ถ้าเดินเข้าไปในอุทยาน 100 ปี จุฬาฯ แล้วเจอสนามมวยที่มีน้อง MOLLY และเด็ก ๆ ที่กำลังเล่นกันอยู่ในนั้น ก็คงเป็นภาพที่ทำให้ต้องหยุดมองกันสักหน่อย เพราะงานจัดแสดงศิลปะทั่วไปเรามักจะเห็นป้าย Do not touch ติดไว้ แต่งานนี้กลับปล่อยให้ทุกคนมีส่วนร่วมกับน้อง MOLLY ไซซ์เบิ้มได้แบบ 300%
 
เพราะในกรุงเทพฯ ตอนนี้ MOLLY กำลังมีนิทรรศการครบรอบ 20 ปีที่ อุทยาน 100 ปี จุฬาฯ และสิ่งที่น่าสนใจคือ นิทรรศการครั้งนี้ไม่ได้พา MOLLY มาโชว์ตัวเฉย ๆ แต่เอาเรื่องราวของคาแรกเตอร์ ศิลปะ งานฝีมือ ไปจนถึงพื้นที่รอบ ๆ เข้ามารวมอยู่ในประสบการณ์เดียวกัน
 
นี่คือ MOLLY 20th Anniversary Exhibition – Bangkok ภายใต้ธีม “The Little Galaxy - การเดินทางท่ามกลางจักรวาลแห่งกาลเวลา” ซึ่งเปิดให้เข้าชมตั้งแต่วันนี้ ถึง 25 ตุลาคม 2569 เพื่อพาย้อนดูเส้นทาง 20 ปีของ MOLLY ผ่านผลงานต้นฉบับของ Kenny Wong รวมถึงผลงานที่ศิลปินและช่างฝีมือจากหลากหลายวัฒนธรรมนำคาแรกเตอร์ตัวนี้ไปตีความแบบไทย

MOLLY เกิดขึ้นจากงานศิลปะของ Kenny Wong ก่อนจะค่อย ๆ เติบโตจนเป็นคาแรกเตอร์ที่มีคนรู้จักในหลายประเทศ ความน่าสนใจอยู่ที่หน้าตาและบุคลิกของ MOLLY ยังมีความชัดเจนเหมือนเดิม แต่เมื่อไปอยู่ในมือของคนแต่ละที่ เรื่องราวที่เล่าผ่านตัวละครกลับเปลี่ยนไปได้เรื่อย ๆ

นิทรรศการที่กรุงเทพฯ เลยกลายเป็นเหมือนพื้นที่ให้เห็นเรื่องนี้แบบเป็นรูปธรรม เพราะนอกจากผลงานต้นฉบับของ Kenny Wong แล้ว ยังมีงานที่หยิบเทคนิคและภูมิปัญญาจากหลายวัฒนธรรมมาใช้ ตั้งแต่การวาดภาพ งานปักแบบเสฉวน การตัดกระดาษ บาติก งานเงิน เซรามิก ไปจนถึงงานลงรัก
 
พอมาถึงฝั่งไทยก็ยิ่งเห็นภาพชัดขึ้น เช่น “MOLLY and Daisy – มอลลี่ในสวนเดซี่” ของ ทวี พันธ์ศรี ที่นำ MOLLY มาทำเป็นงานเบญจรงค์ โดยหยิบลวดลายจักรี ประวัติศาสตร์ของจุฬาฯ และสีชมพูซึ่งเป็นสีประจำจุฬาฯ มาเป็นส่วนหนึ่งของผลงาน
​
หรือ “ร่องรอยของการโบยบิน” ของ เฉลิมเกียรติ สมดุลยวัฒน์ ที่เล่า 20 ปีของ MOLLY ผ่านนก 20 ตัว พร้อมใช้เทคนิคลงรักแบบดั้งเดิม ผสมกับเปลือกไข่ เปลือกหอยมุก และทองคำ-เงินเปลว

