สุรชัย พุฒิกุลางกูร กรรมการผู้จัดการ และผู้ก่อตั้ง บริษัท อิลลูชั่น จำกัด เล่าว่า

35 ปีก่อน ผมเชื่อว่าคอมพิวเตอร์จะกลายเป็นเครื่องมือใหม่ของนักออกแบบ

25 ปีก่อน ผมเชื่อว่า CGI จะเปิดโลกใหม่ให้คนทำงานสร้างสรรค์

และวันนี้ เมื่อมองไปข้างหน้า ผมเชื่อว่า AI จะเปลี่ยนวิธีสร้างภาพของนักออกแบบ
อีกครั้ง

แต่ในความเปลี่ยนแปลงนั้น เรายังขาดระบบที่ช่วยให้ผู้สร้างสรรค์ “เลือก” และ “ใช้” เครื่องมืออย่างเข้าใจ

สุดท้าย เราจึงได้ภาพที่คล้ายกันไปหมด ผมเชื่อว่าเราควรมีระบบสร้างภาพด้วย AI ที่ช่วยให้แต่ละคน “รักษาเอกลักษณ์” ของตัวเองไว้ได้
               
Illusion CGI Studio

บริษัท อิลลูชั่น จำกัด คือ Production House ที่เชี่ยวชาญด้านงาน Retouch และ Computer-Generated Imagery หรือ CGI สัญชาติไทยที่กวาดรางวัลจากเวทีใหญ่ๆ ทั่วโลกมาจนนับครั้งไม่ถ้วน

ความสำเร็จของ Illusion นั้นมาจากแนวคิดการทำงานที่มองไปข้างหน้า และพร้อมที่จะเปิดรับเทคโนโลยีใหม่ๆ ตลอดเวลา สุรชัย เล่าว่า ปกติจะเป็นคนที่มองกลับไปหาจุดเริ่มต้นของทุกๆ อย่าง เวลาเราทําอะไรก็แล้วแต่จะมองว่าสิ่งที่เราทํามันประกอบมาด้วยอะไร ถ้าสิ่งที่ประกอบมาเป็นสิ่งที่เราอยู่ ณ ปัจจุบัน มันเปลี่ยนแปลง นั่นก็หมายความว่าสิ่งนี้จะเปลี่ยนแปลง 

“เล่าง่ายๆ ผมไปเจอหนังสือจิตวิทยาเล่มหนึ่งที่เขาบอกว่า ชีวิตคือภาพขยาย 1 - 7 ขวบ ถ้าสมมุติฐานนี้ทฤษฎีนี้ถูกต้องก็หมายความว่า เราเป็นภาคขยาย 1 - 7 ขวบ ก็กลับไปหาดูว่า 1 - 7 ขวบเป็นคนยังไง สนใจอะไรบ้าง ตอนที่เรายังไม่เข้าโรงเรียน นั่นคือ Pure ที่มันเป็น Skill ไม่ใช่เป็นความสนใจเฉพาะที่เกิดขึ้นมาในในตัวเรา ณ เวลาเด็ก แล้วตอนโตอันไหนที่มันเหลืออยู่ มันก็จะถูกพัฒนาใหม่ แต่ส่วนใหญ่คนไม่ค่อยสนใจ 1 - 7 ขวบ 

พอเริ่มค้น ผมก็ไปเอ๊ะว่าผมจําอะไรได้ดีที่สุด ลึกที่สุดในชีวิตจนถึง 7 ขวบ ผมจําได้ว่าตอนนั้น Apollo 11 ไปถึงดวงจันทร์แล้ว ตอนนั้นผมยังไม่ได้เข้าห้องเรียน ผมก็วิ่งไปกลับที่โรงเรียนที่บ้านแล้วก็มองขึ้นไปบนฟ้า แล้วก็ทายกันว่าใครเห็น Apollo 11 บ้าง ซึ่งมันไม่เห็นหรอก ณ เวลานั้น ผมจะชอบ และรู้สึกว่านี่คือ Inspiration คือการไปหาดินแดนใหม่ ตอนนั้นผมรู้สึกว่า เฮ้ย ดวงจันทร์ก็เหมือนเกาะนี่หว่า สําหรับเราอยู่บนทวีป ดวงจันทร์คือเกาะ ผมก็มองแบบนี้” 

