เปิดเรื่องราวของ “Lamunn” แบรนด์โรตีสายไหมที่เริ่มจากคีออสเล็กๆ ด้วยงบ 80,000 บาท ก่อนติดจรวดในเซ็นทรัลชิดลม ทำยอดขายเดือนละล้าน และวางเป้ารายได้ปีนี้ 100 ล้านบาท โดยสองผู้บริหาร ยิว ประชาโมชญ์ แซ่เตียว และ เบค รัชชานนท์ วีระวัฒน์
 
โรตีสายไหมเป็นขนมที่คนไทยคุ้นเคยมาหลายสิบปี ภาพจำของคนส่วนใหญ่คือแผ่นแป้งบางห่อเส้นน้ำตาลสีสด ซื้อเป็นของฝากจากอยุธยาเมื่อแวะผ่าน ขนมชนิดนี้อยู่คู่ตลาดมานานจนดูเหมือนไม่มีพื้นที่ให้ใครเข้ามาเล่าเรื่องใหม่
 
ทว่าสองคนรุ่นใหม่อย่าง ยิว-ประชาโมชญ์ แซ่เตียว และ เบค-รัชชานนท์ วีระวัฒน์ กลับมองเห็นช่องว่างที่คนอื่นมองข้าม พวกเขาหยิบขนมพื้นบ้านจากอยุธยามาจัดวางใหม่ในชื่อ “Lamunn” แล้วพาขึ้นไปอยู่บนห้างใจกลางกรุง ภายในเวลาราวหนึ่งปีครึ่ง แบรนด์เล็กๆ ที่เริ่มจากคีออสงบ 80,000 บาท กลายเป็นธุรกิจที่ทำยอดขายเดือนละหลักล้าน และกำลังเดินหน้าสร้างโรงงานของตัวเอง
 
ก่อนจะมี Lamunn ทั้งยิวและเบคเป็นนักศึกษา BBA จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่มีความฝันร่วมกันคือการเป็นเจ้าของธุรกิจ ระหว่างเรียนทั้งคู่ขายของอยู่เสมอ ทดลองตลาดเล็กๆ ไปเรื่อยๆ จนเกิดเป็นวิธีคิดที่ใช้มาจนถึงวันนี้
 
ฝั่ง เบค ผ่านสนามธุรกิจมาแล้วหลายรูปแบบ ทั้งเปิดร้านอาหาร รับหิ้วสินค้าจากจีนมาทดลองขาย ไปจนถึงรับสอนพิเศษ ทุกงานคือห้องเรียนที่สอนให้เขารู้จักต้นทุน ลูกค้า และจังหวะของตลาดจากของจริงขณะที่ ยิว เคยเห็นโอกาสในตลาดรถยนต์ไฟฟ้าช่วง Tesla เพิ่งเข้ามาทำตลาดในไทย เขาสังเกตเห็นว่าลูกค้าที่ออกรถจะได้เบาะสีดำเป็นมาตรฐาน ทั้งที่ผู้ซื้อจำนวนมากอยากได้เบาะสีขาว เขาจึงติดต่อซัพพลายเออร์ที่ฮ่องกง เพื่อนำเข้าเบาะหุ้มรถสีขาวมาเปิดตลาด และเปิดให้สั่งซื้อล่วงหน้า 40 ชุด ปรากฏว่าขายหมดเกลี้ยง ประสบการณ์ครั้งนั้นทำให้มั่นใจว่าถ้าเห็นช่องว่างจริง แล้วกล้าลงมือเร็ว ตลาดก็พร้อมตอบรับ 
 
นอกจากนั้นยังเคยทำร้านชานม และลองธุรกิจอีกหลายอย่าง บางอย่างไปได้ดี บางอย่างก็ต้องปิดตัวลง ทว่าประสบการณ์ลองผิดลองถูกเหล่านี้เองที่หล่อหลอมวิธีคิด ต่อมาทั้งสองก็ได้นำมาใช้กับ Lamunn

