAPIC Awards 2025 ที่เมืองคานส์ ประเทศ ฝรั่งเศส จนศูนย์การค้าของสยามพิวรรธน์อย่างไอคอนสยามและสยามพารากอนกลายเป็นกรณีศึกษาที่ผู้พัฒนาโครงการจาก ต่างประเทศเดินทางเข้ามาศึกษาและแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ เพื่อนำแนวทางไปต่อยอดในประเทศของตัวเอง

ความสำเร็จของสยามพิวรรธน์ไม่ได้เห็นแค่จากตัวโครงการ แต่ยังมีอีกตัวเลขที่น่าสนใจคือแบรนด์ลักชัวรีระดับโลก และผู้ประกอบการ SMEs ไทยกว่า 50,000 รายที่เข้ามาอยู่ในระบบนิเวศของสยามพิวรรธน์ ตัวเลขนี้จึงสะท้อนว่าความสำเร็จ ของโครงการไม่ได้วัดจากจำนวนคนที่เข้ามาใช้พื้นที่เพียงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงการที่แบรนด์และผู้ประกอบการที่เข้ามาอยู่ใน พื้นที่สามารถเติบโตไปพร้อมกับโครงการ

จะเห็นว่าจุดแข็งของสยามพิวรรธน์ไม่ได้อยู่แค่การสร้างพื้นที่ขนาดใหญ่ แต่คือความสามารถในการมองว่าพื้นที่หนึ่ง ควรทำหน้าที่อะไรต่อเมือง และจะทำให้ผู้คน แบรนด์ และผู้ประกอบการเข้ามาเติบโตไปพร้อมกันได้อย่างไร โจทย์นี้เองกำลัง ถูกนำมาต่อยอดใน “ไอคอนภูเก็ต” ซึ่งขยับจากการสร้างจุดหมายให้กับพื้นที่หนึ่งไปสู่การเชื่อมโอกาสของหลายพื้นที่เข้าด้วยกัน

เมื่อมาถึงคิวของไอคอนภูเก็ต แนวคิดนี้จึงถูกขยายให้ใหญ่ขึ้น เพราะภูเก็ตมีฐานะเป็นเมืองท่องเที่ยวที่เชื่อมต่อกับผู้คน จากทั่วโลกอยู่แล้ว สยามพิวรรธน์จึงวางโครงการให้เป็น Hybrid Retail-Attraction & Entertainment Destination ที่รวมรีเทล ความบันเทิง การท่องเที่ยว และประสบการณ์รูปแบบใหม่ไว้ด้วยกัน พร้อม 12 World-Class Attractions และพื้นที่ด้านความ บันเทิงและแหล่งท่องเที่ยวราว 1 ใน 3 ของโครงการ โดยตั้งเป้าเปิดให้บริการในปี 2572

แต่ภูเก็ตไม่ได้เป็นแค่เมืองที่ดึงนักท่องเที่ยวเข้ามา แต่เป็นจุดเชื่อมต่อไปยังจังหวัดอื่นๆ ในภาคใต้ด้วย สยามพิวรรธน์ จึงปั้นให้ที่นี่เป็น “Gateway to the Southern Potential” หรือประตูสู่ศักยภาพของภาคใต้ โดยดึงเรื่องราว อัตลักษณ์ วัฒนธรรม ภูมิปัญญา และสินค้าจาก 14 จังหวัดภาคใต้เข้ามาอยู่ในพื้นที่เดียวกัน ซึ่งแนวคิดนี้เปิดโอกาสให้ SMEs วิสาหกิจชุมชน และ ผู้ประกอบการท้องถิ่นมีโอกาสเข้าถึงนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก และทำให้การมาเยือนภูเก็ตไม่ได้จบอยู่ที่ภูเก็ต แต่สามารถต่อยอด ไปสู่การเดินทางและการใช้จ่ายในจังหวัดอื่นๆ ของภาคใต้ได้ด้วย

นั่นทำให้ไอคอนภูเก็ตมีโจทย์ทางธุรกิจที่น่าสนใจ เพราะความสำเร็จของโครงการอาจไม่ได้วัดจากจำนวนคนที่เดินเข้า ศูนย์การค้าเพียงอย่างเดียว แต่ต้องดูว่าคนเหล่านั้นสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจให้กับธุรกิจและพื้นที่อื่นๆ ได้มากแค่ไหน หาก นักท่องเที่ยวรู้จักสินค้าจากจังหวัดอื่นมากขึ้น เดินทางไปเที่ยวต่อในพื้นที่อื่น ใช้เวลาอยู่ในประเทศไทยนานขึ้น หรือเกิดการซื้อ ขายและการลงทุนกับผู้ประกอบการท้องถิ่นมากขึ้น ผลที่เกิดขึ้นก็จะไม่ได้อยู่แค่ในพื้นที่ไอคอนภูเก็ต แต่ไปถึงธุรกิจและจังหวัด อื่นๆ ด้วย สยามพิวรรธน์เรียกสิ่งนี้ว่า “Cluster Economy”

ไอคอนภูเก็ตยังเป็นส่วนหนึ่งของ Synthesis Ark Phuket เมกะโปรเจกต์แบบ Integrated Mixed-use Development มูลค่ากว่า 50,000 ล้านบาท พัฒนาโดย กลุ่มบริษัทซีวี บนพื้นที่กว่า 500 ไร่ ในตำบลศรีสุนทร อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ซึ่งวางแผนให้เป็นสมาร์ทซิตี้ที่ รวมที่อยู่อาศัยระดับลักชัวรี อาคารสำนักงาน โรงแรม เซอร์วิสอพาร์ตเมนต์ โรงเรียนนานาชาติ รวมถึงศูนย์สุขภาพและความงาม เข้าไว้ด้วยกัน

นอกจากนี้ ไอคอนภูเก็ตจะจัดสรรพื้นที่สีเขียวและสวนกลางแจ้งกว่า 40% ของโครงการ และตั้งเป้าสร้างงานตั้งแต่ ช่วงก่อสร้างไปจนถึงการดำเนินงานเต็มรูปแบบรวมกว่า 50,000-80,000 อัตรา พร้อมเปิดพื้นที่ให้ผู้ประกอบการจาก 14 จังหวัด เข้ามาเชื่อมต่อกับตลาดใหม่

เมื่อมองจากสิ่งที่สยามพิวรรธน์ทำมาตลอด การขยับมาภูเก็ตจึงไม่ใช่การเริ่มต้นจากศูนย์ แต่เป็นการนำประสบการณ์ จากการสร้างย่านสยามและไอคอนสยามมาทดลองกับโจทย์ที่ใหญ่ขึ้น จากเดิมที่การพัฒนาโครงการสามารถสร้างจุดหมายใหม่ ให้กับพื้นที่หนึ่ง วันนี้โจทย์กำลังขยับไปสู่การใช้จุดหมายแห่งหนึ่งเป็นตัวเชื่อมโอกาสให้กับอีกหลายพื้นที่