สุรชัย เล่าถึงประสบการณ์ที่ 2 ว่า ตอนเด็กๆ ตัวเองได้มรดกมาเป็นที่ดินผืนหนึ่งอยู่ที่ทางเข้าจังหวัดน่าน ซึ่งเป็นที่ที่คุณปู่ซื้อไว้เพื่อที่จะทําโรงงานน้ำแข็ง เพราะด้านหลังติดแม่น้ำน่าน และโรงน้ำแข็งต้องใช้น้ำ พอแม่น้ำเปลี่ยนทิศไปก็ไม่ได้สร้างโรงงานที่ดินก็เลยตกมาเป็นของตัวเอง

“ไอ้ความฝังใจเรื่องแม่น้ำเปลี่ยนทิศมันมาจากตรงนี้ เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราจะทํามันก็ทําไม่ได้แล้วมันคล้ายๆ กับเรื่องนี้ มันก็เลยกลายเป็นแนวคิดที่ติดตัวออกมาทุกครั้ง เราจะถามว่าอีกปัจจัยนั้นหายไปหรือยัง เปลี่ยนไปหรือเปล่า” 

ในยุคที่วงการโฆษณายังถ่ายภาพด้วยฟิล์มสไลด์ 120, 4*6 หรือ 8*10 แล้วส่งไป Drum Scan เป็น Digital ซึ่งเป็นวิธีที่นิยมใช้กันมากที่สุด สุรชัยก็เลือกที่จะก้าวไปข้าวหน้าด้วยการเป็นผู้บุกเบิก CGI เป็นเจ้าแรกๆ ด้วยความเชื่อที่ว่าเทคโนโลยีนี้จะเป็นทางเลือกใหม่ของวงการโฆษณาซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

การยืนหยัดในความคิดทำให้ Illusion มีจุดขายที่ชัดเจนและได้รับการยอมรับมากขึ้นจนเป็น Production House ด้าน CGI หมายเลข 1 ของโลกติดต่อกันหลายปี

“ผมกลับจากประเทศญี่ปุ่นมาเริ่มทําธุรกิจ งาน Photo Retouching สมัยก่อนเป็นรีทัชมือหรือแต่งฟิล์ม ซึ่งเราก็เริ่มเห็นแล้วว่ามีคอมพิวเตอร์มา แล้วแต่งฟิล์มก็ยุ่งยากซับซ้อน ผมก็บอกว่านี่คือแม่น้ำเปลี่ยนทิศ เพราะในญี่ปุ่นบริษัทที่ทําแต่งฟิล์มเขาเริ่มเอาคอมพิวเตอร์เข้ามา ตอนนั้นเริ่มมีเทคโนโลยี Drum Scan เป็นเทคโนโลยีใหม่

ผมถามตัวเองว่า ต้นสายของ Photo Retouching คืออะไร ต้นสายก็คือกระบวนการพิมพ์ จนผมไปดูงาน Drupa Fair ที่เยอรมัน ทุกคนพูดว่าจะไปดิจิทัล หมายความว่ามันจะข้ามขั้นตอนทุกอย่างไปหมด เพราะฉะนั้นผมเห็นเลยว่าแม่น้ำเปลี่ยนทิศแน่ๆ ซึ่งก็คือไอ้สิ่งที่เรากำลังทําด้วยกระบวนการแบบเดิมคือ Drum Scan ผมก็ซื้อ Drum Scan นะ 

ตอนที่ผมเปิดบริษัทใหม่ๆ ผมตัดสินใจอยู่ 2 อย่างจะทําห้องมืด หรือจะซื้อ Drum Scan ผมว่ามีเงินอยู่ก้อนเดียวทําไงดีวะ แต่ผมรู้สึกว่าถ้ายังมีการถ่ายด้วยกล้องฟิล์มมันจะไม่ไปกล้องดิจิทัลหมดทันที เพราะฉะนั้นความเร็วของการสแกนน่าจะได้เปลี่ยนไป เราไม่ต้องไปรอไปจ้างเขาสแกน เราสแกนเองข้ามคืน เราก็ทํางานได้เลย ส่วน Output ผมก็เห็นแนวโน้มว่ามันจะเปลี่ยนจากฟิล์มไปเป็นดิจิทัลแน่ๆ เราก็เริ่มเห็นว่ามันจะเปลี่ยนแปลงในทีละเรื่องๆ  ผมก็เลยมองข้ามช็อตไปเลยว่า

