แม้ว่าปัจจุบันอุตสาหกรรมฟุตบอลจะเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดรูปแบบของการหารายได้จากหลายๆ ส่วน แต่ช่องทางการซื้อขายนักแตะในบ้านเราถือว่าอยู่ในช่วงเริ่มต้น ทั้งสโมสรเองก็เริ่มที่จะวางแผนเพื่อศึกษาเรื่องนี้อย่างจริงจัง

แน่นอนว่า รูปแบบการซื้อขายนักกีฬาฟุตบอลยังคงเป็นปัญหา เพราะนักเตะที่เป็นเสมือนกับสินค้าก็ไม่ได้มีองค์ความรู้ด้านธุรกิจ การเจรจาต่อรอง ตัวทีมเองก็ไม่ได้มีการติดต่อกับนักเเตะฝีเท้าดีโดยตรง หรือปัญหาความขัดเเย้งต่างๆ ที่เกิด

ทำให้เกิดอีกหนึ่งธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมฟุตบอลโดยตรง นั่นก็คือ ธุรกิจซื้อขายนักกีฬาฟุตบอลหรือ เอเย่นต์นักฟุตบอล

สำหรับบริษัท ไทยฟุตบอลเอเจ้นท์ จำกัด เกิดขึ้นจากความร่วมมือของ ปริญญา ขวัญเมือง เป็น Managing Director และ คุณไกรวัล ศรีประทักษ์ เป็น FIFA Players' Agent นับว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่บริษัท ที่มีใบอนุญาตจาก FIFA ถูกต้องตามมาตรฐานสากล

“เราสร้างบริษัทขึ้นมาพร้อมกับแบรนด์ Thai Football Agent และมีชื่อของ FIFA Agent เป็นเครื่องยืนยัน เรื่องความเชื่อมั่นและมาตรฐานเป็นสิ่งที่สำคัญมากในอุตสาหกรรมนี้ การมีชื่อที่แข็งแรงก็จะทำให้เราเจอกับนักแตะใหม่ๆ ในต่างชาติ ทำให้ชื่อของเราปรากฏและสร้างความเชื่อมั่นในการเลือกใช้เราเป็นตัวกลาง” คุณปริญญา ขวัญเมือง อธิบายถึงที่มาที่ไปของการจัดตั้งบริษัท"

ปริญญา ยังอธิบายต่อไปอีกว่า ตลาดฟุตบอลมีการเติบโตขึ้น แต่เรื่องของการซื้อขายและระบบเอเย่นต์ยังเป็นปัญหา ยังมีมุมมองเรื่องผลประโยชน์เข้ามาเป็นตัวหลัก บางครั้งก็ทำให้สโมสรในไทยเลือกที่จะติดต่อซื้อขายนักเตะเอง โดยไม่ผ่านคนกลาง เพราะพวกเขายังมองไม่เห็นถึงข้อดีในการใช้เอเย่นต์  

รูปแบบการเซ็นสัญญานักเตะจะมีเงินวางอยู่ 3 ส่วน ประกอบไปด้วย

1. Transfer fee  ค่าธรรมเนียมการโอนนักเตะระหว่างสโมสรไปอีกสโมสร ค่าใช้จ่ายไม่เกี่ยวกับนักเตะ

2. Signing on fee ค่าธรรมเนียมการเซ็นสัญญา สโมสรเสียเงินเซ็นสัญญาให้นักเตะ รวมถึงข้อสัญญาต่างๆ ระหว่างสโมสรกับนักเตะ เป็นเรื่องที่นักบอลมีส่วนเกี่ยวข้อง

3. Agent fee ค่าธรรมเนียมให้เอเย่นต์ เป็นคอร์สที่เพิ่มขึ้นมา  บางสโมสรที่ไม่ชอบระบบนี้จึงเกิดเหตุการณ์หานักเตะเอง หรือมีการเซ็นสัญญาลับหลังโดยที่ไม่ผ่านเอเย่นต์ทำให้เกิดการฟ้องร้องกัน 