ไอเดียของ Lamunn เกิดขึ้นตอนที่ยิว เบค และกลุ่มเพื่อนขับรถไปเที่ยวบ้านยิวที่อยุธยา ทุกคนนั่งกินกาแฟด้วยกัน แล้ววงสนทนาก็วนมาถึงเรื่องที่คนใกล้เรียนจบทุกคนต้องเจอ จบแล้วจะทำอะไรต่อ วันนั้นยังไม่มีใครตอบได้ แต่จู่ๆ ใครสักคนก็โยนไอเดียขึ้นมาเล่นๆ ว่า ขายโรตีสายไหมดูมั้ย จึงได้พากันขับรถตระเวนชิมโรตีสายไหมรอบเมือง ภาพนั้นทำให้เบคและยิวต่อยอดคำถามนั้นอีกว่า ถ้าคนชอบกันขนาดนี้ ทำไมที่กรุงเทพฯ ถึงไม่มีขาย
 
“เราก็ขับรถตระเวนชิมกันทั่วเมือง สิ่งที่เห็นคือมันขายหมดเร็วมากๆ และขากลับทุกคนก็ซื้อติดมือกลับกรุงเทพฯ กันหมด ตรงนั้นแหละที่ทำให้เราถามต่อว่า ทำไมกรุงเทพฯ ถึงไม่มีขาย เวลาอยากกินทีก็หาทานยาก ต้องรอคนไปอยุธยาหรือฝากใครซื้อมา เราเห็นดีมานด์ชัดๆ อยู่ตรงหน้า เหลือแค่ว่าใครจะเป็นคนเอามันเข้าไปหาลูกค้าในเมือง”
 
“ตอนแรกเราก็คิดเหมือนคนทั่วไปว่ามันมีอะไร แค่แป้งกับน้ำตาล พอลงไปดูจริงๆ ถึงรู้ว่าทุกขั้นตอนอยู่ในมือคน ร้านดังๆ ที่อยุธยาทำกันในครอบครัว ทำได้วันละเท่าไหร่ก็เท่านั้น ขายหมดก็คือหมด ไม่มีใครขยายออกมาข้างนอกเพราะมันขยายยากจริง ตรงนี้แหละที่เราเห็นเป็นโอกาส ถ้าเราหาวิธีทำให้มันนิ่งและผลิตได้มากขึ้นโดยรสชาติยังดีอยู่ เราจะเป็นคนแรกๆ ที่เอาโรตีสายไหมดีๆ เข้ามาให้คนกรุงเทพฯ ซื้อได้ทุกวัน โดยไม่ต้องรอใครไปอยุธยา”
 
ถึงอย่างนั้น ทั้งสองคนได้ตัดสินใจไปเรียนทำโรตีสายไหมที่อยุธยา 1 เดือน มองเป็นโปรเจกต์ทดลองทำช่วงหลังเรียนจบ เริ่มด้วยคีออสเล็กๆ ใช้งบก้อนแรกเพียง 80,000 บาท และยอมรับตรงๆ ว่าตอนนั้นยังไม่เคยนั่งคิดจริงจังว่าจุดเด่นของแบรนด์คืออะไร ทำเลแรกคือย่านบรรทัดทองช่วงที่ถนนสายนี้กำลังเป็นสตรีทฟู้ดที่คนทั้งเมืองพูดถึง จังหวะนั้นทำให้ Lamunn ได้เจอลูกค้าจริงตั้งแต่วันแรก 

เดือนแรกที่เปิดร้าน Lamunn ยังใช้เตาแบบดั้งเดิมสไตล์อยุธยา ปัญหาที่ตามมาคือโปรดักต์ไม่นิ่ง รสชาติและเนื้อสัมผัสเปลี่ยนไปตามคนทำและสภาพอากาศ ทั้งเพื่อนและลูกค้าต่างสะท้อนกลับมาตรงกัน เปิดได้เพียงหนึ่งถึงสองสัปดาห์ ทั้งคู่ก็ตัดสินใจรีบแก้ทันที เพราะรู้ดีว่าแบรนด์ที่ยังเล็กอยู่จะเสียความเชื่อใจได้ง่ายมาก กลับมา R&D ใหม่อีกรอบ วัตถุดิบจำนวนมากถูกเททิ้งระหว่างลองผิดลองถูก ต้องเรียนรู้กระบวนการทำแป้งและสายไหมให้ลึกขึ้น ก่อนตัดสินใจเปลี่ยนวิธีการผลิตมาใช้เครื่องจักรเพื่อลดความยากของงานหน้าเตา
 