ถ้าไม่มี Photo Retouching อะไรจะมาแทน เราก็เห็นว่ามี CGI ซึ่งเป็นอะไรก็ได้หมดเลย และเร็วกว่า Photo Retouching อีก แล้วทําไมไม่ไปตรงนั้นเลย”

สุรชัยจึงมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนผ่านองค์กรที่ทำงานด้าน Photo Retouching ไปสู่บริษัทที่เน้นทำงานด้าน CGI อย่างจริงจัง

“อันนี้ก็เป็นแม่น้ำเปลี่ยนทิศ ตอนนั้นเขาเรียกว่าเราเป็นเทคโนโลยีใหม่ก็มาฆ่าแต่งมือเหมือนกัน”

สุรชัย อธิบายว่า หัวใจสำคัญของการตัดสินใจแต่ละครั้ง เราจะต้องรู้ว่าเราควรจะไปอยู่ตรงไหน แม่น้ำใหม่มันจะเบี่ยงไปทางอื่น เพราะฉะนั้นหลักการคิดแบบนี้ต้องมี Know How หรือความรู้บางอย่างประกอบการตัดสินใจ โดยสุรชัยมองว่า Photo Retouching เมื่อไปเทียบกับ CGI สิ่งที่มันเกิดขึ้นเมื่อลองบวกลบกันแล้ว ในแง่ธุรกิจ CGI ได้ประโยชน์มากกว่า Photo Retouching เพราะมีความยืดหยุ่นของมัน ความเร็ว และความหลากหลาย

“ผมมองด้วย Pain Point ผมเคยไปถ่ายรูปรถยนต์ที่สตูดิโอ คนเต็มไปหมด ใช้ไฟเยอะมาก จนรู้สึกว่าใช้ขนาดนี้เลยเหรอ ใช้คอมแป๊บเดียวเองนะ ใช้ทรัพยากรน้อยมากอะไรอย่างนี้ คือเรามองแบบนี้ มองว่าสิ่งนี้มันเยอะเกินไปไหม ใช้เวลาเยอะเกินไป ใช้พลังงานเยอะเกินไป ทําไมเราไม่ลองใช้วิธีอื่น มันเป็นวิธีการมองมันต้องเริ่มคิดต่อว่า เฮ้ย ในแง่ธุรกิจเราจะทํายังไง”

Illusion เริ่มต้น CGI แบบลองผิดลองถูกมาพักหนึ่ง เพราะ CGI ยุคนั้นเป็นเรื่องใหม่มาก ต้องฝึกทั้งคนและต้องลงทุนกับอุปกรณ์จน Illusion มาประสบความสำเร็จเป็นที่รู้จักจากการทำแคมเปญ Samsonite Heaven and Hell

 “เป้าหมายเราต้องการจะทำ CGI แต่ด้วยคอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์ และคนไม่พร้อม เลยทำรีทัชไปก่อน แต่เราก็พัฒนามาเรื่อยๆ จนมาประสบความสำเร็จจากแคมเปญ Samsonite Heaven and Hell ในปี 2011 จากนั้นก็มาทำ CGI เต็มๆ”

ประมาณกลางปี 2022 เริ่มมีคนในแวดวงถ่ายภาพและครีเอทีฟพูดถึง Midjourney ซึ่งเป็นเว็บไซต์ AI สายภาพประกอบ สุรชัยเองก็เป็นกลุ่มคนแรกๆ ที่มีโอกาสได้ทดลองเล่นฟังก์ชัน AI นี้

