ราเมงชามละไม่ถึงร้อยเปลี่ยนเกมตลาดอาหารญี่ปุ่น หลังสตรีทราเมงจุดกระแส เชนใหญ่ทั้งไมเนอร์ ฟู้ด, โออิชิ, ยูซุ กรุ๊ป, ร็อคส์ กรุ๊ป และเอ็มเค พาเหรดตบเท้าเข้ามาลงสนาม ชิงส่วนแบ่งตลาด 8,000 ล้าน พร้อมจับตาเจ้าตลาดอย่างฮะจิบังจะขยับอย่างไร
ปลายปีนี้ตลาดราเมงในไทยคึกคักขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ภายในเวลาไม่ถึงเดือน ไมเนอร์ ฟู้ดเปิดสาขาแรกของ “Chiho Ramen” ที่โลตัส สุขุมวิท 50 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ร็อคส์ กรุ๊ป ของพีช พชร จิราธิวัฒน์ เตรียมพา “Sanmai Ramen” จากเชียงใหม่เข้ากรุงเทพฯ ที่เซ็นทรัลลาดพร้าวในวันที่ 13 พฤศจิกายน ขณะที่เครือเอ็มเคเตรียมส่ง “Tora Ramen” ตามมา
ความเคลื่อนไหวพร้อมกันของกลุ่มทุนใหญ่ครั้งนี้ส่งสัญญาณชัดว่า ราเมงได้ขยับจากเมนูหนึ่งในร้านอาหารญี่ปุ่น กลายเป็นเซกเมนต์ที่รายใหญ่ต้องลงมาแข่งขันเต็มตัว
หมดยุค General Japanese ตลาดลงลึกถึงระดับเซกเมนต์
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ตลาดราเมงในไทยแทบไม่มีความเคลื่อนไหวใหญ่ หลังยุคที่ “ราเมงข้อสอบ” สร้างกระแสให้คนไทยต่อคิวกิน กลุ่มทุนหลายรายเคยพยายามนำแบรนด์ราเมงเข้ามาปักหลัก แต่ส่วนใหญ่ไปได้ไม่ไกล อย่างตัน ภาสกรนที เคยเปิด “ราเมน แชมเปี้ยน” ที่ทองหล่อเมื่อปี 2553 โดยรวมร้านราเมงจากญี่ปุ่น 6 ร้านไว้ในที่เดียว ขณะที่ “ชาบูตง ราเมน” ในเครือ CRG ปิดสาขาสุดท้ายในไทยเมื่อเดือนมิถุนายน 2569 หลังทำตลาดมา 16 ปี
หากดูตัวเลขขององค์การส่งเสริมการค้าต่างประเทศของญี่ปุ่น (เจโทร) จะพบว่าปี 2568 จำนวนร้านอาหารญี่ปุ่นในไทยลดลงราว 2.2% เป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปีนับตั้งแต่เริ่มสำรวจ ร้านอาหารญี่ปุ่นแบบครอบจักรวาลที่ขายทุกอย่างตั้งแต่ซูชิ ข้าวหน้า ไปจนถึงราเมง เริ่มแข่งขันได้ยากขึ้น
ผลที่ตามมาคือตลาดแตกตัวเป็นเซกเมนต์เฉพาะทาง (Specialty) อย่างชัดเจน ทั้งซูชิ ปิ้งย่าง ชาบู ทงคัตสึ หรือราเมง ร้านที่มีจุดยืนชัดดึงดูดลูกค้าได้ดีกว่า และราเมงคือหนึ่งในเซกเมนต์ที่ร้อนแรงที่สุดในเวลานี้ เพราะเป็นอาหารที่คนไทยกินได้บ่อย และยังมีช่องว่างให้แบรนด์ใหม่เติบโตอีกมาก

วิเคราะห์ 4 ปัจจัยที่ทำให้ตลาดราเมงกลับมาเดือด
1. ราคา อาหารญี่ปุ่นวันนี้กลายเป็นอาหารในชีวิตประจำวัน (Routine Food) ไปแล้ว แต่ถ้าราคายังสูง ความถี่ในการกลับมากินซ้ำจะต่ำ การตั้งราคาเริ่มต้นต่ำกว่าหรือใกล้เคียง 100 บาท ช่วยให้ราเมงขึ้นมาเป็นตัวเลือกของมื้อปกติ เทียบชั้นกับก๋วยเตี๋ยวหรืออาหารตามสั่ง ยิ่งในช่วงเศรษฐกิจที่ผู้บริโภคระวังการใช้จ่าย ราคาที่เอื้อมถึงยิ่งสำคัญ
