เคยไหม? กำลังเครียดหัวจะระเบิด เปิดมือถือขึ้นมาหวังจะพักสมองสัก 5 นาที แต่สิ่งแรกที่เด้งขึ้นมากลับเป็นโฆษณาที่ตะโกนใส่หน้าว่าลดแรงที่สุดแห่งปี! ทั้งที่โปรโมชันก็ดี สินค้าก็ดูน่าสนใจ แต่สิ่งที่เราอยากทำกลับไม่ใช่การกดซื้อ แต่กดข้ามให้เร็วที่สุด ราวกับโฆษณาชิ้นนั้นเป็นต้นเหตุของทุกปัญหาในชีวิต ยิ่งดูต่อก็ยิ่งเครียดเข้าไปใหญ่
ก็เห็น ๆ กันอยู่ว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปไม่ใช่ตัวโฆษณา แต่เป็น “อารมณ์” ของคนที่กำลังดูมันอยู่ เพราะโฆษณาชิ้นเดียวกันอาจทำให้เราหยุดดูจนจบในวันหนึ่ง แต่กลับถูกปัดทิ้งในอีกวันหนึ่ง ทั้งที่เนื้อหาไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
ปรากฏการณ์นี้กำลังกลายเป็นโจทย์สำคัญของนักการตลาดทั่วโลก โดยเฉพาะในยุคที่ผู้คนต้องใช้ชีวิตท่ามกลางความไม่แน่นอน จู่ ๆ ก็เครียดความดันขึ้นได้ตั้งแต่ยังไม่ทันทำอะไร ผู้บริโภคจำนวนไม่น้อยจึงใช้ชีวิตอยู่กับความกังวลโดยไม่รู้ตัว
แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ คนไทยมีวิธีรับมือกับอารมณ์เหล่านี้ไม่เหมือนหลายประเทศ เรามักเล่นมุกหรือหัวเราะกับเรื่องที่จริง ๆ แล้วไม่น่าขำเท่าไร ซึ่งกลายเป็นวิธีบาลานซ์อารมณ์ของคนไทยไปโดยปริยาย นั่นหมายความว่า รอยยิ้ม การพิมพ์เลขห้ารัว ๆ หรืออีโมจิ 😂 ที่เห็นบนโซเชียล ไม่ได้แปลว่าผู้บริโภคกำลังอยู่ในโหมดแฮปปี้ พร้อมรับสารจากแบรนด์เสมอไป บางครั้งสิ่งเหล่านั้นอาจเป็นเพียงวิธีเยียวยาตัวเองให้ผ่านวันแย่ ๆ ไปได้
ข้อมูลวิจัยก็สะท้อนเรื่องนี้อย่างชัดเจน เมื่อพบว่าผู้บริโภคกว่า 68% พร้อมเปิดรับแบรนด์ใหม่เมื่ออยู่ในช่วงอารมณ์ผ่อนคลาย แต่หากกำลังเหนื่อยล้าหรือดิ่งดาวน์ กว่า 80% จะปิดรับโฆษณาที่ใช้การสื่อสารแบบเร่งเร้า หรือพยายามยัดข้อมูลจำนวนมาก เพราะสมองตีความสิ่งเหล่านั้นว่าเป็นภาระ มากกว่าที่จะเป็นข้อเสนอ

น่าสนใจกว่านั้นคือ ผู้บริโภคมากกว่า 60% พร้อมเปิดใจให้แบรนด์ใหม่ หากแบรนด์นั้นเข้าหาพวกเขาได้ถูกจังหวะอารมณ์ ฟังดูเหมือนเรื่องของความรักอยู่ไม่น้อย เพราะต่อให้เป็นคนเดิม พูดประโยคเดิม แต่ถ้ามาผิดเวลา ผลลัพธ์ก็อาจไม่เหมือนเดิม นั่นทำให้คำถามของนักการตลาดเริ่มเปลี่ยนไป จากเดิมที่สนใจว่า “ลูกค้าเป็นใคร” อายุเท่าไร รายได้เท่าไร หรืออยู่ที่ไหน มาสู่ “ตอนนี้ลูกค้ากำลังรู้สึกอย่างไร” เพราะความรู้สึกเป็นสิ่งที่มองเห็นด้วยตาเปล่าไม่ได้
นั่นทำให้หลายแบรนด์เริ่มขยับจากการใช้ Category Entry Points (CEP) ที่มองหาโอกาสในการซื้อจากสถานการณ์หรือบริบทของการใช้งาน ไปสู่ Emotion Entry Points (EEP) ที่เพิ่มมิติของอารมณ์เข้าไปในการวางกลยุทธ์ เพราะการเข้าใจโหมดอารมณ์ของผู้บริโภค จะทำให้แบรนด์เข้าไปอยู่ในชีวิตของผู้คนได้อย่างเป็นธรรมชาติมากกว่าเดิม

ยกตัวอย่างง่าย ๆ กับวิธีเรียกลูกค้าของร้านกาแฟ โดยปกติร้านมักจะนำเสนอความหลากหลายของเมนู สายพันธุ์เมล็ดกาแฟ หรือรสชาติต่าง ๆ ถือเป็นการโปรโมททั่วไป แต่หากมองลึกลงไปแล้วจะพบว่าผู้บริโภคมีพฤติกรรมการซื้อกาแฟที่ต่างกันในแต่ละช่วงเวลา ซึ่งแต่ละเวลาก็มีโหมดอารมณ์ที่ต่างกันไป เช่น