หลังจากได้ทดลองเล่น สุรชัยก็รู้ทันทีว่า แม่น้ำกำลังจะเปลี่ยนทิศอีกครั้ง

“พอผมเริ่ม Gen มัน ผมรู้ทันทีว่ากระทบวงการ CGI แน่นอน ไปหมดคือตายหมด เพราะมันง่ายมันเร็ว มันไม่ต้องใช้ความรู้ทางศิลปะเลย Skill ที่เคยเรียนกันมาใช้เวลา 10, 20 ปี ไม่จําเป็นอีกต่อไปในแง่สิ่งที่มันทําได้นะ ตอนนั้นมันอาจจะยังดูแบบคอนโทรลอะไรไม่ได้ แต่สิ่งที่เรารู้เลยทันทีว่าอีกไม่นานมันจะง่ายจนใครๆ ก็ได้ก็ใช้ ง่ายจนเขาไม่ต้องมาจ้างเรา

เหมือนที่ผมเคยบอกว่า ผมน่าจะเปรียบเทียบว่าตัวเองเป็นคนหาปลาสมัยก่อน เราซื้อเรือ ซื้อเครื่องตกปลาอย่างดี ซื้อคันเบ็ดอย่างดี คนที่ตกปลาอย่างเราต้องซื้อเรือแข่งกับเรา ต้องไปซื้อเรือดีๆ ซื้อเบ็ดดีๆ มา เพราะกว่าที่จะไปกลางแม่น้ำแล้วตกปลา มันต้องใช้เทคโนโลยีแบบเดียวกัน ซึ่งมันไม่ใช่ทุกคนจะทําได้แบบนั้น คนที่ซื้อปลาก็เข้ามาซื้อกับเรา เขาไม่มาหาปลาเองหรอก แต่พอวันหนึ่งแม่น้ำมันลดลงจนคนทอดแหได้ คนที่เคยซื้อปลาจากเราก็เลิกซื้อเพราะมันง่าย”

สุรชัย เล่าย้อนความว่า เคส AI นี้คล้ายกับเมื่อ 10 กว่าปีก่อนที่เคยไปงาน Adobe Max ในปี 2010 ซึ่งปีนั้นทาง Adobe ขึ้น Keynote แรกว่าจะทํา Photoshop ให้คนใช้ง่ายทั้งโลก และถ้าคนใช้ Photoshop ได้เหมือนกันหมด อาชีพเราจะอยู่ตรงไหน เราก็ต้องไปหาเครื่องมือที่ยากขึ้นไปอีก ตอนนั้นผมก็เลยกระโดดไป CGI ซึ่งพอ  AI มา สัญชาตญาณก็ทำให้รู้สึกเหมือนกัน

สุรชัย ตั้งคำถามกับตัวเองว่า แล้ว Illusion จะไปทางไหน ในเมื่อรู้แล้วว่าแม่น้ำสาย AI จะมา?

สิ่งที่สุรชัยตกผลึกก็คือการมาของ Generative AI จะเป็นเหมือนน้ำท่วมครั้งใหญ่ และจะเกิดปรากฏการณ์ที่ “งานทุกอย่างจะหน้าตาเหมือนกันหมด”

หมายความว่าสิ่งที่ผ่านมา 3 ปี ทุกคนเห็นแนวโน้มของ Generative AI ก็คือใช้ Prompt Create Text to Image หมายความว่าภาพที่เราเห็นมันจะคล้ายกันจนไม่แตกต่าง

“Tools ที่ทําให้คนใช้ได้แบบง่ายๆ มันจะใช้ทักษะน้อยมากๆ งานมันจะเหมือนกัน อันนี้เป็นทั่วโลก เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราจะต้องทํา คือเราจะแตกต่างจากคนอื่นได้อย่างไร ทําอย่างไรให้เราทําภาพไม่เหมือนคนอื่น นี่เป็นโจทย์วิชาชีพ โจทย์ของงานอาชีพคือใครๆ ก็ทําก๋วยเตี๋ยวได้ แต่จะทําร้านให้มีคนมากินเยอะๆ อย่างไร AI ก็เหมือนกันแต่เราจะทําสูตรอย่างไรให้ไม่เหมือนคนอื่น”

สุรชัย ยังคงใช้วิธีคิดเดิม สูตรเดิม รากเดิม คือหาทางมองย้อนกลับไปต้นน้ำว่า AI ประกอบด้วยอะไร 