2. คนไทยรู้จักราเมงลึกขึ้น ผู้บริโภคไทยแยกความแตกต่างของน้ำซุปทงคตสึ โชยุ ชิโอะ และมิโสะได้ดีขึ้น พร้อมเปิดรับ Ramen Specialty ได้ดียิ่งขึ้น เมื่อลูกค้ามีความรู้ แบรนด์ก็เล่นกับความเฉพาะทางได้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นราเมงเส้นสด หรือราเมงคราฟต์
3. ช่องว่างในตลาดแมส ตลาดราเมงราคาต่ำกว่าร้อยหรือร้อยต้นๆ เคยเป็นพื้นที่ของสตรีทราเมงและร้านในคอมมูนิตี้มอลล์ที่มีเพียง 1–2 สาขา ส่วนเชนที่มีเครือข่ายทั่วประเทศและเป็นเจ้าตลาดมีอยู่รายเดียวที่ทุกคนรู้จักกันดี คือ “ฮะจิบัง ราเมน” เมื่อเห็นว่าลูกค้ากลุ่มนี้มีจำนวนมากและยินดีจ่าย ช่องว่างนี้จึงดึงดูดเชนใหญ่ให้เข้ามาชิงส่วนแบ่ง
ธันยเชษฐ์ เอกเวชวิท ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายพัฒนาธุรกิจ บริษัท เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)ประเมินโครงสร้างตลาดนี้ไว้ว่า “ตลาดราเมงผมเชื่อว่าน่าจะอยู่ประมาณ 8,000 ล้านบาท ผู้เล่นรายย่อยมีเยอะ ส่วนรายใหญ่จริงๆ มีอยู่เจ้าเดียว หลายครั้งสิ่งที่คนมองหาคือแบรนด์ที่มีความ consistency ในการบริหารจัดการ เมื่อเราเข้ามาในตลาดตรงนี้ เราเชื่อว่าจะใช้เวลาไม่นานในการเติบโต”
4. โลเคชั่น: คอมมูนิตี้มอลล์คือสปริงบอร์ด คอมมูนิตี้มอลล์ที่ผุดขึ้นทั่วประเทศทำให้ร้านราเมงไม่ต้องกระจุกอยู่ในห้างใหญ่อีกต่อไป ทำเลใกล้ชุมชน เข้าถึงง่าย ค่าเช่าต่ำกว่า สิ่งเหล่านี้ทำให้ราเมงทานง่าย ทานได้ทุกวัน เชนใหญ่ยังขยายทำเลออกไปไกลกว่านั้น อย่าง Chiho Ramen ของไมเนอร์ ฟู้ด ที่จับมือกับ ปตท. น้ำมันและการค้าปลีก (OR) ในรูปแบบ Corporate Franchise โดย OR ได้สิทธิ์ขยายสาขา Chiho Ramen ภายในสถานีบริการน้ำมัน PTT Station แต่เพียงผู้เดียว
เมื่อต้นปี 2569 BrandAge มีโอกาสได้พูดคุยกับ ศสัย ตังเดชะหิรัญ กรรมการผู้จัดการ บริษัท โออิชิ โฮลดิ้ง จำกัด ได้ฉายภาพตลาดร้านอาหารที่ยังเหนื่อยจากกำลังซื้อเปราะบาง ผู้บริโภคระวังการใช้จ่ายมากขึ้น และยอดใช้จ่ายต่อครั้งลดลง โออิชิที่อยู่กับคนไทยมา 26 ปี ภาพใหญ่ โออิชิวางตัวเองเป็น Japanese Everyday Happiness ผู้บุกเบิกที่ทำให้อาหารญี่ปุ่นเป็นของคนไทยวงกว้าง พอร์ตของกลุ่มแบ่งเป็นฝั่งบุฟเฟ่ต์ อย่างโออิชิ อีทเทอเรียม โออิชิ แกรนด์ ชาบูชิ และนิกุยะ กับฝั่งอาลาคาร์ต ซึ่งมี “โออิชิ ราเมน” เป็นแบรนด์ที่โฟกัสราเมงโดยตรง และทำหน้าที่เป็นประตูบานแรกที่เข้าถึงง่ายที่สุดของเครือ
โออิชิ ราเมน จึงเป็นแบรนด์ที่ปรับเกมราคาชัดที่สุดในเครือ จากเดิมที่ราคาเริ่มต้นเกิน 100 บาท บริษัทเพิ่มเมนูราเมงราคาเริ่มต้น 89 บาท และปรับเมนูใหม่กว่า 50% เพื่อจับลูกค้าคนทำงานที่ต้องการมื้อกลางวันรวดเร็ว และกระตุ้นให้กลับมาบ่อยขึ้น กลไกที่ทำให้กลยุทธ์นี้น่าสนใจอยู่ที่ท็อปปิ้ง ร้านใช้ราคาเริ่มต้นต่ำเป็นตัวดึงคนเข้าร้าน แล้วเปิดให้ลูกค้าเลือกเติมท็อปปิ้งได้หลายสิบรายการ ทั้งไข่ต้ม หมูชาชู และสาหร่าย ยอดใช้จ่ายต่อบิลจึงขยับขึ้น ขณะที่ลูกค้ายังรู้สึกว่าเป็นคนควบคุมราคาเอง