“เดือนนั้นเราใช้ชีวิตอยู่หน้าเตา ทำวนไปทั้งวัน ทำเสร็จก็ชิม ชิมแล้วไม่ผ่านก็เททิ้ง แล้วเริ่มใหม่ สิ่งที่เราได้เรียนรู้คือคนที่อยุธยาเขาใช้เวลาเป็นสิบปีกว่ามือจะนิ่ง วันนี้ทำได้ดี พรุ่งนี้อากาศเปลี่ยน คนทำอารมณ์เปลี่ยน ผลก็เปลี่ยนแล้ว ถ้าเราจะรอให้มือเรานิ่งแบบนั้น หรือจะไปหาคนที่มือนิ่งมาทำทุกสาขา ธุรกิจมันโตไม่ได้ เดือนนั้นเลยเป็นเดือนที่ทำให้เราตัดสินใจว่าต้องเปลี่ยนเวย์ ต้องเอาเครื่องจักรเข้ามาช่วยลดความยาก แล้วเอาความรู้ที่ได้จากหน้าเตามาตั้งค่าให้เครื่องทำงานแทนมือ”
 
“เราเป็นสายธุรกิจ ความรู้เรื่องอาหารตอนนั้นแทบเป็นศูนย์ เราเลยใช้วิธีคิดแบบคนทำธุรกิจเข้าไปจับ คือแตกออกมาเลยว่ากว่าจะได้โรตีสายไหมที่ดีหนึ่งชิ้น มันมีตัวแปรอยู่ 7 ตัวที่ต้องทำให้สำเร็จพร้อมกัน พลาดตัวเดียวรสชาติก็เพี้ยนแล้ว การมีเครื่องเข้ามาช่วยก็ยังยากอยู่ดี เครื่องมีทั้งแบบไฟฟ้าและแบบเตาแก๊ส แต่ละแบบให้ผลไม่เหมือนกัน เราต้องเทสทุกอย่างเองทั้งหมด เททิ้งไปเยอะมาก แต่ทุกครั้งที่เททิ้งมันคือค่าที่ทำให้เราเข้าใจโปรดักต์ตัวเองมากขึ้น”
 
Lamunn เลือกเดินหน้าหลายเรื่องคู่ขนานกัน เปิดร้านไปพร้อมกับทำ R&D และทดสอบตลาด ราคาเริ่มต้นในเวลานั้นอยู่ที่ชุดละ 59 บาท ขณะเดียวกัน สูตรของแบรนด์ก็ถูกปรับจากรูปแบบดั้งเดิมให้ถูกปากคนรุ่นใหม่มากขึ้น เมื่อรสชาติเริ่มนิ่งขึ้นและหน้าร้านเริ่มมีข้อมูลจากลูกค้าจริงมากพอ โอกาสครั้งสำคัญก็มาถึงเร็วกว่าที่ทั้งสองวางแผนไว้
 

สายโทรศัพท์จากเซ็นทรัลชิดลม จังหวะ ‘ติดจรวด’
 
การขึ้นห้างไม่เคยอยู่ในแผนของทั้งสองคน จนกระทั่งมีสายโทรศัพท์เข้ามาชวน Lamunn ไปเปิดที่เซ็นทรัลชิดลม พื้นที่ดังกล่าวเป็นที่ว่างที่หลุดมากะทันหัน และมีเวลาให้เตรียมเปิดร้านเพียงหนึ่งเดือนก่อนขายจริงในเดือนกรกฎาคม โอกาสนี้มาพร้อมโจทย์ใหญ่ เพราะหน้าตาแบบคีออสก์เดิมไม่เหมาะกับห้างพรีเมียมอีกต่อไป ทั้งคู่จึงต้องรีแบรนด์ใหม่ทั้งหมดภายในเวลาไม่กี่สัปดาห์ ตั้งแต่หน้าร้าน แพ็กเกจจิ้ง ไปจนถึงการคำนวณราคาขาย
 