- Restore Mode (โหมดรีเซ็ตตัวเอง): เป็นช่วงเวลาที่ผู้บริโภคต้องการดื่มกาแฟเพื่อให้สมองปลอดโปร่งรีเซ็ตตัวเองให้พร้อมสำหรับงานเครีดย ๆ หรือเข้าประชุมรอบถัดไป
- Connect Mode (โหมดเข้าสังคม): กาแฟไม่ได้เป็นเพียงเครื่องดื่ม แต่เป็นตัวกลางในช่วงพักเพื่อการพูดคุย แลกเปลี่ยนความคิดเห็น หรือแม้แต่การเม้าท์มอยในกลุ่มเพื่อนร่วมงาน เพื่อให้เกิดความรู้สึกผ่อนคลายและสนุกสนาน
- Energy Mode (โหมดเติมพลังงาน): ในช่วงที่รู้สึกอ่อนล้าหรือง่วงนอน เรามักต้องการกาแฟเพื่อดึงพลังงานกลับคืนมาให้สามารถทำงานต่อไปได้
ดังนั้น หากแบรนด์เลือกสื่อสารให้ถูกอารมณ์ ถูกที่ถูกเวลา จะช่วยให้แบรนด์มีความหมายต่อชีวิตผู้บริโภคมากขึ้น แทนที่จะขายแค่กาแฟ 1 แก้วตามปกติ แบรนด์จะสามารถสร้างความสัมพันธ์และความประทับใจที่ลึกซึ้งขึ้นในใจของผู้บริโภค ซึ่งนำไปสู่การเป็นแบรนด์อันดับต้น ๆ ที่เขาจะเลือกซื้อในที่สุด
นั่นทำให้หลายแบรนด์ให้ความสำคัญกับการดึงความสนใจ ที่สอดคล้องกับอารมณ์ของผู้บริโภค เพราะต่อให้เห็นโฆษณาเหมือนกัน แต่หากอารมณ์ไม่พร้อม การรับรู้ก็อาจไม่เกิดขึ้นเลย เช่นเดียวกับช่วงกลางและปลายของเส้นทางการซื้อที่ความประทับใจ เริ่มมีอิทธิพลเหนือโปรโมชั่น และความพึงพอใจจากประสบการณ์จริง กลายเป็นปัจจัยที่ทรงพลังกว่าชื่อเสียงของแบรนด์ที่สั่งสมมานาน
ซึ่งวิธีพื้นฐานที่แบรนด์จะสามารถทำได้ คือจับสัญญาณอารมณ์ (Read the Mood) ในโลกดิจิทัลผ่าน 4ช่องทางหลัก
What they say: วิเคราะห์คีย์เวิร์ด ภาษาที่ใช้ รีวิว และอีโมจิ
What they do: ดูพฤติกรรมการเข้าหาคอนเทนต์ การเช็กอินสถานที่ และสิ่งที่ค้นหา
Who they are with: ดูการติดตามคน (Following) การแท็ก และชุมชนที่เข้าร่วม
How they do: วิเคราะห์ช่วงเวลาที่ใช้งาน และแพลตฟอร์มที่เลือกใช้
จากนั้น ยิงแอดฯ ด้วยกลยุทธ์ 5E เพื่อกำหนดกลุ่มเป้าหมายให้แม่นยำ
- Expression: คีย์เวิร์ดที่แสดงเจตนาชัดเจน เช่น Burnout เครียด อยากลาออก
- Emotion: แฮชแท็กหรืออารมณ์แบบ Real-time เช่น #สู้ชีวิต #ข้างนอกฮาๆข้างในฮือๆ
- Exchange: เข้าไปอยู่ในวงสนทนา หรือคอมมูนิตี้ที่เขากำลังแลกเปลี่ยนกัน
- Experience: เข้าถึงตามช่วงจังหวะชีวิต หรือโมเมนต์สำคัญ
- Enrichment Data: ใช้ข้อมูลจากบุคคลที่สาม เช่น พฤติกรรมการช้อปปิ้ง หรือแอปบันเทิง
ดังนั้น การทำการตลาดในยุคนี้ ไม่ใช่แค่การหาว่าลูกค้าอยู่ที่ไหน แต่ต้องหาว่าลูกค้ากำลังอยู่ในโหมดอารมณ์แบบไหน แล้วเลือกจังหวะ วิธีสื่อสาร และประสบการณ์ที่สอดคล้องกับความรู้สึกนั้น ตั้งแต่โฆษณาชิ้นแรก รีวิวที่ผู้บริโภคค้นหา ไปจนถึงขั้นตอนการชำระเงิน เพราะหากแต่ละจุดสร้างอารมณ์เชิงบวกได้ต่อเนื่อง โอกาสที่แบรนด์จะกลายเป็นตัวเลือกอันดับแรกก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
ในโลกที่ผู้คนต้องรับสารจากแบรนด์นับพันข้อความในแต่ละวัน ความท้าทายจึงอาจไม่ใช่การทำโฆษณาให้ดังขึ้น หรือทำโปรโมชันให้แรงกว่าเดิม แต่คือการเข้าใจว่า ผู้บริโภคกำลังอยู่ในโหมดอารมณ์แบบไหน และแบรนด์ควรเข้าไปมีบทบาทในช่วงเวลานั้นอย่างไร เพราะท้ายที่สุดแล้ว วันที่เรากดข้ามโฆษณาชิ้นหนึ่ง เราอาจไม่ได้เกลียดโฆษณานั้นเลย เราแค่...ไม่อยากให้ใครมาพูดเสียงดังใส่ ในวันที่ชีวิตก็เสียงดังพออยู่แล้ว