หากจะเปรียบให้เห็นภาพการทำธุรกิจของ “ลัคกี้ สุกี้” ในวันนี้ คงไม่ต่างจากการขับรถบรรทุกสิบล้อกลางสมรภูมิที่รถทุกคันวิ่งประชิดกัน ทุกจังหวะเลี้ยว ทุกครั้งที่ต้องเบรก ล้วนต้องอาศัยสติและการคิดล่วงหน้า ต่างจากเมื่อ 4-5 ปีก่อนที่ยังเป็นเพียงรถเก๋งคันเล็กคล่องตัว พร้อมเปลี่ยนทิศทางได้ทุกเมื่อ
นี่คือคำเปรียบเทียบที่ รสรินทร์ ติยะวราพรรณ กรรมการบริหาร บริษัท มิราเคิล แพลนเนท จำกัด ผู้อยู่เบื้องหลังแบรนด์บุฟเฟต์สุกี้ยากี้ “ลัคกี้ สุกี้” ใช้อธิบายสถานการณ์ธุรกิจในวันที่ตลาด Budget Buffet กำลังเผชิญ “สงครามราคา” ที่เธอบอกว่าดุเดือดที่สุดในรอบหลายปี ท่ามกลางกำลังซื้อที่ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ และการขยับตัวของผู้เล่นรายใหญ่ในตลาดที่แรงกว่าที่เคยเป็นมา
ลัคกี้ สุกี้ เปิดตัวมาเข้าสู่ปีที่ 5 ในตลาดที่ปัจจุบันมีผู้เล่นหลักอยู่ 3 ราย และรสรินทร์เชื่อว่าตลาดนี้เป็นสมรภูมิที่ผู้บริโภคภักดีต่อแบรนด์น้อยกว่าที่หลายคนคิด
“จริง ๆ แล้วสิ่งสำคัญของร้านบุฟเฟต์แบบนี้อยู่ที่โปรโมชั่น ไม่ได้หมายความว่าสุดท้ายแบรนด์รอยัลตี้จะไม่มีเลยนะ แต่ในตลาดบุฟเฟต์ราคาประหยัดแบบนี้ ลูกค้าพร้อมสวิตช์ตลอดเวลาถ้ามีโปรโมชั่นที่คุ้มค่ากว่า”
เธอยกตัวอย่างให้เห็นภาพชัดขึ้นกับเรื่องแคมเปญล่าสุดที่ลัคกี้ สุกี้ทำร่วมกับแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซโดยใช้โค้ดลด 50% เมื่อชำระผ่านแพลตฟอร์ม สามารถขายหมดได้เกือบหมื่นใบภายในวันเดียว ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าลูกค้าพร้อมสวิตช์แบรนด์ทันทีหากมีข้อเสนอที่คุ้มค่ากว่าในกระเป๋าเงินของพวกเขา
ด้วยเหตุนี้ รสรินทร์จึงมองว่าการทำการตลาดต่อเนื่องเพื่อให้คนจำแบรนด์ได้คือสิ่งจำเป็น และประเมินว่าตลาด Budget Buffet ในไทยมีที่ว่างสำหรับผู้เล่นหลักได้ 3 แบรนด์เท่านั้น ส่วนแบรนด์ที่ 4 นั้น เธอมองว่า “ไม่น่าเกิด” เพราะสุดท้ายลูกค้าก็จะวนเวียนสลับกันไปตามโปรโมชั่นของ 3 แบรนด์เดิมอยู่ดี

