โดยเฉพาะกับตัวมาม่าต้มยำกุ้ง ที่เป็นสินค้าหมุนเวียนเร็ว เนื่องจากเป็นรสชาติที่ขายดีเป็นอันดับ 1 ของมาม่า การลงสินค้าแต่ละครั้ง จึงขายออกจากร้านได้ค่อนข้างดี ซึ่งในวงการยี่ปั๊วยังมีเรื่องของพวก “มือปืน” หรือที่เรียกอย่าง เป็นทางการว่า “จ็อบเบอร์” โดยทำหน้าที่เป็นคนกลางที่ใช้วิธีเข้าไปซื้อสินค้าจากหลังบ้านของโมเดิร์นเทรดยักษ์ใหญ่ ที่แต่ละสาขาผู้จัดการสาขาต้องรับผิดชอบในเรื่องของเป้าการขายทั้งในส่วนที่เป็นรายวัน รายสัปดาห์ และรายเดือน

บางครั้งการขายปลีกหน้าสโตร์ ณ สาขาเพียงอย่างเดียวอาจจะไม่ถึงเป้า จึงต้องมีการตัดแบบยกล็อต โดยให้ ราคาดี หรือมีของแถม และส่วนลดต่างๆ เมื่อรวมเข้ากับการใช้บัตรเครดิตในการจ่ายค่าสินค้าที่มีการท็อปอัพในเรื่องของ พ้อยท์ และอื่นๆ เข้าไป ทำให้บรรดาจ็อบเบอร์เหล่านั้นสามารถนำสินค้าไปขายตัดราคาให้กับยี่ปั๊วอีกทอดหนึ่งได้ ซึ่ง แน่นอนว่าจะเข้ามาตัดการขายของตัวเซลส์หน่วยรถเองอีกทอดหนึ่ง

หากดูเผินๆ แล้ว ในแง่มุมดังกล่าว ผู้จัดจำหน่ายสินค้าตัวนี้อย่างสหพัฒนพิบูลน่าจะแฮปปี้ เพราะสามารถขาย สินค้าได้ดี เพราะสินค้าหมุนเวียนเร็ว นั่นหมายถึงยอดขายก็น่าจะเดินได้ดีเช่นกัน

แต่ในความเป็นจริงแล้ว มาม่าไม่น่าจะแฮปปี้กับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะอย่างที่รู้ๆ อยู่ การขายแบบตัดราคาไม่เป็น ผลดีต่อมาม่าเองในระยะยาว ที่สำคัญ ยังทำให้โครงสร้างด้านราคาอาจจะเสียไปในระยะยาว เพราะยากต่อการควบคุม

ขณะเดียวกันก็ไม่สามารถ Forecast ล่วงหน้าได้ว่ายอดขายจริงมีเท่าไร และจะวางแผนในการผลิตสินค้า อย่างไร ซึ่งทั้งหมดจะย้อนกลับมาที่เรื่องของประสิทธิภาพโดยรวม ในการบริหารจัดการสินค้าที่จะทำได้อย่างมีประสิทธิ ภาพไม่มากนัก

มาม่า พยายามที่จะแก้เกมในเรื่องดังกล่าวนี้ โดยสหพัฒน์ผู้จัดจำหน่ายมาม่า เคยออกกลยุทธ์สำคัญเพื่อนำมา แก้เกมในเรื่องนี้โดยตรง นั่น คือการเสริมความสัมพันธ์กับ Strategic Partners อย่างเข้มแข็งผ่านโครงการคู่ค้าพันธมิตร กลยุทธ์ดังกล่าวนี้จะเป็นการเข้าไปจับมือร่วมกับร้านค้าที่เป็นยี่ปั๊วในแต่ละพื้นที่เพื่อทำตลาดในลักษณะของการวางแผน ทางธุรกิจร่วมกัน โดยสหพัฒน์จะเข้าไปช่วยพัฒนาศักยภาพของยี่ปั๊วในเรื่องของการวางแผนการขาย เพื่อทำให้สามารถ บริหารสต๊อกสินค้าได้อย่างถูกต้อง โดยไม่จำเป็นต้องขายตัดราคา แต่ก็สามารถทำกำไรได้ในตัวเลขที่น่าพอใจ

การสร้างพันธมิตรที่เหนียวแน่นขึ้นมานี้ สหพัฒน์ไม่ได้มองที่การเพิ่มยอดขาย แต่มองถึงการช่วยเพิ่มศักยภาพ ในการขายให้กับพวกเขาเพื่อให้ไม่ต้องไปแข่งกันขายแบบตัดราคาที่ในท้ายที่สุดต่างฝ่ายต่างก็เสียผลประโยชน์ แต่ถ้ามี การวางแผนการขายที่ถูกต้อง จะช่วยให้สามารถประเมินความต้องการที่แท้จริงได้ว่าในแต่ละเดือนจะต้องมีสต๊อกเท่าไร ซึ่งสิ่งที่จะกลับคืนมาจะช่วยในเรื่องของการเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการตัวสินค้าได้ตลอดทั้งซัพพลายเชน

สหพัฒน์จะมีระบบสต๊อกกีส ที่เรียกว่า “สร.” ซึ่งเป็นการหาตัวแทนยี่ปั๊วในพื้นที่เพื่อเข้ามารับผิดชอบในการ บริหารสต๊อก และคลังสินค้า โดยสหพัฒน์จะเข้าไปดูแลในเรื่องของหน่วยรถและการขายสินค้า ซึ่ง สร. ที่กระจายอยู่ใน พื้นที่ประมาณ 60 แห่งทั่วประเทศ จะเข้ามาช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการเข้าถึงร้านค้าได้เป็นอย่างดี

ขณะที่สหพัฒน์เองก็มีการเพิ่มประสิทธิภาพในเรื่องของลอจิสติกส์ด้วยการลงทุนสร้างคลังสินค้าในพื้นที่ ซึ่งในปีที่ผ่านมามีการเปิดคลังสินค้าที่ลำพูน เพื่อเป็นจุดพักสินค้าก่อนกระจายเข้าไปในพื้นที่ภาคเหนือ และภาคอีสาน บางส่วน รวมถึงที่ศรีราชา ชลบุรี

การลงทุนสร้างคลังสินค้าในพื้นที่เข้ามาช่วยลดต้นทุนในเรื่องของการขนส่ง และมีส่วนทำให้สามารถสร้างการ เติบโตของกำไรได้เป็นอย่างดี

แน่นอนว่า จะมีแบรนด์มาม่า เป็น 1 ในพลังขับเคลื่อนที่สำคัญ......