ด้วยความที่ ไทยฟุตบอลเอเจ้นท์ ใช้ความพยายามในการศึกษารูปแบบจากต่างประเทศที่มีมาตรฐานสากลในการทำธุรกิจ  โดยมาปรับใช้ให้สอดคล้องกับรูปแบบและวิถีของประเทศไทย เพื่อลดปัญหาดังกล่าว ทำให้ไทยฟุตบอลเอเจ้นท์ สามารถที่จะเติบโตขึ้นได้อย่างต่อเนื่อง

“ในช่วงแรกเราอาจจะดูจากฟีฟ่าจากต่างประเทศที่เราจะเอามาทำบ้าง แต่นั่นใช้ไม่ได้ในสังคมไทย เพราะหลักการตลาดไม่ว่าคุณจะไปที่ไหนก็ตาม คุณก็ต้องวิเคราะห์การรับรู้ของคนในที่นั้นๆ ด้วย ต้องเข้าใจวัฒนธรรมคนไทย อย่างในต่างประเทศจะไม่ให้สโมสรคุยกับนักบอลโดยตรงในเรื่องของสิทธิประโยชน์ เพราะกลัวมีปัญหา โค้ชจะต้องโทรหาเอเย่นต์ แต่ถ้าเป็นคนไทยอยากคุยก็คุยได้เลย ทำให้เอเย่นต์เป็นคนที่สโมสรไม่ต้องการ แต่เราก็พยายามปรับตัวและรูปแบบธุรกิจให้ใหม่สดอยู่เสมอ ค่อยๆ ทำให้สโมสรเชื่อมั่นและยอมรับเรา”

อย่างไรก็ตาม ภาพรวมของอุตสาหกรรมเอเย่นต์ฟุตบอลในประเทศยังสามารถที่จะเติบโตได้อีกมาก ถ้าเกิดมาตรฐานที่ทำร่วมกันทั้งอุตสาหกรรม การมีผู้เล่นเข้ามาในตลาดอย่างต่อเนื่องถือว่าเป็นเรื่องดีแก่อุตสาหกรรม เพราะเกิดการรับรู้ของคนในวงกว้าง มีคนจากหลากหลายส่วนที่จะทำงานร่วมกับเอเย่นต์มากขึ้น ทำให้มีการเปรียบเทียบกัน เรื่องของแบรนด์ก็จะมาช่วยคัดกรองตลาดและเเบ่งแยกความชัดเจน

“เอเย่นต์ไทยบางรายก็ยังมองว่าตัวเองเป็นแค่ Trader เซ็นสัญญาจ่ายเงินแล้วก็ไป แต่เราคิดถึงการดูแลหลังการขาย คอยประสานระหว่างนักบอลกับสโมสร หรือปัญหาต่างๆ ที่เราเข้าไปช่วยแก้ไขให้ดีขึ้น สะดวกขึ้น มีทั้งการทำการตลาดอย่างต่อเนื่อง สร้างภาพลักษณ์ สามารถหางานนอกจากนั้นได้”

ในธุรกิจนี้ การมีนักเตะฝีเท้าดีอยู่ในมือ ถือว่ามีความได้เปรียบในการต่อรอง เพราะวันนี้นักเตะก็เปรียบเสมือนกับสินค้าชิ้นหนึ่งที่ถูกพัฒนาขึ้น แน่นอนว่าเจ้าของสินค้าก็ต้องหมั่นปรับปรุง พัฒนาให้สินค้ามีภาพลักษณ์ มีคุณภาพที่ดีตลอดไป

“เราเองไม่ได้เลือกนักเตะเข้ามาเพียงเพื่อลงแข่งในสนามอย่างเดียว เราต้องสร้างภาพลักษณ์ให้เขาด้วย การแข่งขันในสนามเขาเล่นเต็มที่อยู่แล้ว แต่นักเตะพวกนี้พอนานเข้าก็หายไปๆ ตาม Life Cycle วันที่อายุเยอะไม่ได้ลงแข่ง สุดท้ายก็หายจากวงการไป”

เเม้ว่าอุตสาหกรรมนี้จะเกิดขึ้นได้ไม่นาน และหลายคนก็อาจจะยังไม่คุ้นเคยกับรูปแบบนี้ แต่ถ้าวันหนึ่ง วงการฟุตบอลบ้านเรายกระดับขึ้นไปอีกขึ้น ธุรกิจการซื้อขายฟุตบอลต้องเป็นอีกหนึ่งธุรกิจที่เฟื่องฟูเป็นแน่