“พอจะขึ้นห้าง เราต้องรีแบรนด์ใหม่ทั้งหมด ตั้งแต่หน้าตาร้าน แพ็กเกจจิ้ง ไปจนถึงราคา ตอนนั้นเราใหม่มากๆ ต้องคำนวณต้นทุนใหม่ ปรับราคาขายขึ้นมาเป็นชุดละ 79 บาท แต่หลังจากนั้นก็พบว่าถ้ายังขายด้วยราคานี้คงขาดทุนแน่ๆ จึงตัดสินใจขยับราคาขึ้นมาเป็นชุดละ 89 บาท ตรงนั้นเป็นบทเรียนแรก ๆ ของการทำธุรกิจในห้าง และเราต้องทำทุกอย่างให้เสร็จภายในไม่กี่สัปดาห์”
 
ตัวเลขยอดขายทำให้เห็นความต่างของช่องทางอย่างชัดเจน ช่วงเปิดที่บรรทัดทอง Lamunn ทำยอดขายเดือนแรกได้ 50,000 บาท เดือนที่สอง 70,000 บาท และในเดือนที่สาม หลังเริ่มมีครัวกลางที่บางซื่อ ยอดขายขยับขึ้นมาอยู่ที่หลักแสนต้น ๆ ต่อเดือน
 
เมื่อเข้าเซ็นทรัลชิดลม ยอดขายเดือนแรกกระโดดขึ้นไปแตะ 1.2 ล้านบาท ก่อนจะทรงตัวที่เฉลี่ย 900,000 ถึง 1 ล้านบาทต่อเดือน หลังจากนั้นแบรนด์ได้พื้นที่ที่สยามพารากอน ทำยอดขายรวมกว่า 2 ล้านบาท และตัวเลขก็ขยับขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนในช่วงเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมามียอดขายรวมระดับประมาณ 10 ล้านบาทต่อเดือน
 
“ส่วนหนึ่งมาจากทำเลที่ดีมากๆ คนที่เดินผ่านคือกลุ่มที่พร้อมจะลองของใหม่และพร้อมจะบอกต่อ ที่เราบอกว่าเราแมสแล้ว เราวัดจากยอดขายล้วนๆ จังหวะที่เรารู้สึกว่าแบรนด์เริ่มแมสจริงๆ คือจังหวะที่ยอดโตขึ้นเดือนละล้าน และที่เราดีใจที่สุดคือ SSSG หรือยอดขายสาขาเดิมก็โตค่อนข้างเยอะ แปลว่าลูกค้ากลับมาซื้อซ้ำ เพราะการเติบโตด้วยการขยายสาขาอย่างเดียวมันไม่ยั่งยืน แบรนด์ที่แข็งแรงต้องทำให้สาขาเดิมโตได้ด้วย”

ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา Lamunn ขายโรตีสายไหมไปแล้วประมาณ 500,000 ชิ้น สาขาที่ขายดีที่สุดคือเซ็นทรัลลาดพร้าว ข้อมูลการขายยังทำให้ทีมเห็นพฤติกรรมลูกค้าที่มีจังหวะชัดเจน วันเสาร์เป็นวันที่ขายดีที่สุด วันจันทร์ยอดเริ่มลดลง และวันพุธเป็นวันที่เงียบที่สุด ขณะที่วันหยุดยาวทำยอดเฉลี่ยได้ดี ทว่าวันแรกหลังวันหยุดยาวมักเงียบกว่าวันจันทร์ปกติ ข้อมูลเหล่านี้จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของการวางแผนสต๊อกสินค้า กำลังคน และการตัดสินใจเปิดสาขาในช่วงต่อไป
 
เมื่อแบรนด์เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น Lamunn ก็เผชิญกระแสวิจารณ์เรื่องราคา มีทั้งคำถามถึงต้นทุนและการเปรียบเทียบกับโรตีสายไหมในรูปแบบดั้งเดิม โดยเฉพาะประเด็นที่ถูกพูดถึงบนโซเชียลว่าโรตีสายไหมเป็นเพียงแป้งกับน้ำตาลแต่ทำไมถึงขายในราคา 89 บาท
 
ทั้งสองคนมองว่าเสียงวิจารณ์นี้เป็นมุมมองที่เข้าใจได้ เพราะเมื่อมองเพียงตัวสินค้า คนทั่วไปย่อมเห็นแป้งกับน้ำตาลเป็นองค์ประกอบหลักอย่างชัดเจน ทว่าเบื้องหลังราคาหน้าป้ายยังมีต้นทุนอีกหลายชั้นที่ผู้บริโภคอาจไม่ได้พบเห็นในทุกวัน ตั้งแต่ค่าใช้จ่ายของพื้นที่ค้าปลีก ระบบพนักงาน การจัดการวัตถุดิบสด ไปจนถึงต้นทุนในการทำให้สินค้ามีมาตรฐานเดียวกันในทุกสาขา
 