“คําถามแรกคือตอนที่เริ่ม AI คือหนึ่งก็คือฉิบหายละ จะมีใครหยุดสักคนหยุดมันได้ไหม มันเหมือนวันนึงเราเห็นไฟ เห็นมนุษย์ใช้ไฟได้ ความรู้สึกคือมันน่ากลัวมาก มันจะเผาทุกอย่างหมดเลย ผมก็รอว่ามีใครจะบอกว่า AI มันไม่ดี เราไม่ต้องพัฒนามันเถอะอะไรอย่างนี้ แต่สุดท้ายทุกคนลงมา  กันจนแบบหมดแล้ว เพราะฉะนั้นหมายความว่าทิศทางมันจะไปทางนี้แน่ๆ แม่น้ำมันจะเปลี่ยนทิศแน่ๆ 

ทีนี้เราทําอาชีพ เราจะทํายังไงให้เราแตกต่าง เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราต้องทํา เราต้อง Predict ปัญหาที่จะเกิดขึ้นกันว่าจะเกิดปัญหาอะไรต่อไป ซึ่ง Pain Point ของ AI คือภาพจะออกมาเหมือนกัน คล้ายๆ กันจนหาเอกลักษณ์ไม่ได้” 

หนึ่งในข้อสังเกตของสุรชัย ทำไมโซลูชั่น AI ถึงนิยมสร้างภาพให้ 4 ภาพใน Prompt เดียว  นั่นหมายความว่าจะต้องมีตัวแปรอื่นที่ทําให้ภาพเปลี่ยนหรือแตกต่างกัน และค้นคว้าเพิ่มเติมจนได้ข้อสรุปว่า Seed ในแต่ละ Prompt จะเป็นค่าตัวเลขชุดหนึ่งที่ AI สุ่มมา ไม่ว่าจะ Prompt กี่ครั้ง AI จะสุ่มค่าตัวเลขเข้ามาใหม่ทุกครั้ง เพื่อให้เกิดภาพที่แตกต่างกัน ดังนั้น Seed คือองค์ประกอบที่ทําให้ Prompt เหมือนกัน หรือทําให้ภาพแตกต่างกัน

“ถ้าเราเปรียบเทียบว่า Prompt คือพ่อ Image คือลูก สมการนี้แม่หายไป คือแม่จะเปลี่ยนเรื่อยๆ โดยที่ระบบไม่บอกเรา เหมือนบางครั้งเรา Prompt ได้ 4 รูป เราได้ 1 รูปที่ตรงใจเรา คือเรารู้สึกว่ามันตรงกับ Prompt มันกลายเป็นว่าลูกคนนี้ตรงกับลักษณะของพ่อ อีก 3 ตัวตรงลักษณะของแม่ ซึ่งมันไม่รู้จัก เราก็ทิ้งมันไป แล้วเราก็เจนใหม่ พอเจนใหม่อีกที 4 รูปเป็นลักษณะแม่หมดเลย ไม่เอาอีกทิ้งไปอีกเดี๋ยวเจนใหม่ปั๊บ มันก็ให้พ่อมา แม่ทิ้งไป ทำกันอยู่แบบนี้โดยที่ควบคุมอะไรไม่ได้เลย เพราะเราไม่เข้าใจตัวแปร

ฉะนั้นผมก็เลยคิดว่าถ้าเราเข้าใจ Scene เราจะคอนโทรลได้มากกว่านี้ พอไปรู้จัก Seed ก็เริ่มรู้ว่ามันมีตัวแปรอยู่ 7-8 ตัว ก็เริ่มทําความเข้าใจรู้ว่าตัวแปรจริงๆ แล้วในการเจนภาพมันคอนโทรลได้ระดับหนึ่ง ในระดับที่ไม่ใช่สุ่มแบบนี้อีกต่อไป คล้ายๆ ว่าตอนนี้สมมุติเราอยากได้ดอกไม้สีเหลือง เราก็ไปกําเมล็ดพันธุ์มากําหนึ่ง โดยที่ไม่รู้ว่ามีดอกไม้สีอะไรบ้าง พอโยนลงไปก็รดน้ำ มีดอกไม้สีเหลืองขึ้นมา 1 ต้น ที่เหลือก็ทิ้งไป แต่อีกวิธีของผมต่างกันออกไป ผมว่าแทนที่เราจะโยนเป็นกำ เรามาเลือกก่อนไหมว่าเมล็ดสีเหลืองมันมีลักษณะแบบไหนก็มาคัดเอา มันทําให้ไอ้กระบวนการของเราสุ่มน้อยลง ควบคุมได้มากขึ้น มันถึงเกิดเป็น Bloomark คือเริ่มจาก Seed ที่แปลว่าเมล็ดพันธุ์”