พอเห็นงานเหล่านี้ สิ่งที่น่าสนใจจึงไม่ใช่แค่คำถามว่า “MOLLY หน้าตาเปลี่ยนไปแค่ไหน” แต่เป็นคำถามว่า คาแรกเตอร์หนึ่งตัวสามารถเข้าไปอยู่ในเรื่องราวของคนแต่ละพื้นที่ได้มากแค่ไหน เพราะ MOLLY เองถูกออกแบบให้มีบุคลิกที่ทั้งมั่นใจ อยากรู้อยากเห็น และเต็มไปด้วยจินตนาการ ทำให้คนดูสามารถนำประสบการณ์หรือความรู้สึกของตัวเองไปเชื่อมกับตัวละครได้
 
และเมื่อคาแรกเตอร์เดินทางข้ามประเทศ สิ่งที่เกิดขึ้นจึงไม่จำเป็นต้องเป็นการเปลี่ยน MOLLY ให้กลายเป็นคาแรกเตอร์ของประเทศนั้น ๆ แต่เป็นการเปิดพื้นที่ให้คนในแต่ละที่หยิบ MOLLY ไปเล่าในภาษาของตัวเอง
 
แน่นอนว่ากรุงเทพฯ ก็เช่นกัน
 
การเลือก อุทยาน 100 ปี จุฬาฯ เป็นพื้นที่จัดงาน ทำให้ MOLLY เข้ามาอยู่ในพื้นที่ที่เชื่อมระหว่างศิลปะ ธรรมชาติ การศึกษา และชีวิตของคนในเมือง แถมยังอยู่ใกล้ย่านบรรทัดทองที่ผู้ชมสามารถเดินต่อไปใช้เวลาในย่านได้หลังชมนิทรรศการ ผ่านกิจกรรม Stamp Collection ที่พาคนดูออกไปยังร้านอาหารที่เข้าร่วมในย่านบรรทัดทอง ก่อนกลับมาที่ป๊อปอัพสโตร์เพื่อสะสมแสตมป์ดวงสุดท้ายและรับโปสการ์ดพิเศษ กิจกรรมจึงทำให้ MOLLY เข้าไปอยู่ในเส้นทางการเที่ยวของคนที่มาเยือนงานด้วย

นั่นที่ทำให้การฉลอง 20 ปีของ MOLLY มีเรื่องให้มองมากกว่าการย้อนดูผลงานเก่า เพราะคาแรกเตอร์ที่เดินทางมาไกลถึง 20 ปี ยังคงสามารถสร้างเรื่องใหม่ได้ทุกครั้งที่ไปเจอกับศิลปิน เทคนิค ศิลปะ วัฒนธรรม หรือพื้นที่ใหม่ ๆ และสำหรับ POP MART การพานิทรรศการมาถึงกรุงเทพฯ จึงเป็นโอกาสให้ MOLLY ได้เจอกับงานสร้างสรรค์ของไทย ขณะที่ศิลปินและช่างฝีมือไทยก็มีพื้นที่นำทักษะของตัวเองเข้ามาคุยกับคาแรกเตอร์ระดับโลก ผ่านผลงานที่แต่ละคนตีความขึ้นมา
 
สุดท้ายแล้ว การเป็น Global Character อาจไม่ได้แปลว่าคาแรกเตอร์จะต้องมีเรื่องเล่าแบบเดียวกันไปทั่วโลก ตรงกันข้าม ความแข็งแรงของคาแรกเตอร์อาจอยู่ที่การมีตัวตนชัดพอให้คนทั่วโลกจำได้ และเปิดกว้างพอให้แต่ละพื้นที่เติมเรื่องราวของตัวเองเข้าไปได้
 
และหลังจากเดินทางมา 20 ปี MOLLY ก็กำลังแสดงให้เห็นว่า การเติบโตของคาแรกเตอร์หนึ่งตัวอาจไม่ได้วัดจากจำนวนฟิกเกอร์ที่ถูกผลิตออกมาเท่านั้น แต่อยู่ที่ว่าเมื่อเดินทางไปเจอผู้คนใหม่ ๆ แล้ว ยังมีเรื่องอะไรให้เล่าต่อได้อีกบ้าง