“เราเข้าใจคนที่มองเข้ามานะ ถ้ามองจากข้างนอก มันก็คือแป้งผสมน้ำตาลจริงๆ เราเองก็เคยคิดแบบนั้นก่อนจะมาทำ แต่พอเราเป็นคนที่ต้องจ่ายทุกอย่างเอง เราถึงเห็นว่าเงิน 89 บาทที่ลูกค้าจ่ายมา มันถูกแบ่งออกไปกี่ทาง หักทุกอย่างแล้วเหลือถึงแบรนด์จริงๆ แล้วเท่าไหร่ เข้าใจได้ที่จะถูกมองว่าขายแพง”
 
บทเรียนจากดราม่า Overprice ทำให้ทั้งสองวางทางแก้ระยะยาว ด้วยการแยกโครงสร้างราคาออกเป็น 3 ขาตามช่องทางขาย แต่ละขามีหน้าที่ชัดเจน ขาแรกคือสาขาในห้างสรรพสินค้า ขาที่สองคือขายเฉพาะนักท่องเที่ยวต่างชาติ ภายใต้แนวคิด Global Soft Power ในช่วงราคา 299-399 บาท สินค้ากลุ่มนี้จะให้ความสำคัญกับเรื่องการเล่าเรื่องความเป็นไทย การออกแบบบรรจุภัณฑ์ และความเหมาะสมสำหรับการซื้อเป็นของฝาก 
 
ขาที่สามคือผลิตภัณฑ์ตลาดแมส ตั้งเป้าเข้าสู่ร้านสะดวกซื้อและช่องทางที่เข้าถึงผู้บริโภคทั่วประเทศด้วยราคา 39 บาท แผนนี้จะเกิดขึ้นได้เมื่อโรงงานระบบ Automation ช่วยลดต้นทุนการผลิต ปรับขนาดแป้งให้เหมาะกับราคาขาย และเปลี่ยนไปใช้บรรจุภัณฑ์พลาสติกที่ตอบโจทย์การกระจายสินค้าและเชลฟ์ไลฟ์
 
“เราจะไม่เอาของที่ขายแพงในห้างไปขายถูกข้างนอกเด็ดขาด เพราะคนที่ซื้อในห้างเขาจะรู้สึกทันทีว่าโดนเอาเปรียบ สินค้าที่ไปอยู่ในร้านสะดวกซื้อจะเป็นอีกไซส์หนึ่ง อีกราคาหนึ่ง สำหรับอีกโมเมนต์หนึ่งของลูกค้า สิ่งที่เราอยากได้คือการที่ Lamunn อยู่ในใจคนไทยทุกกลุ่ม คนที่ไม่ได้เดินห้างก็ควรได้กินโรตีสายไหมดีๆ ในราคาที่เขาจ่ายได้”
 

เป้าใหญ่พันล้าน และความฝันพาขนมไทยไปต่างประเทศ
 
ปัจจุบัน Lamunn มีสาขาราว 32 แห่ง และตั้งเป้าขยายไปสู่ 40 สาขาภายในปีนี้ รูปแบบคีออสก์ที่ใช้พื้นที่ประมาณ 2 x 2 เมตร หรือ 4 x 4 เมตร ทำให้การเปิดสาขาใช้เงินลงทุนเริ่มต้นราว 60,000 บาท ขณะเดียวกัน บริษัทเลือกใช้สัญญาเช่าระยะสั้นประมาณ 3 เดือนในช่วงแรก เพื่อพิสูจน์ศักยภาพของทำเล ก่อนต่อสัญญาระยะยาวในพื้นที่ที่มีผลประกอบการดี วิธีคิดนี้ช่วยลดความเสี่ยงของการขยายสาขา และทำให้การตัดสินใจอิงกับข้อมูลจริงมากกว่าความรู้สึก 
 