พูดง่ายๆ ก็คือ Bloomark คือเครื่องมือในการ Generate AI เพื่อให้ได้ภาพตามที่เราต้องการ โดยที่ไม่ต้องเสี่ยงหรือสุ่มอีกต่อไป ซึ่งสามารถลดความผิดพลาด หรือ Error ในการทำงานได้อย่างมากมาย

“Bloomark ไม่มีเวอร์ชัน BETA มันเป็นทฤษฎีใหม่เลย มันไม่ใช่ Text to Image มันคือ Seed to Image มันคือเอา Seed มาก่อนไม่ใช่เอา Text ก่อน Process ของมันคือใช้โปรแกรมธรรมดา Diffusion Model แทนที่จะเริ่มที่ Prompt ว่าต้องบรรยายว่าอยากได้อะไร ผมไปใช้วิธี Seed เพราะ Seed มันมีคาแร็กเตอร์เฉพาะของมัน มันคือ Noise ชุดหนึ่งที่ AI ใช้เพื่อที่เป็นจุดเริ่มต้นในการสร้างภาพ เพราะฉะนั้น Prompt ของผมจะไม่ใช่พรรณนาจะไม่ใช้คําบรรยาย เพราะเรารู้คาแร็กเตอร์ของ Seed นี้มันเก็บอะไรได้บ้าง ดังนั้นการแก้ไขนิดหน่อยมันจะทําได้ ทุกครั้งที่มันวิ่งมันจะวิ่งตามลูปเดิมของมัน  มันจะเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย”

สุรชัย ยกตัวอย่างให้เห็นภาพว่า สมมติว่าเรา Casting หน้านางแบบมา แล้วลูกค้ารู้สึกว่าหน้านางแบบดูเด็กไป คนทํารีทัชหรือ CGI ก็ต้องกลับไปทำใหม่ ซึ่งใช้เวลามหาศาล แต่ Bloomark สามารถเพิ่มหรือลดอายุนางแบบด้วยการคลิกเมาส์ไปเรื่อยๆ โดยที่เป็นคนๆ เดิม ไฝอะไรก็ยังอยู่ที่เดิม

“ทีนี้ก็สมมติลูกค้าบอกว่าหน้านางแบบดูไทยเกินไป อยากได้แบบญี่ปุ่นๆ แต่หน้าเดิมอย่างนี้เลย Bloomark ก็สามารถเปลี่ยนบุคลิกหรือรูปลักษณ์ไปตามเชื้อชาติที่ต่างกัน จะเป็นอิหร่าน เป็นโปแลนด์ เป็นเยอรมัน เป็นมุมเดิม เราทำได้หมด สามารถเปลี่ยนสัญชาติได้เลย”

ทุกวันนี้ทาง Illusion ก็เริ่มมีการนำเอา Bloomark เข้ามาใช้ในบางส่วนของกระบวนการทำงานแล้ว แต่ยังไม่ได้มีการใช้ Bloomark แบบ 100% เต็มในชิ้นงาน

“ตอนนี้มีผมที่ใช้งานเป็นอยู่คนเดียว เรานำ Bloomark ไปใช้ทํางานในไปป์ไลน์จริงที่เราทํางานเลย สมมติว่าลูกค้าสเกตช์ภาพมาแล้วอยากได้งานจริงพรุ่งนี้เลย เราก็ทําได้ หรืองาน Process ที่ต้องใช้เวลา 1- 2 อาทิตย์ เราสามารถลดเวลาเหลือ 3 วัน ตอนนี้เราเริ่มลองใช้กับงานที่เราทําอยู่ ซึ่งทุกคนดูไม่ออก เพราะมันไม่ใช่การเจนใหม่ 100% แต่มันจะเป็นส่วนหนึ่งอยู่ในงาน CGI” 