ปัจจุบันลัคกี้ สุกี้ มีอยู่ 58 สาขา ขยายไปแล้วกว่า 10 จังหวัดทั่วประเทศ และช่วงปลายปีนี้เตรียมรุกภาคเหนือเพิ่มเติม ทั้งเชียงราย เชียงใหม่ และลำปาง ก่อนที่เดือนตุลาคมจะเปิดสาขาที่เซ็นทรัล หาดใหญ่ ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีคู่แข่งเปิดให้บริการอยู่ก่อนแล้ว 2 ราย ทำให้ลัคกี้ สุกี้ เป็นผู้เล่นรายที่ 3 ที่ลงไปในพื้นที่นี้
เมื่อพูดถึงหลักการเลือกทำเล รสรินทร์อธิบายว่าเธอให้ความสำคัญกับความหนาแน่นของประชากร ซึ่งรวมถึงทำเลที่อยู่ใกล้เคียงกับแหล่งอุตสาหกรรมและโรงงานต่างๆ เพื่อรองรับกลุ่มพนักงานโรงงานและผู้อยู่อาศัยในย่านนั้นที่มีความต้องการทานอาหารที่คุ้มราคา สบายกระเป๋า และได้รับประทานอาหารอย่างหลากหลาย
“พี่คิดว่าในถิ่นที่มีคนทำงานโรงงานหนาแน่น เขามีงบจำกัดในการกินมื้อหนึ่งแบบ 1,000-2,000 บาท อาจกินได้แค่เดือนละครั้งหรือในโอกาสพิเศษ แต่ถ้าเป็นย่านที่อยู่อาศัยทั่วไป แค่ไปกิน 2 คน สั่งหลายๆ อย่าง ยังไงก็เกิน 500 บาท บางทีเป็นพันด้วยซ้ำ ด้วยข้อจำกัดข้างต้น ทางเลือกที่ง่ายและคุ้มค่าที่สุดของกลุ่มพนักงานคือการจับมือพากันเข้าร้านอาหารที่ให้ความหลากหลายในราคาที่คุ้มค่าเงิน”
นอกจากนี้ยังมี 4 โมเดล แบ่งเป็น ลัคกี้ สุกี้ 33 สาขา, ลัคกี้บาร์บีคิว 13 สาขา , ลัคกี้ มาร์เช่ 11 สาขา และโมเดลล่าสุด ลัคกี้ สุกี้ มาร์เช่ แอนด์ ติ่มซำ 1 สาขา เรียกว่าเป็น “ติ่มซำ” เต็มรูปแบบเป็นครั้งแรก ต่างจากเดิมที่มีติ่มซำเป็นเพียงบริการเสริมฟรีในสาขาปกติ โดยสาขาต้นแบบของโมเดลนี้ต้องใช้พื้นที่ขนาดใหญ่กว่าสาขาทั่วไปมาก เพราะขั้นตอนการทำติ่มซำสดนั้นใช้พื้นที่ค่อนข้างเยอะ นอกจากพื้นที่ครัวจัดเตรียมแล้ว ในร้านยังต้องเพิ่มโซนนึ่งติ่มซำเข้ามาเพิ่มอีกหนึ่งจุด ทำให้ไม่สามารถเอาแต่ละโมเดลไปปลั๊กอิน หรือรวมเข้ากับสาขาก่อนหน้าได้
รสรินทร์ย้ำหลายครั้งว่าทุกการขยับของลัคกี้ สุกี้ ต้องผ่านกระบวนการคิดที่รอบคอบ ไม่ใช่การตัดสินใจแบบฉับพลัน “เราไม่ใช่อยู่ดีๆ อยากทำอะไรแล้วทำโดยไม่ได้ใช้ความตั้งใจ มันเป็นโมเดลที่ต้องคิดให้รอบคอบ ทุกอย่างเรามีกระบวนการคิด ไม่ใช่จู่ๆ จะย้อนกลับไปทำแบบเดิมก็ทำไม่ได้ เหมือนตอนนี้เราเป็นรถบรรทุก จะขับ จะเบรก จะกลับรถ ต้องคิดก่อนว่าถึงจุดที่กลับได้หรือยัง ต้องดูด้วยว่าข้างๆ มีรถอื่นอยู่ไหม จะเกิดอุบัติเหตุหรือเปล่า”