การขยับตัวของโออิชิสะท้อนว่า แม้แต่ผู้เล่นรุ่นบุกเบิกยังต้องลดกำแพงราคาลงมา ให้ราเมงเป็นอาหารในชีวิตประจำวันที่ทานได้บ่อยและเข้าถึงได้ง่ายขึ้น

ส่องสมรภูมิ ใครถือไพ่อะไรอยู่ในมือ
ถ้าจะหาตัวตั้งของตลาดราเมงแมสในไทย ต้องยกให้ ฮะจิบัง ราเมน หรือที่คนไทยเรียกติดปากว่า “บะหมี่เลข 8” ด้วยสาขาราว 170 แห่งทั่วประเทศ ราคาจับต้องได้ และความคุ้นเคยที่สั่งสมมาหลายสิบปี การยืนระยะของฮะจิบังพิสูจน์ว่าราเมงแมสคือตลาดขนาดใหญ่ ฐานลูกค้าครอบครัวที่กินต่อเนื่องหลายรุ่นคือป้อมปราการที่คู่แข่งรายใหม่ต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะสร้างได้
ฝั่ง โออิชิ ราเมน ของโออิชิ โฮลดิ้ง เลือกสู้ด้วยราคาเริ่มต้นหลักสิบ 89 บาท แล้วใช้ท็อปปิ้งสร้างรายได้เพิ่มต่อบิล จุดแข็งของโออิชิอยู่ที่ฐานทุนและเครือข่ายร้านอาหารญี่ปุ่นของกลุ่มกว่า 200 สาขา รวมถึงชื่อแบรนด์ที่อยู่กับคนไทยมา 26 ปี ทำให้โออิชิ ราเมน ทำหน้าที่เป็นประตูบานแรกที่พาลูกค้าเข้าสู่แบรนด์อื่นในเครือได้ด้วย
แก๊สโซเมน (Gasomen) ของยูซุ กรุ๊ป มาพร้อมราคาเริ่มต้น 99 บาท ชูจุดขายราเมงคุณภาพพรีเมียมในราคาแมส ปัจจุบันมี 1 สาขาที่เดอะมอลล์ บางกะปิ ช่วงเปิดแบรนด์ ปรมินทร์ เปรื่องเมธางกูร ผู้ก่อตั้ง Yuzu Group บริษัท ส้มพาสุข จำกัด มองว่าปีที่ผ่านมาเป็นปีแห่งการเฝ้าระวัง บริษัทเน้นบริหารความเสี่ยงมากกว่าเร่งขยาย เพราะปัจจัยภายนอกยังไม่เอื้อต่อการกระตุ้นการใช้จ่าย แม้การเปิดสาขาใหม่จะช่วยเพิ่มยอดขาย สิ่งที่สำคัญกว่าคือการทำให้ลูกค้ากลับมาซ้ำ เพราะธุรกิจร้านอาหารต้องมองระยะยาว 3–4 ปี มากกว่าผลลัพธ์ในปีเดียว
“ผู้บริโภคในยุคนี้ยังคงชอบอาหารอร่อยและคุณภาพดี แต่ระมัดระวังการใช้จ่ายมากขึ้น ทำให้ต้องมองหาโอกาสใหม่ๆ ในตลาด คนชอบคิดว่าเราเป็นแบรนด์อาหารญี่ปุ่น แต่จริงๆ ในพอร์ตเราหลากหลายประเภทที่ไม่ได้จำกัดเฉพาะอาหารญี่ปุ่นเพียงอย่างเดียว”
ยูซุ กรุ๊ป จึงโฟกัสการขยายแบรนด์ที่ราคาจับต้องได้อย่างแก๊สโซเมน เพื่อเข้าถึงกลุ่มแมสมากขึ้น ความได้เปรียบของเครือนี้อยู่ที่ความเชี่ยวชาญด้านราเมงโดยตรง เพราะยูซุ กรุ๊ป เริ่มต้นธุรกิจจาก Yuzu Ramen ที่สยามสแควร์ แก๊สโซเมนจึงนำ Know how ด้านน้ำซุปที่สั่งสมมา ลงมาเล่นในตลาดที่กว้างขึ้น

