แต่เดิม การสร้างธุรกิจให้มียอดขายระดับ 100 ล้านบาท อาจเป็นเป้าหมายที่ผู้ประกอบการจำนวนไม่น้อยใช้เป็นเส้นแบ่งระหว่างธุรกิจขนาดเล็กกับธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ แต่สำหรับผู้ประกอบการรุ่นใหม่ที่เติบโตมากับโลกดิจิทัล ตัวเลขดังกล่าวอาจไม่ได้ถูกมองว่าเป็น “เส้นชัย” เหมือนเมื่อก่อน เพราะเมื่อธุรกิจสามารถใช้ E-commerce, Social Media และแพลตฟอร์มดิจิทัลเป็นเครื่องมือขยายตลาดได้เร็วกว่าธุรกิจในอดีต
เป้าหมายจึงไม่ได้หยุดอยู่แค่ว่า จะทำอย่างไรให้ไปถึงร้อยล้าน แต่คือ เมื่อไปถึงแล้ว จะพาธุรกิจให้ไปแตะหลักชัยต่อไปได้อย่างไร
เรื่องราวของ Pramy (พรามี่) , Dr. Pong (ดร.พงษ์) และ Yuedpao (ยืดเปล่า) เป็นตัวอย่างที่น่าสนใจของ Next Entrepreneur ซึ่งเป็นอีกเวทีหนึ่งที่ได้รับความสนใจไม่น้อยจากงาน Techsauce Global Summit 2026 ด้วยจุดเด่นจากการสร้างการเติบโตทางธุรกิจแบบก้าวกระโดดภายในเวลาไม่กี่ปี
โดย Pramy ใช้เวลาเพียง 5 ปี เพิ่มยอดขายจากประมาณ 200 ล้านบาทในปีแรก สู่ระดับ 1,700 ล้านบาท ในปี 2568 ขณะที่ Dr. Pong เติบโตจากยอดขายปีแรกที่ยังไม่ถึง 100 ล้านบาท ไปสู่ระดับประมาณ 3,000 ล้านบาท ในระยะเวลาใกล้เคียงกัน ส่วน Yuedpao เริ่มต้นจากยอดขายราว 20 ล้านบาท ก่อนเติบโตขึ้นสู่ 1,183 ล้านบาท ในปีที่ 2567 แต่เป็นไวรัลเพราะมีกำไรสุทธิเพียง 1 ล้านบาท ซึ่งวันนี้มีหน้าร้านแล้ว 93 สาขา
แม้ทั้ง 3 ธุรกิจจะอยู่คนละตลาด คือ อาหารสัตว์เลี้ยง สกินแคร์และอาหารเสริม ไปจนถึงแฟชั่น แต่หากมองเส้นทางการเติบโต จะพบจุดร่วมสำคัญคือ ไม่มีใครมองการสร้างยอดขายได้หลักร้อยล้านว่าเป็นจุดที่ธุรกิจควรหยุดอยู่กับที่ เพราะยิ่งธุรกิจเริ่มโต คำถามของผู้ประกอบการก็ยิ่งเปลี่ยน จากการหาว่า “อะไรจะขายได้” ไปสู่การคิดใหม่ว่า “ธุรกิจจะเติบโตได้อีกแค่ไหน”
สำหรับ Yuedpao จุดเริ่มต้นเกิดจากการมองเห็น Pain Point ที่ชัดเจนในตลาดเสื้อยืด ผู้บริโภคต้องการสินค้าที่คุณภาพดี ราคาเข้าถึงได้ และมีจุดขายที่จดจำได้ดี คือ “เสื้อยืดไม่ย้วย” จึงกลายเป็น Product Proposition ที่ทำให้แบรนด์สร้างตลาดของตัวเองขึ้นมาได้ แต่เมื่อสินค้าประสบความสำเร็จและธุรกิจเริ่มเติบโต คำถามต่อมาก็คือ หากยังอยู่กับสินค้าเพียงประเภทเดียว ธุรกิจจะเติบโตไปได้ไกลเพียงใด