“เมื่อก่อนพี่เปรียบเราเหมือนรถเก๋ง 4 ประตู มีสาขาเดียว คล่องตัวมาก อยากทำอะไร อยากเปลี่ยนก็ทำได้ทันที พอเริ่มโตขึ้นเรื่อยๆ จากรถ 6 ล้อ มาเป็นรถบรรทุก 10 ล้อแล้วตอนนี้ ความเร็วในการก้าวมันช้าลง แต่มันแข็งแรงขึ้น เวลาไปไหน เราไปกันเป็นขบวน”

ปีนี้ “สงคราม” หนักกว่าทุกปีที่ผ่านมา
เมื่อถามถึงความเข้มข้นของการแข่งขัน รสรินทร์ยอมรับตรงไปตรงมาว่าปีนี้แตกต่างจากปีที่แล้วโดยสิ้นเชิง ไม่เหมือนกันเลย เพราะปีก่อนคู่แข่งที่เพิ่งกระโดดเข้ามาเล่นเพิ่งเริ่มขยายสาขา จำนวนยังไม่มาก แต่ปีนี้ขยายเร็วมา ทำให้ระยะห่างระหว่างสาขาของทั้งสองแบรนด์ใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ
“ไม่ใช่แค่เรื่องเศรษฐกิจอย่างเดียวด้วยนะ มันเป็นเรื่องคู่แข่ง เป็นเรื่องการตลาด มีปัจจัยภายในเยอะมาก ไม่ใช่แค่ทุกคนเจอเศรษฐกิจไม่ดีเหมือนกันหมด แต่เราเจอเศรษฐกิจไม่ดี แล้วยังเจอ 3 แบรนด์แข่งกันเองในพื้นที่ใกล้ๆ กันอีก มันคือการแย่งลูกค้ากันชัดเจน ปีนี้เลยดุเดือดมาก”
เธอมองว่าสุดท้ายแล้วไม่ว่าใครจะทำโปรโมชั่นแรงแค่ไหน บทสรุปคือทุกฝ่ายล้วน “เจ็บตัว” ไปตามๆ กัน เพียงแต่ผู้เล่นแต่ละรายมีสายป่านต่างกัน บางรายมีเงินสดสำรองจำนวนมากจึงขยายได้เร็ว ขณะที่ลัคกี้ สุกี้ แม้จะมีพันธมิตรธุรกิจรายใหญ่เข้ามาร่วมสนับสนุน แต่การตัดสินใจหลักในการเลือกทำเลและขยายสาขายังคงอยู่ในมือของเธอกับผู้ร่วมก่อตั้ง ทำให้ทุกการลงทุนต้องผ่านการพิจารณาอย่างถี่ถ้วนก่อนเสมอ
ช่วงที่ผ่านมาเป็นช่วงที่การแข่งขันดุเดือดที่สุด รสรินทร์เล่าว่าผู้เล่นรายเล็กในตลาดหลายรายต้องปิดตัวลงเพราะแบกรับแรงกดดันด้านราคาไม่ไหว ขณะที่เธอประเมินว่าลัคกี้ สุกี้ น่าจะเป็นแบรนด์ที่ได้รับผลกระทบน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับผู้เล่นรายอื่นในตลาด

สติสำคัญที่สุด ณ ตอนนี้
“เวลาเห็นเขาทำสงครามราคากันแบบนี้ ไม่ใช่ว่าไม่อยากลงไปเล่นด้วยนะ แต่ลงไปเล่นแล้วทุกคนเจ็บตัวหมด พี่เลยรู้สึกว่า ณ เวลานี้ สติต้องมาก่อน สำคัญมากเลย”