Chiho Ramen ของไมเนอร์ ฟู้ด วางราคาเริ่มต้นที่ 99 บาทเช่นกัน แต่ไพ่ที่ต่างจากรายอื่นคือโมเดลการขยาย ร้านมีขนาดเล็กเพียง 80–100 ตารางเมตร งบลงทุนราว 4 ล้านบาทต่อสาขา และเปิดขายแฟรนไชส์ตั้งแต่วันแรก ไมเนอร์ตั้งเป้า 90–100 สาขาภายใน 3 ปี โดยอย่างน้อย 70% เป็นสาขาแฟรนไชส์ ความเร็วในการขยายจึงเป็นข้อได้เปรียบหลักของแบรนด์นี้
Sanmai Ramen ของร็อคส์ กรุ๊ป วางตำแหน่งเป็นคราฟต์ราเมงในราคาที่เข้าถึงได้ ร้านราเมงเส้นสดชื่อดังจากเชียงใหม่ของเชฟวิน มีเรื่องราวของผู้ก่อตั้งและชื่อเสียงจากหัวเมืองเหนือเป็นต้นทุน สาขาแรกในกรุงเทพฯ จะเปิดที่เซ็นทรัลลาดพร้าวในวันที่ 13 พฤศจิกายนนี้ ส่วนราคาสำหรับสาขากรุงเทพฯ ยังรอการประกาศ
ปิดท้ายด้วย Tora Ramen ของเอ็มเค กรุ๊ป ที่อยู่ระหว่างเตรียมเปิดตัว ชูทงคตสึราเมงสูตรต้นตำรับจากฟุกุโอกะ ส่วนราคายังไม่เปิดเผย ไพ่ในมือของเอ็มเคคือซัพพลายเชนที่แข็งแรง ประสบการณ์บริหารร้านอาหารญี่ปุ่นหลายแบรนด์อย่างยาโยอิและฮากาตะ และความเชี่ยวชาญด้านทำเลในห้างสรรพสินค้า หากเอ็มเคลงสนามด้วยราคาใกล้เคียงคู่แข่ง ศักยภาพในการขยายสาขาของกลุ่มนี้ก็ไม่ควรถูกมองข้าม ทั้งนี้ BrandAge จะติดตามและสรุปราคาให้อีกครั้งเมื่อแบรนด์เปิดตัว
จุดที่น่าสังเกตคือผู้เล่นรายใหม่เกือบทั้งหมดวางราคาเริ่มต้นไว้ที่ 99 บาทหรือต่ำกว่า ราคาตัวเลขสองหลักกลายเป็นมาตรฐานใหม่ของราเมงแมสไปแล้ว การแข่งขันจึงขยับไปอยู่ที่เรื่องอื่น ทั้งความเร็วในการขยายสาขา ทำเล ความคุ้มค่าในชาม และความสม่ำเสมอของรสชาติ

สัญญาณจากรายใหญ่ และสิ่งที่ต้องจับตา
อาหารญี่ปุ่นวันนี้กลายเป็นอาหารในชีวิตประจำวันอย่างเต็มตัว คนไทยกินอาหารญี่ปุ่นได้ทุกวัน และราคาคือตัวแปรที่ทำให้การเข้าถึงง่ายขึ้น ถ้าราคาสูง โอกาสที่คนจะกินบ่อยก็ยิ่งน้อยลง ขณะเดียวกัน ยุคของร้านอาหารญี่ปุ่นแบบ General Japanese กำลังผ่านไป ร้านที่ไม่มีจุดยืนชัดเจนจะอยู่รอดได้ยาก การลงลึกระดับเซกเมนต์คือกุญแจสำคัญ และตลาดราเมงสะท้อนภาพนี้ได้ชัดที่สุด
การที่เชนใหญ่อย่างไมเนอร์ ฟู้ด, โออิชิ, ยูซุ กรุ๊ป, ร็อคส์ กรุ๊ป และเอ็มเค ลงมาเล่นในเซกเมนต์ราเมงราคาต่ำกว่าร้อย หรือร้อยต้นๆ พร้อมกัน คือการประกาศว่าตลาดนี้จะไม่ถูกปล่อยให้เป็นพื้นที่ของร้านรายย่อยหรือเจ้าตลาดเพียงรายเดียวอีกต่อไป ความได้เปรียบด้านขนาด ระบบแฟรนไชส์ และอำนาจต่อรองค่าเช่าพื้นที่ จะทำให้การขยายสาขาของเชนใหญ่เป็นไปอย่างรวดเร็ว

สิ่งที่ต้องจับตาต่อจากนี้คือการขยับตัวของเจ้าตลาดอย่างฮะจิบัง ราเมน ว่าจะออกสินค้าใหม่ (New Product Development) หรือปรับกลยุทธ์ราคาอย่างไรเพื่อรักษาส่วนแบ่งตลาด ท่ามกลางคู่แข่งที่เข้ามาชิงส่วนแบ่งมากขึ้นเรื่อยๆ
อย่างไรก็ตาม เมื่อการแข่งขันดุเดือดขึ้น ผู้ที่ได้ประโยชน์มากที่สุดคือผู้บริโภค ที่จะได้กินราเมงคุณภาพดีในราคาที่จ่ายได้ทุกวัน…