ทนงค์ศักดิ์ แซ่เอี้ยว (ตอน) ผู้ก่อตั้งแบรนด์ Yuedpao มองการขยายธุรกิจต่อจากจุดแข็งเดิม ด้วยการแตกสินค้าไปสู่ Category ใหม่ รวมถึงกลุ่ม Workwear เพื่อให้แบรนด์สามารถเติบโตไปพร้อมกับลูกค้ากลุ่มเดิมที่เปลี่ยนผ่านจากวัยนักศึกษาเข้าสู่วัยทำงาน สะท้อนให้เห็นว่า เมื่อธุรกิจเริ่มขยับขึ้นมาถึงระดับหนึ่ง การเติบโตต่อไปอาจไม่ใช่การขายสินค้าเดิมให้มากขึ้น แต่คือการมองหาว่า จะนำความแข็งแรงของแบรนด์ไปต่อยอดในตลาดอื่นได้อย่างไร
สอดคล้องกับ ฐิติภัทร์ ยิ้มเศรษฐี (คริส) ผู้ก่อตั้งแบรนด์ Pramy ที่เผชิญกับโจทย์เดียวกัน แม้การเริ่มต้นจากตลาดอาหารเปียกสำหรับแมวจะสร้างการเติบโตให้กับแบรนด์อย่างรวดเร็ว แต่ขนาดของตลาดย่อมมีข้อจำกัด การขยายเข้าสู่ตลาดอาหารเม็ดจึงไม่ได้เป็นเพียงการเพิ่มสินค้าใหม่ แต่คือการขยายขนาดของสนามที่ธุรกิจเข้าไปเล่น จากตลาดเฉพาะส่วน ไปสู่ตลาดที่มีฐานผู้บริโภคกว้างขึ้น และมีโอกาสสร้างยอดขายในระดับที่ใหญ่กว่าเดิม
ขณะที่ นพ.ยุวพงศ์ สุทธินันท์ (พงษ์) ผู้ก่อตั้งแบรนด์ Dr. Pong มองว่า เป็นเรื่องของขนาดตลาดด้วย เพราะยิ่งเข้าไปอยู่ในตลาดที่ใหญ่ขึ้น โอกาสในการเติบโตก็ยิ่งมากขึ้น และธุรกิจจะไม่สามารถขยายตัวได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด หากยังเล่นอยู่ในตลาดที่มีขนาดเท่าเดิม
ในมุมของ Next Entrepreneur อาจเป็นความแตกต่างสำคัญของการคิดเรื่องการเติบโต เพราะเป้าหมายไม่ได้อยู่ที่การทำสินค้าตัวหนึ่งให้ขายดีไปเรื่อยๆ แต่คือการมองหาว่า เมื่อธุรกิจมีฐานที่แข็งแรงแล้ว จะนำฐานนั้นไปเปิดตลาดใหม่ เพิ่ม Category ใหม่ หรือขยายไปสู่กลุ่มลูกค้าใหม่ได้อย่างไร
ด้วยมุมมองนี้ จึงทำให้การวางเป้าหมายรายได้ที่ “ร้อยล้าน” ไม่ใช่คำตอบของธุรกิจ เพราะเมื่อธุรกิจมีขนาดใหญ่ขึ้น การ Scale ไม่ได้เป็นเพียงการสร้างยอดขายที่มากขึ้น แต่เริ่มสร้างความสามารถใหม่ให้กับธุรกิจ โดยเฉพาะเรื่องของต้นทุน อำนาจต่อรอง และทรัพยากรในการลงทุน
กรณีของ Dr. Pong สะท้อนวิธีคิดนี้อย่างชัดเจน แบรนด์เลือกใช้ส่วนผสมที่มีคุณภาพและมีต้นทุนสูง แต่ขายในระดับราคาที่ผู้บริโภคเข้าถึงได้ แม้จะทำให้กำไรในช่วงแรกไม่ได้สูงนัก เพราะสิ่งที่ธุรกิจมองไม่ใช่เพียงกำไรของสินค้าแต่ละชิ้น แต่คือการสร้างฐานลูกค้าและปริมาณการขายให้ใหญ่พอที่จะทำให้เกิด Economy of Scale
“บางตัวเราแทบไม่มีกำไร แต่เราเลือกสร้างฐานลูกค้าให้ใหญ่ก่อน เพราะเมื่อเรามี Scale มากขึ้น เราก็สามารถกลับไปบริหารต้นทุนและต่อรองกับซัพพลายเออร์ได้ดีขึ้น” นพ.ยุวพงศ์ กล่าว