เธอยอมรับว่ายังกังวลว่าเมื่อเข้าสู่เดือนตุลาคมซึ่งเป็นช่วงเทศกาลปลายปีที่ผู้คนมักออกมาใช้จ่ายมากขึ้น ยอดขายในตลาดโดยรวมจะกลับมาคึกคักเหมือนปีก่อนหน้าหรือไม่ เพราะปัจจัยที่กดดันตลาดปีนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องเศรษฐกิจ แต่ยังมีเรื่องการแข่งขันที่รุนแรงขึ้นเป็นปัจจัยซ้อนกันอยู่ สิ่งที่ทำได้คือติดตามความเคลื่อนไหวของแต่ละแบรนด์อย่างใกล้ชิด และทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดในทุกช่วงเวลา
แม้ตลาดจะแข่งขันดุเดือด แต่รสรินทร์ยืนยันว่าปรัชญาการทำธุรกิจของลัคกี้ สุกี้ ตั้งแต่วันแรกไม่เคยเปลี่ยน นั่นคือการมอบประสบการณ์และความคุ้มค่าให้ลูกค้า ณ วันนี้พี่ก็ยังพูดเสมอว่า จริง ๆ เราไม่ต้องการกำไรที่สูงที่สุด แต่ขอให้เราอยู่ได้ สิ่งสำคัญตอนนี้คือเราต้องอยู่ให้ได้โดยที่ไม่ติดลบ
เธอยังพูดถึงความรับผิดชอบที่มาพร้อมกับการเติบโตขององค์กร จากทีมงานไม่กี่คนในวันแรก สู่พนักงานกว่า 4,000 คนในวันนี้ ซึ่งหลายคนมีครอบครัวที่ต้องดูแล ดังนั้นทุกๆ ก้าวของเรา เราพลาดไม่ได้
สำหรับเป้าหมายในอีก 5 ปีข้างหน้า รสรินทร์บอกว่าอยากเห็นลัคกี้ สุกี้ เติบโตขึ้นเหมือนคนๆ หนึ่งที่เธอดูแลมาตั้งแต่วันแรกที่ “เกิด” จนกลายเป็นแบรนด์ที่คนรู้จักในวงกว้าง มียอดขายที่ดี และเป็น “คนดี” ในสังคมธุรกิจ เธอเล่าว่าช่วงแรกที่เริ่มธุรกิจกับผู้ร่วมก่อตั้ง ทั้งคู่เคยพูดถึงเป้าหมายระยะยาวอย่างการนำบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไว้ด้วยเช่นกัน
“พี่ว่าการตั้งเป้าเป็นสิ่งที่ดีนะ ชีวิตพี่เองก็ตั้งเป้าเสมอ ปีนี้พี่จะขายเท่านี้ ปีหน้าพี่จะขายเท่านั้น ทุกคนต้องมีเป้าหมายในชีวิต เพื่อให้เรารู้ว่าต้องทำยังไงให้ไปถึงเป้าให้ได้ แต่จะได้หรือไม่ได้ มันอยู่ที่ความสามารถของเราแล้วว่าทำเต็มที่หรือเปล่า ถ้าทำเต็มที่แล้ว พี่ว่าไม่มีใครมาว่าเราได้หรอก”
ท่ามกลางสมรภูมิบุฟเฟต์สุกี้ที่ยังคงดุเดือดต่อเนื่อง สิ่งที่ทำให้ “ลัคกี้ สุกี้” ยังคงยืนอยู่ในสนามได้ อาจไม่ใช่การวิ่งไล่ตามคู่แข่งให้เร็วที่สุด แต่คือการรู้จังหวะของตัวเองอย่างแม่นยำ คิดให้รอบคอบก่อนขยับทุกก้าว และมีสติมากพอที่จะไม่หวั่นไหวไปกับทุกกระแสที่เกิดขึ้นรอบตัว เหมือนคนขับรถบรรทุกที่แม้จะไปได้ช้าลง แต่ก็มั่นคงและแข็งแรงขึ้นในทุกเส้นทางที่ผ่านไป