เมื่อถูกถามถึงเรื่อง Business Model ของ Bloomark ว่าจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร ทำมาเพื่อเซอร์วิส ลูกค้าเดิม ลูกค้าใหม่ หรือจะทําเป็นแพลตฟอร์มให้คนเช่าเป็นรายเดือน สุรชัย กล่าวว่ายังไม่ได้มองไปไกลขนาดนั้น โดยตอนนี้บริษัทใช้ Bloomark ภายในองค์กรก่อน

“คือเอาเข้าจริงๆ Bloomark ตอนนี้ผมใช้ได้อยู่คนเดียว เพราะเราคุ้นเคย ถูกฝังหัวว่า Prompt ต้องเขียนแบบนี้ แต่พอมาเจอวิธีเขียนคําสั่งแบบผมมันไปไม่เป็น สำหรับผม Bloomark มันเป็นเหมือนจินตนาการ พอเราเริ่มใส่คํานี้ภาพมันเปลี่ยนไปแค่ไหน หรือถ้าเราใช้คํานี้ไม่ได้ เราต้องเปลี่ยนเป็น    อีกคํา พอเปลี่ยนเป็นอีกคําหนึ่ง รูปมันเปลี่ยนนิดเดียวมันจะค่อยๆ เปลี่ยนทีละนิด”

สุรชัย ยอมรับว่าตอนนี้บริษัทเป็นมากกว่าแค่โปรดักชั่น เฮ้าส์ แต่ก้าวเข้าสู่โลกธุรกิจใหม่

 “Bloomark มันไม่ใช่ซอฟต์แวร์ในโลกของผม มันคือเรื่องใหม่เลย มันคือคิดภาษาใหม่ เพราะจริงๆ มันคือภาษาที่สื่อสารกับ Latent Space แบบใหม่ที่เอา Seed มาเป็นตัวหลัก ซึ่งคนทั้งโลกเขามองแค่ว่ามันเป็นแค่ค่าตัวเลขชุดนึงที่สุ่มมา แต่ของผมไม่ใช่ ผมมีวิธีหามันว่ามันมีลักษณะเฉพาะอะไร อันนี้ก็จะเป็น How To ผมว่าผมสามารถที่จะทําให้รู้ว่าเลขชุดนี้มีคุณสมบัติอะไรบ้าง

คือตอนนี้เราได้วิธี เราได้ทฤษฎีแล้ว แต่การจะทําให้คนใช้ได้ง่ายๆ มันยังอาจจะยากอยู่ แต่ถามว่า ณ วันนี้มันใช้ได้แล้ว เพราะฉะนั้นเราก็ใช้ในอุตสาหกรรมเราก่อน จากนั้นผมคิดไปไกลจนถึงว่ามันสามารถที่จะขาย IP มันสามารถทําให้ผมขาย Seeds ได้ ผมสามารถทําอะไรอีกเยอะก็ได้ มันมีหลายช่องทางมาก”

ถ้ามี VC หรือนักลงทุนมาขอซื้อจะขายหรือไม่? ทีมงานสงสัย

“มันขายอยู่แล้ว เอางี้แล้วกันตอนช่วง 3 เดือนแรกที่ผมทํามัน ภรรยาผมถามว่า พี่ กําลังถูก AI หลอกอยู่ใช่ไหม เพราะมันเพ้อเจ้อมาก แต่ผมก็นั่งทำงานนั่งคิดของผมไป ผมพิมพ์รูปมาดู ภรรยามาเห็นก็ถามว่าทำไมรูปในห้องมันเป็นรูปอย่างนี้ มันไม่สวยสักรูปเลย แต่ผมก็ทำมาเรื่อยๆ จนมาถึงวันนี้

ยังไงผมก็ขายแน่นอน เพราะผมมองแล้วว่าผมเป็นแค่คนต้นคิด แต่การที่จะทําให้มันเป็นจริงเนี่ย มันยังต้องใช้สเกล ต้องใช้ทรัพยากรอื่นๆ อีกมหาศาล เราขอเป็นต้นไอเดียอะไรอย่างนี้ละกัน เราคิดภาษาใหม่ เราคิดว่ามันมีวิธีการเข้าไปทําความสื่อสารกับ Latent Space เพื่อให้ได้ภาพ นี่คือดินแดนใหม่ นี่คือวิธีการไปที่ว่างใหม่ แต่โอเคตอนนี้เราขอใช้มันทํามาหากินใน Area เดิมอยู่ แต่หากมองที่ศักยภาพมันไปไกลกว่านั้นเยอะ”

