หนึ่งในปัญหาสำคัญที่ นายแพทย์วีรฉัตร เป็นห่วงและมองเป็นความท้าทาย ก็คือ บรรจุภัณฑ์ย่อยสลายได้ที่วางขายตามท้องตลาดนั้นถ้าเป็นพลาสติกย่อยสลายโดยมากกว่า 90% จะเป็นของปลอม ที่เรียกว่า Oxo-degradable ถุงย่อยสลายได้ก็เช่นกัน และกระดาษที่มาบรรจุอาหาร ก็เป็น กระดาษเคลือบพลาสติกเกือบทั้งหมดโดยไม่มีใครเคยบอกผู้บริโภคว่ามันสามารถแตกตัวเป็น Microplastic และส่งผลกระทบระยะยาวกับผู้บริโภค สัตว์ และสิ่งแวดล้อมทั้งทางบกและทะเลซึ่งพลาสติกที่เคลือบอยู่นี้เป็นเพียงพลาสติกชนิดบางที่แตกตัวง่าย แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ได้ย่อยสลายไปไหน กลายเป็นไมโครพลาสติกที่ลอยอยู่ในอากาศ ผสมอยู่ในอากาศ ปนเปื้อนในน้ำและอาหาร ดังนั้นความท้าทาย คือ จะทำยังไงให้คนรับรู้
พลาสติกไม่ใช่ไม่ดีทั้งหมดนะครับ พลาสติกเหมาะที่จะใช้กับหลายอย่างที่เเข็งเเรงเเละใช้เเล้วใช้ซ้ำ เราแค่ไม่ควรใช้พลาสติกที่ใช้ครั้งเดียวทิ้ง (single use plastic) ที่ถึงมือ 5 นาที แล้วทิ้ง เเต่ใช้เวลาย่อยสลายกว่า 450 ปี อันนี้เเหละที่ต้องหยุด
การตลาดที่โน้มน้าวให้คนใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบาย แต่หารู้ไม่ว่ายิ่งสะดวกสบายที่มากเกินพอดีก็ยิ่งทำร้ายโลกมากเท่านั้น นายแพทย์วีรฉัตรกล่าวทิ้งท้ายไว้ว่า
“หลักคิดที่ถูกต้องของโลกวันนี้ คือ เราแค่ต้องลดความสะดวกลงบ้าง มีสติให้มากขึ้น ปรับวิธีคิดใหม่ อย่าพยายามหาอะไรมาทดแทนพลาสติกมากนักเลย แค่ปรับพฤติกรรมลองไม่ใช้มันจะดีกว่า ทุกคนไม่จำเป็นต้องมาใช้สินค้าของ Gracz หรอก ใช้เฉพาะเท่าที่จำเป็น ลองใช้ของที่ใช้แล้วใช้ซ้ำดู ใช้แล้วล้างจะดีที่สุด ถ้าจำเป็นต้องใช้แล้วทิ้ง ใช้ในบางโอกาส ก็ให้ใช้ของที่มาจากธรรมชาติ เช่น ใบตอง หรือจะใช้ Gracz ก็ได้ใช้อะไรที่เป็นธรรมชาติ เพียงเท่านี้เราก็ช่วยโลกได้แล้ว”