แนวคิดนี้ สะท้อนว่า ธุรกิจที่กำลังเติบโตเร็วจำเป็นต้องมองภาพไกลกว่ากำไรในระยะสั้น และเมื่อยอดขายและปริมาณการผลิตเพิ่มขึ้น ธุรกิจก็เริ่มมีอำนาจต่อรองมากขึ้น สามารถบริหารต้นทุนต่อหน่วยได้ดีขึ้น และมีทรัพยากรเพียงพอที่จะลงทุนในสิ่งที่ตอนเป็นธุรกิจขนาดเล็กอาจยังทำไม่ได้ Dr. Pong สามารถลงทุนด้าน R&D และเทคโนโลยี Pramy ขยายเครือข่ายการจัดจำหน่ายให้ครอบคลุมมากขึ้น ขณะที่ Yuedpao ใช้การขยายหน้าร้านเพื่อเพิ่มการเข้าถึงผู้บริโภค
เมื่อธุรกิจมีขนาดใหญ่พอ “ขนาด” ก็เริ่มกลายเป็น Competitive Advantage แต่การ Scale ไม่ได้มีเพียงเรื่องของการขยายตลาดและลดต้นทุน เพราะสิ่งที่น่าสนใจจากทั้ง 3 แบรนด์ คือการเติบโตทำให้พวกเขาต้องค่อยๆ เปลี่ยนจากการพึ่งพาเครื่องมือและทรัพยากรของคนอื่น ไปสู่การสร้าง Asset ของตัวเอง
ในช่วงเริ่มต้น แพลตฟอร์มดิจิทัลช่วยให้ธุรกิจขนาดเล็กสามารถเข้าถึงผู้บริโภคจำนวนมากได้โดยไม่จำเป็นต้องลงทุนสูง Pramy เติบโตจากการทำตลาดออนไลน์และโซเชียลมีเดีย ขณะที่ Dr. Pong ใช้โมเดล Direct-to-Consumer เป็นเครื่องมือสร้างฐานลูกค้า ส่วน Yuedpao ใช้ทั้งออนไลน์และออฟไลน์ในการขยายตลาด
แต่เมื่อธุรกิจมีขนาดใหญ่ขึ้น การมี “ช่องทางของตัวเอง” เริ่มมีความหมายมากกว่าแค่การมีที่ขายสินค้า Dr. Pong ลงทุนสร้างแพลตฟอร์มของตัวเองเพื่อเข้าถึงข้อมูลลูกค้าโดยตรง Pramy ขยายจากออนไลน์ไปสู่ Pet Shop ร้านค้าส่ง และช่องทางต่างจังหวัด ส่วน Yuedpao ขยายหน้าร้านจนมีถึง 93 สาขา
เส้นทางแตกต่างกัน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนกัน คือธุรกิจกำลังสร้างสิ่งที่เป็นของตัวเองมากขึ้น ทั้งช่องทางการขาย ฐานข้อมูล ความสัมพันธ์กับลูกค้า เครือข่ายหน้าร้าน และระบบ Supply Chain เพราะเมื่อธุรกิจเริ่มคิดถึงการเติบโตในระยะยาว การมีเพียงสินค้าที่ขายดีอาจไม่เพียงพอ แต่อีกด้านหนึ่งของการเติบโตอย่างรวดเร็ว คือยิ่งธุรกิจขยายตัว ความซับซ้อนก็ยิ่งเพิ่มขึ้น และบางครั้งสิ่งที่อันตรายที่สุดของธุรกิจไม่ใช่วันที่ยอดขายไม่เติบโต แต่เป็นวันที่ยอดขายเติบโตเร็วกว่าความสามารถขององค์กรที่จะรองรับได้
ครั้งหนึ่ง Pramy เคยเผชิญกับบทเรียนจากการพัฒนาสินค้าที่ไม่ได้ตอบโจทย์ตลาดตามที่คาดหวัง ซึ่งฐิติภัทร์ มองว่า ธุรกิจที่โตเร็วต้องเรียนรู้ที่จะตัดสินใจให้เร็วเช่นกัน บางสินค้าทำออกมาแล้วขายไม่ได้ ก็ต้องตัดให้เร็ว เพราะถ้าปล่อยไว้มันจะกลายเป็นเชื้อร้ายของธุรกิจ ซึ่งการมีสินค้ามากขึ้นไม่ได้หมายความว่าธุรกิจจะเติบโตมากขึ้นเสมอไป หากสินค้าเหล่านั้นไม่ได้สร้างคุณค่าให้กับลูกค้าหรือธุรกิจ