ทีมงานอยากให้สุรชัยมองอนาคตของธุรกิจหลังการเข้ามาของ AI 

กับเรื่องนี้ สุรชัย กล่าวว่า มันคือการเปลี่ยนของกระแสน้ำครั้งใหญ่ ซึ่งทำให้คนที่เคยซื้อปลากับเรามาตลอดจะสามารถจับปลาเองได้

“ทั้งเอเจนซี่ ทั้งโปรดักชั่น เฮ้าส์ส่วนหนึ่งจะถูกชอร์ตคัตได้ แบรนด์จะใช้ AI กันเอง แต่ปัญหาคือจะเป็นอะไรที่เหมือนกันหมด เพราะใช้สูตรเดียวกัน วิธีเดียวกันใช้ Tech to Image แบบเดียวกัน เพราะควบคุมตัวแทนไม่ได้ เหมือนผัดกับข้าวโดยไม่รู้อุณหภูมิไฟ คือไม่เข้าใจมันมากพอ ก็เลยไปโทษ AI

อีกอย่างหนึ่งคือสิ่งที่เราเห็น คือไม่ว่าเทคโนโลยีใหม่อะไรเข้ามา คนข้างนอกจะกระโดดเข้ามาก่อน หมด AI ก็เหมือนกัน คนที่ไม่มีความรู้ทางศิลปะกระโดดกลับเข้ามาใช้ เพราะมันไป Prompt แบบวิศวะ เพราะฉะนั้นสิ่งที่มันเกิดขึ้นทั้งหมดเป็นกระแส”

Goal

ในความคิดของสุรชัยตอนนี้ เขามองว่า Business Model ของ Bloomark สามารถเป็นได้มากกว่า Tools ในการทำงานร่วมกับ CGI ของบริษัท แต่สามารถพัฒนาต่อยอดไปเป็นแพลตฟอร์มได้

“ตอนนี้ Bloomark เป็นแค่ Tools ยังไม่ใช่ซอฟต์แวร์ แต่ในโลกของผมมันคือเรื่องใหม่เลย ถามว่า Bloomark ถูกสร้างมาเพื่อเซอร์วิสลูกค้าเดิม ลูกค้าใหม่ หรือจะทําเป็นแพลตฟอร์มให้คนเช่าเป็นรายเดือน ตอนนี้ผมยังไม่มองไปไกลขนาดนั้น จริงๆ Bloomark สามารถใช้เซตเป็นหลักสูตรทําให้คนที่เรียนศิลปะใช้ AI ได้ต่างจากคนที่ใช้ทั่วไป อย่างที่ผมตัวอย่างให้ดู Bloomark สามารถทำให้ช่างภาพรู้ว่ารูปนี้เขาอยากได้ Lighting แบบไหน นางแบบแบบไหน เพราะฉะนั้นภาพในหัวมันจะออกมาได้อย่างที่เขาต้องการ เพราะมันคอนโทรลได้ ไม่เหมือน Generate AI อื่นๆ

วันนี้ Bloomark ใช้ได้แล้ว เพราะฉะนั้นเราก็ใช้ในอุตสาหกรรมเราก่อน จากนั้นผมคิดไปไกลจนถึงว่ามันสามารถที่จะขายเป็น IP (ทรัพย์สินทางปัญญา) หรือจดสิทธิบัตร และขายสิทธิ์การใช้งาน (License) ให้กับบริษัทเทคโนโลยี (Vendor) หรือสตาร์ตอัปที่สนใจนำไปพัฒนาเป็นซอฟต์แวร์ขนาดใหญ่ต่อไปได้ หรืออาจจะขายเป็น Seed หรือค่าชุดคำสั่งที่สามารถกำหนดองค์ประกอบหลัก และ สไตล์ของภาพที่ Bloomark สร้างขึ้นก็ได้”

สุรชัย มองว่า Bloomark เป็นแค่ต้นคิด แต่การที่จะพัฒนาให้ความฝันเป็นจริงยังต้องใช้เวลาและสเกลอัปอีกมหาศาล ซึ่งต้องทำต่อไป