ก้าวใหญ่ที่สุดในปีนี้คือการตัดสินใจสร้างโรงงาน ทั้งสองเลือกเช่าพื้นที่แล้ววางระบบมาตรฐานเอง ใช้งบลงทุนราว 3 ล้านบาท คาดว่าจะแล้วเสร็จปลายปีพร้อมตรารับรองมาตรฐานต่างๆ กำลังการผลิตตอนนี้อยู่ที่ราว 3,500 ชุดต่อวัน เมื่อเครื่องจักรชุดใหม่เข้ามาจะเพิ่มเป็นวันละ 10,000 ชิ้น
 
ปีนี้ Lamunn วางเป้ารายได้ไว้ที่ 100 ล้านบาท ตัวเลขที่เคยเป็นวิสัยทัศน์ระยะยาวของทั้งสองคน เมื่อเห็นว่าเป้าหมายร้อยล้านกำลังจะมาถึงเร็วกว่าที่คิด ทั้งคู่จึงขยับเส้นชัยออกไปที่ธุรกิจพันล้านบาทภายในเวลา 3 ปี 
 
“ตอนแรกเป้าของเราคืออยากไปให้ถึงร้อยล้าน แต่พอเราเห็นการเติบโตจริงๆ มันน่าจะถึงเร็ว เราเลยขยับไปพันล้าน ตั้งใจวางเป้าให้สูงไว้ก่อน เพราะตัวเลขที่ใหญ่จะบังคับให้เราคิดต่างออกไป พันล้านมันหมายความว่าเราต้องขายได้ทุกที่ ทั้งห้าง ร้านสะดวกซื้อ และต่างจังหวัด ตอนนี้เราเลยเริ่มสร้างระบบทุกอย่าง ตั้งแต่โรงงาน การผลิต ไปจนถึงหน้าร้าน เพื่อให้พร้อมรับการเติบโตรอบต่อไป”
 
จุดมุ่งหมายสูงสุดของบริษัทคือการพาแบรนด์ไปต่างประเทศ แม้จะมีคนเข้ามาชวนไปเปิดสาขาต่างประเทศแล้ว ทั้งสองยังมองว่าเป็นเรื่องยากมากในจังหวะนี้ เพราะตัวสินค้าเองมีข้อจำกัดด้านอายุการเก็บและการขนส่ง อีกทั้งขนมไทยโดยธรรมชาติก็สเกลได้ยากกว่าขนมอุตสาหกรรมทั่วไป
 
“ขนมไทยมีเอกลักษณ์มากๆ แต่ก็ทำยากมากๆ เช่นกัน มีขั้นตอนซับซ้อน มีต้นทุนการทำ คนทำต้องใช้เวลาฝึกนาน ยิ่งถ้าเราลงไปหาภูมิปัญญาชาวบ้านจะยิ่งเห็นว่ามันละเอียดแค่ไหน ตอนนี้เรายังไม่มีเครื่องจักรที่จะสเกลขนมไทยได้ขนาดนั้น เราเลยตั้งใจทำโรตีสายไหมให้แข็งแรงที่สุดก่อน สิ่งที่เรากลัวที่สุดคือวันหนึ่งธุรกิจจะหยุดโต เราเลยพยายามค่อยๆ แก้ทีละเรื่อง เจออะไรก็แก้ไปตามนั้น เพราะเราเองก็ไม่รู้หรอกว่าข้างหน้าจะเจออะไรบ้าง”
 

ตั้งแต่เปิดร้านเมื่อเดือนมีนาคม 2568 เรื่องราวของ Lamunn สะท้อนหลักคิดการสร้างแบรนด์ที่เรียบง่ายแต่ทำจริงได้ยาก เริ่มจากดีมานด์ที่พิสูจน์แล้ว แก้ปัญหาสินค้าให้นิ่งก่อนขยาย คว้าโอกาสเมื่อมันมาถึง และรักษาความสม่ำเสมอเอาไว้ให้ได้ทุกวัน 
 
จากคีออส 80,000 บาทที่บรรทัดทอง มาสู่เป้าหมายธุรกิจพันล้าน เส้นทางต่อจากนี้จะพิสูจน์ว่าขนมพื้นบ้านจากอยุธยา จะก้าวไปเป็นแบรนด์ขนมไทยที่คนทั้งประเทศนึกถึงเป็นชื่อแรกได้มากเพียงใด