สำหรับ Dr. Pong ความท้าทายของการเติบโตคือเรื่องของคน เมื่อองค์กรมีขนาดใหญ่ขึ้น การบริหารแบบที่ผู้ก่อตั้งสามารถตัดสินใจและควบคุมทุกอย่างได้ด้วยตัวเองย่อมไม่สามารถใช้ต่อไปได้ การสร้างทีม การรักษาวัฒนธรรมองค์กร และการทำให้คนจำนวนมากมองเห็นเป้าหมายเดียวกัน จึงกลายเป็นโจทย์ใหม่ของธุรกิจที่กำลังเปลี่ยนจาก Startup ไปสู่องค์กรขนาดใหญ่
ส่วน Yuedpao ได้เห็นอีกด้านหนึ่งของการ Scale จากการขยายตัวอย่างรวดเร็ว ทั้งจำนวนสาขาและปริมาณสินค้า จนในบางช่วงระบบหลังบ้านไม่สามารถรองรับการเติบโตได้ทัน ปัญหาสต๊อกและแรงกดดันด้าน Cash Flow กลายเป็นบทเรียนสำคัญว่า การขยายหน้าบ้านโดยไม่มีระบบหลังบ้านที่แข็งแรงเพียงพอ อาจทำให้การเติบโตกลายเป็นภาระได้เช่นกัน ทนงค์ศักดิ์ เล่าถึงประสบการณ์ที่ทำให้เห็นชัดว่า Scale ไม่ใช่เรื่องของการเร่งเครื่องยนต์เพียงอย่างเดียว แต่ธุรกิจต้องสร้างโครงสร้างที่สามารถรองรับความเร็วของตัวเองได้ด้วย
“ตอนนั้นเราขยายเร็วมาก ผลิตสินค้าเร็วมาก แต่ระบบหลังบ้านยังไม่พร้อม สุดท้ายก็เกิดปัญหาสต๊อกบวม และต้องลดราคาเพื่อระบายสินค้า จนกระทบกับภาพลักษณ์ของแบรนด์” ทนงค์ศักดิ์ กล่าว
จึงอาจเป็นอีกหนึ่งคำตอบว่า ทำไมธุรกิจที่โตเร็วต้องคิดไปถึงระดับพันล้าน เพราะการ Scale ไม่ใช่เพียงการเพิ่มยอดขาย แต่คือช่วงเวลาที่ธุรกิจต้องเปลี่ยนตัวเอง จากองค์กรที่ขับเคลื่อนด้วยผู้ก่อตั้งและสินค้าตัวหลัก ไปสู่องค์กรที่มีระบบ มีทีม มี Supply Chain มีช่องทาง และมีความสามารถในการเติบโตต่อได้ แม้ธุรกิจจะใหญ่ขึ้นหลายเท่าตัว
เมื่อมองย้อนกลับไปที่เส้นทางของทั้ง Pramy, Dr. Pong และ Yuedpao อาจใช้เส้นทางที่แตกต่างกัน Pramyขยายเข้าสู่ตลาดและช่องทางที่ใหญ่ขึ้น Dr. Pong ใช้ Scale เพื่อสร้างฐานลูกค้า ลดต้นทุน และนำทรัพยากรไปลงทุนในนวัตกรรม ส่วน Yuedpao ขยายทั้งสินค้าและเครือข่ายหน้าร้าน
สิ่งที่ทั้ง 3 แบรนด์ มีเหมือนกัน คือไม่มีใครหยุดคิดเรื่องการเติบโต เมื่อธุรกิจเริ่มประสบความสำเร็จ แต่ไม่ใช่ทุกธุรกิจจำเป็นต้องมีรายได้ 1,000 ล้านบาท และไม่ใช่เพราะ 100 ล้านบาท เป็นตัวเลขที่ไม่สำคัญ แต่สำหรับธุรกิจที่มีศักยภาพในการเติบโต ร้อยล้านอาจเป็นเพียงจุดที่ผู้ประกอบการเริ่มเห็นว่า สิ่งที่พาธุรกิจมาถึงตรงนี้ อาจไม่เพียงพอที่จะพาไปถึงจุดต่อไป
ดังนั้น การเติบโตในมุมของ Next Entrepreneur จึงไม่ใช่เพียงการทำให้บริษัท “ใหญ่ขึ้น” แต่คือการสร้างความสามารถใหม่ให้ธุรกิจทุกครั้งที่ขยับไปสู่ Scale ที่ใหญ่กว่าเดิม